Πέμπτη, 3 Φεβρουαρίου 2011

Το κορίτσι που άφησε άφωνο τον κόσμο

Τα λόγια περισσεύουν..................

Οι Έλληνες οδηγοί

Πάνε πέντε χρόνια που έφυγα από το κέντρο της Αθήνας εγκαταστάθηκα με την οικογένεια σ’ ένα προάστιο της Αττικής σαράντα χιλιόμετρα έξω από το κέντρο «Όνειρο ζωής».
Είχα την ψευδαίσθηση ως ένα βαθμό ότι είχα γλυτώσει από την κυκλοφοριακή συμφόρηση και τα πράγματα θα ήταν πιο ομαλά, αφού υπήρχε και η Αττική Οδός που θα μου εξασφάλιζε με τέσσερεις λωρίδες κυκλοφορίας ανά κατεύθυνση ασφάλεια και ταχεία εξυπηρέτηση.
Καλά … φαίνεται ή σε ύπνο βαθύ ήμουν ή είχα ξεχάσει τους Έλληνες οδηγούς!
Τελικά πως είμαστε ως οδηγοί; Αισθανόμαστε άραγε ως άρχοντες του δρόμου;
Πολλές φορές έχω αναρωτηθεί και κατέταξα μια μερίδα οδηγών σε κατηγορίες.

Ο νευρικός: ασυγκράτητος οδηγός ζητάει όλοι να εξαφανισθούν από μπροστά του κορνάροντας και τρεμοπαίζοντας τους προβολεις δίνοντας σινιάλο του «εεεεε.. είσαι πολύ αργός φίλε φύγε από την μέση με ενοχλείς βιάζομαι» κι ας πας εσύ με την ταχύτητα που ορίζει η πινακίδα της τροχαίας.

Ο απαθής: Δεν τρέχει τίποτα. Πιάνει το αριστερό μέρος της λωρίδας – ταχείας κυκλοφορίας – πάει με το πάσο του γύρω στα πενήντα χιλιόμετρα την ώρα, μιλάει στο κινητό του αδιαφορεί σαν να σου λέει: «Εγώ παραμένω εδώ, αν θέλετε περάστε από πάνω»

Ο μουσικονταλκαδιάρης: κατηγορία οδηγού που θέλει να έχει στη διαπασών το στερεοφωνικό –γιατί πώς να το κάνουμε έχει και υψηλές προδιαγραφές το τιμημένο- σε τρομάζει πάει η ψυχή σου στα τάρταρα, τρίζουν τα τζάμια του αυτοκινήτου σου, ενώ τον βλέπεις να σε προσπερνά με χαμόγελο επιτυχίας και δεξιοτεχνίας.

Ο επικίνδυνος ή κοντράκιας: Άγιο πρέπει να ’χεις μην σου βρεθεί στο δρόμο σου. Αυτός έχει όλο το μερίδιο ευθύνης για τυχόν δυστυχήματα που προκύπτουν με τις κόντρες που κάνει με άλλο όχημα για λόγους εντυπωσιασμού. Επιδίδεται σε αυτοσχέδιους αγώνες ταχύτητος σε μεγάλους δημόσιους δρόμους και…όποιον πάρει ο χάρος.
Ας μην μιλήσω για τις διασταυρώσεις, τη σειρά προτεραιότητας ή για κόκκινα φανάρια. Πολλές φορές ένιωσα ανασφαλής στην παραλιακή Αθηνών- Σουνίου αντιμετωπίζοντας συμπεριφορές επιθετικής οδήγησης.

Τελικά η οδήγηση είναι θέμα παιδείας;
Σίγουρα πέρα από την εκμάθηση της οδήγησης, τα προβλήματα που συναντούμε στους δρόμους δείχνουν ότι οι Έλληνες σε γενικότερη βάση στερούνται οδικής παιδείας και συμπεριφοράς.

Οφείλουμε να σεβόμαστε τη ζωή και την περιουσία των συνανθρώπων μας χωρίς να τους βάζουμε σε κίνδυνο.

Οφείλουμε να μάθουμε να δίνουμε προτεραιότητα στον πεζό, να μην κλείνουμε τις διαβάσεις αναπήρων να έχουμε καλούς τρόπους, ευγένεια, υπομονή, να τηρούμε τους κώδικες και γενικότερα προσαρμογή στις κυκλοφοριακές συνθήκες που επικρατούν στη χώρα μας.

Παιδί και ζώα: Συμβίωση και προβλήματα


Ένα άρθρο των κτηνιάτρων Σπ. Χαρλαύτη και Παν. Παπαϊωάννου, για τη σχέση παιδιού και κατοικίδιων ζώων.
Οι γρήγοροι ρυθμοί ζωής στα σύγχρονα αστικά κέντρα έχουν οδηγήσει στην αποξένωση του ανθρώπου από την φύση. Ωστόσο, μέσα από μερικά δημιουργήματά της, που έχει εισάγει στο σπίτι, όπως καλλωπιστικά φυτά και κυρίως κατοικίδια ζώα, έχει διατηρήσει ένα ανοιχτό παράθυρο προς αυτήν. Όμως υπάρχουν και κάποιοι κίνδυνοι που πιθανώς ελλοχεύουν ιδιαίτερα κατά την φιλοξενία κάποιου ζώου στο σπίτι και μάλιστα όταν αυτά συνυπάρχουν με παιδιά. Οι λοιμώξεις, οι μολύνσεις, οι αλλεργικές αντιδράσεις, αλλά ακόμα και τόσο οι σωματικοί όσο και ψυχολογικοί τραυματισμοί, είναι μερικές καταστάσεις οι οποίες πρέπει να προβλεφθούν και να αποφευχθούν. Έτσι, θα μπορέσει το κατοικίδιο ζώο να εκπληρώσει άρτια το σκοπό του, που δεν είναι η ψυχαγωγία, αλλά κυρίως η σωματική, ψυχική υγεία και ευεξία, η συναισθηματική πληρότητα, η καλλιέργεια της συντροφικότητας, της συνεργασίας και της υπευθυνότητας, αλλά και αυτής της ίδιας της κοινωνικοποίησης του ιδιοκτήτη του.
Τα σκυλιά και τα παιδιά είναι ιδανικοί σύντροφοι. Οποιοσδήποτε έχει μεγαλώσει με την συντροφιά ενός σκύλου ξέρει ότι τίποτα άλλο δεν μπορεί να συγκριθεί με μια τέτοια φιλία, χωρίς να θέλουμε να υποβαθμίσουμε τις δυνατότητες των υπόλοιπων κατοικίδιων ζώων, όπως οι γάτες, τα καναρίνια, τα κουνέλια, τα χάμστερ, οι χελώνες, τα ιγκουάνα και τα ψάρια. Τα περισσότερα από αυτά έρχονται σε άμεση επαφή με τους ιδιοκτήτες τους και καθώς μπορεί να αποτελούν πιθανούς φορείς παθογόνων μικροβίων, ιών, παρασίτων και μυκήτων, είναι δυνατόν να αποβούν επιβλαβείς για αυτούς και ιδιαίτερα για τους νεόπλαστους οργανισμούς των μικρών παιδιών. Γι' αυτό, για όσα από αυτά ενδείκνυται κάποιο εμβολιακό και αποπαρασιτικό πρόγραμμα, αλλά και οι συχνές ιατρικές εξετάσεις, θα πρέπει να εφαρμόζονται από τον κτηνίατρο με μεγάλη συνέπεια. Επίσης θα πρέπει να τηρούνται ορισμένοι βασικοί κανόνες υγιεινής, οι οποίοι πρέπει να υιοθετηθούν κυρίως από τα παιδιά. Τέτοιοι είναι το πλύσιμο των χεριών μετά το παιχνίδι και την επαφή με το ζώο, τη διατήρηση του χώρου στο οποίο κινείται το κατοικίδιό μας καθαρού και τέλος το συχνό πλύσιμο αυτού, ανάλογα βέβαια πάντα με το είδος του ζώου, ώστε να διατηρείται κι αυτό καθαρό.
Ένα ιδανικό κατοικίδιο για τα παιδιά πρέπει να συνδυάζει έναν ικανοποιητικό αριθμό προσόντων. Πρέπει να είναι ένας ακούραστος σύντροφος στο παιχνίδι, να μην γίνεται ποτέ επιθετικός, θορυβώδης και νευρικός. Σαν γενικό κανόνα , οι σκύλοι και κυρίως οι ποιμενικοί, όπως τα κόλεϋ, ο γερμανικός ποιμενικός, καθώς και οι διασταυρώσεις τους, είναι ιδιαίτερα καλά με τα παιδιά. Αντίθετα σκυλιά επιθετική συμπεριφορά όπως τα πιτμπουλ, ντοπερμαν, ροτβαϊλερ και μεγάλοι δανοί δεν ενδείκνυνται για παιδικοί σύντροφοι. Τελικά όμως, το πώς συμπεριφέρεται ένα σκυλί με τα παιδιά, εξαρτάται από την ιδιοσυγκρασία του ως ξεχωριστό ζώο, αλλά και πως θα του συμπεριφέρονται οι άνθρωποι. Γι' αυτό πέρα από το είδος του κατοικίδιου ζώου, ιδιαίτερη προσοχή πρέπει να δίδεται στην επιλογή της κατάλληλης φυλής, ώστε να ανταποκρίνεται στις απαιτήσεις μας.
Σωματικοί μικροτραυματισμοί όπως δαγκώματα από σκυλιά, γάτες, ιγκουάνα αλλά και μικρογρατζουνιές συμβαίνουν συχνά. Συνήθως οφείλονται στην ένταση του παιχνιδιού, αλλά μπορεί να είναι και αποτέλεσμα της εκδήλωσης επιθετικής συμπεριφοράς. Στην πλειοψηφία τους οι πληγές αυτές είναι μικρές. Μπορεί όμως να γίνουν αρκετά επώδυνες εξαιτίας της έντονης φλεγμονώδους αντίδρασης που προκαλούν λόγω του μικροβιακού φορτίου που φέρουν στη στοματική τους κοιλότητα. Για να μειώσουμε λοιπόν την πιθανότητα μόλυνσης πρέπει οι πληγές να καθαρίζονται επιμελώς και να χρησιμοποιούνται αντιβιοτικά.
Ιδιαίτερο πρόβλημα στα δαγκώματα από σκύλο αποτελούν η λύσσα και ο τέτανος. Η λύσσα αντιμετωπίζεται με τον εμβολιασμό των κατοικίδιων ζώων μας και επομένος είναι σαν να μην υπάρχει. Σημαντικό να αναφερθεί ότι στη χώρα μας έχει να εμφανιστεί κρούσμα λύσσας από το 1968 (το τελευταίο κρούσμα εμφανίστηκε στον Ταύγετο). Ο τέτανος αν και αποτελεί νοσολογική κατάσταση που απαιτεί άμεση αντιμετώπιση, εντούτοις δεν είναι συχνό φαινόμενο, αφού προϋποθέτει την παρουσία του μικροβίου Clostridium tetani στη στοματική κοιλότητα (γεγονός εξαιρετικά δύσκολο για ζώα που ζουν μέσα στο σπίτι και έχουν την ανάλογη κτηνιατρική φροντίδα). Αντιμετωπίζεται αποτελεσματικά μετά τη χορήγηση αντιτετανικού ορού.
Τέλος ένας ακόμα σημαντικός παράγοντας που καθορίζει την σχέση του παιδιού με το κατοικίδιο είναι το πώς οι ενήλικοι συμπεριφέρονται τόσο στο παιδί όσο και σ΄ αυτό. Αν, για παράδειγμα, υπάρχει κάποιο μωρό στο σπίτι, είναι σημαντικό να μην παραμελούν τον σκύλο, ώστε να μην του δημιουργηθούν συναισθήματα ζήλιας, που με τη σειρά τους θα οδηγήσουν στην εκδήλωση επιθετικής συμπεριφοράς. Το ζώο πρέπει να μάθει να σέβεται το παιδί. Παράλληλα όμως είναι εξίσου σημαντικό να ξεκαθαρίσουμε στο παιδί –όσο το δυνατό συντομότερα από την στιγμή που θα είναι αρκετά μεγάλο ώστε να καταλάβει- ότι το κατοικίδιό μας είναι ένα ζωντανό ον με αισθήματα το οποίο πρέπει να σεβόμαστε. Δεν πρέπει να το θεωρούμε ως ακόμα ένα παιχνίδι. Γι' αυτό το λόγο η πλήρης ευθύνη της φροντίδας, περιποίησης και εκπαίδευσης του δεν πρέπει να δίδεται σε ένα μικρό παιδί, το οποίο δεν είναι ακόμα αρκετά ικανό και ώριμο, αλλά θα πρέπει να διδάσκεται. Απαραίτητο είναι να μοιραστείτε κάποιες ευθύνες με τα παιδιά. Μπορούν να βοηθήσουν στη φροντίδα των κατοικίδιων φίλων μας. Αναθέστε τους κάποια αρμοδιότητα που θα είναι εύκολη κι ευχάριστη γι'αυτά, στην αρχή κάτω από την επίβλεψή σας. Έτσι τα παιδιά καλλιεργούν μια στενή συναισθηματική σχέση μαζί τους πέραν του γεγονότος ότι γίνονται υπεύθυνα και αποφεύγεται η ανάπτυξη μιας μεταξύ τους αντιζηλίας.
Η απόφαση για την απόκτηση ενός κατοικίδιου ζώου πρέπει να είναι συνειδητή και αποτέλεσμα ώριμης σκέψης και συζήτησης μεταξύ των μελών μιας οικογένειας, προκειμένου να αποφεύγονται τα φαινόμενα εγκατάλειψης στο δρόμο και δημιουργίας ορδών αδέσποτων. Άλλωστε για την εγκατάλειψη κατοικίδιων στον δρόμο προβλέπονται κυρώσεις από τον νόμο. Τόσο στο παιδί μας, αλλά και στο κατοικίδιό μας πρέπει να δίνουμε την αξία που του αναλογεί και το κάθε ένα έχει την θέση του στο σπίτι μας και στην καρδιά μας. Σωστή περιποίηση και κατάλληλη κτηνιατρική φροντίδα, είναι οι προϋποθέσεις μιας ευτυχισμένης και ασφαλούς συμβίωσης του κατοικίδιου με εμάς και τα παιδιά μας.
Να θυμάστε πάντα, ότι ένα σωστά εμβολιασμένο, αποπαρασιτωμένο και κτηνιατρικά παρακολουθούμενο ζώο είναι καθαρό και ασφαλές.
Πηγή: www.lovebaby.gr

Αστεία video - Πολύ γέλιο