Πως έφτασε ο χρυσός στη Γη;

Κι όμως, ο χρυσός είναι ένας... κλασσικός εξωγήινος. Η Γη, όταν ακόμα βρισκόταν σε πολύ νεαρή ηλικία, δέχτηκε μια βροχή διαρκείας από μετεωρίτες, η οποία κράτησε για καιρό και έστρωσε την επιφάνεια του πλανήτη μας με πολύτιμα μέταλλα, όπως ο χρυσός και η πλατίνα (λευκόχρυσος), που είχαν δημιουργηθεί κατά τις πρώτες φάσεις σχηματισμού του ηλιακού μας συστήματος, σύμφωνα με μια νέα βρετανική επιστημονική μελέτη.

Οι ερευνητές, με επικεφαλής τον Ματίας Γουίλμπολντ της Σχολής Γεωεπιστημών του πανεπιστημίου του Μπρίστολ, που δημοσίευσαν τη σχετική μελέτη στο περιοδικό «Nature», σύμφωνα με το «New Scientist» και το «Physics World», ανέλυσαν με νέες τεχνικές μεγάλης ακρίβειας δείγματα από πανάρχαια πετρώματα της Γροιλανδίας ηλικίας σχεδόν 3,8 δισ. ετών και κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι τα σημερινά προσβάσιμα αποθέματα πολύτιμων μετάλλων στη Γη αποτελούν συνέπεια του βομβαρδισμού μετεωριτών περίπου 200 εκατ. χρόνια μετά τη δημιουργία της.

Καθώς η Γη διαμορφωνόταν, ο λιωμένος σίδηρος βυθίστηκε στο κέντρο αποτελώντας τον πυρήνα της, συμπαρασύροντας βαθιά στο υπέδαφος την συντριπτική πλειονότητα των επιφανειακών πολύτιμων μετάλλων.

Μάλιστα, οι επιστήμονες εκτιμούν ότι στον γήινο πυρήνα υπάρχουν ακόμα αρκετά πολύτιμα μέταλλα -αν έρχονταν ποτέ στο φως- για να καλύψουν όλη την επιφάνεια της Γης με ένα στρώμα πάχους τεσσάρων μέτρων!

Κανονικά, η καταβύθιση του χρυσού και των άλλων μετάλλων στο κέντρο της Γης θα έπρεπε να αφήσει την επιφάνεια χωρίς αυτά, όμως, αντίθετα, υπάρχουν δεκάδες χιλιάδες φορές περισσότερα πολύτιμα μέταλλα στα πιο επιφανειακά γεωλογικά στρώματα, στον φλοιό και τον μανδύα, από ό,τι θα περίμενε κανείς.

Η αφθονία αυτή αποδίδεται σε μια τελευταία κατακλυσμιαία βροχή μετεωριτών που έπεσε στη Γη μετά τον σχηματισμό του πυρήνα της και αφού είχε αυτή πια στερεοποιηθεί, ανανεώνοντας έτσι και με το παραπάνω το απόθεμά της σε προσβάσιμα πολύτιμα μέταλλα, τα οποία έτσι αντικατέστησαν τον χρυσό και την πλατίνα που είχαν βυθιστεί στον πυρήνα.

Πηγή: THEINSIDER

Πείραμα με διάσημο βιολιστή....και τα αποτελέσματα του

Ένα κρύο πρωινό τον Γενάρη του 2007. Έπαιξε έξι κομμάτια του Μπαχ για περίπου 45 λεπτά. Στο διάστημα αυτό, περίπου 2 χιλιάδες άτομα πέρασαν από το σταθμό, οι περισσότεροι καθ' οδόν για τη δουλειά τους. Μετά από... 3 λεπτά ένας μεσήλικας πρόσεξε ότι κάποιος έπαιζε μουσική. Βράδυνε το βήμα του, σταμάτησε για λίγα δευτερόλεπτα και μετά προχώρησε βιαστικός για τον προορισμό του.

4 λεπτά αργότερα ο βιολιστής εισέπραξε το πρώτο του δολάριο: μια γυναίκα έριξε τα χρήματα στο κουτί του και χωρίς να σταματήσει συνέχισε το δρόμο της.

6 λεπτά, ένας νεαρός έγειρε στον τοίχο για να τον ακούσει, μετά κοίταξε το ρολόι του και συνέχισε να περπατά.

10 λεπτά, ένα αγοράκι 3 ετών σταμάτησε, αλλά η μητέρα του το έσυρε βιαστικά να συνεχίσει, καθώς το παιδί σταμάτησε για να δει τον βιολιστή. Τελικά η μητέρα έσπρωξε δυνατά το παιδί και το παιδί ξανάρχισε να περπατά γυρνώντας ολοένα το κεφάλι προς τα πίσω. Την ίδια αντίδραση είχαν και πολλά άλλα παιδιά. Όλοι, χωρίς εξαίρεση, οι γονείς τα πίεζαν να προχωρήσουν.

45 λεπτά: ο μουσικός συνέχισε να παίζει. Μόνον 6 άνθρωποι είχαν για λίγο σταματήσει. Περίπου 20 άτομα του άφησαν χρήματα χωρίς να διακόψουν το ρυθμό τους. Συγκέντρωσε συνολικά 32 δολάρια.

1 ώρα: τελείωσε το παίξιμο και μια σιγή απλώθηκε παντού. Κανείς δεν το πρόσεξε. Κανείς δε χειροκρότησε ούτε υπήρξε έστω κάποιο ίχνος αναγνώρισης.

Κανείς δεν το 'ξερε, αλλά ο βιολιστής ήταν ο Τζόσουα Μπελλ, ένας από τους καλύτερους μουσικούς στον κόσμο. Έπαιξε ένα από τα πιο δύσκολα κομμάτια που έχουν ποτέ γραφτεί, με ένα βιολί αξίας 3.5 εκατομμυρίων δολαρίων. Δύο μέρες νωρίτερα, ο Τζόσουα Μπελλ γέμισε ασφυκτικά ένα θέατρο στη Βοστώνη, σε συναυλία που η μέση τιμή του εισιτηρίου άγγιξε τα 100 δολάρια.

Πρόκειται για πραγματικό γεγονός. Ο Τζόσουα Μπελλ έπαιξε ινκόγκνιτο στο σταθμό του μετρό στα πλαίσια ενός κοινωνιολογικού πειράματος που οργάνωσε η Ουάσιγκτον Ποστ για την αντίληψη, το γούστο και τις προτεραιότητες των ανθρώπων. Το ερώτημα που προέκυψε: σε ένα ουδέτερο περιβάλλον και σε ακατάλληλη ώρα, μπορούμε να αντιληφθούμε την ομορφιά; Σταματούμε για να την απολαύσουμε; Αναγνωρίζουμε το ταλέντο όταν εκδηλώνεται σε ασυνήθιστα χωροχρονικά πλαίσια; Ενα συμπέρασμα που πιθανώς μπορεί να εξαχθεί από το συγκεκριμένο πείραμα είναι:

Αν δεν έχουμε ένα λεπτό για να σταματήσουμε και ν' ακούσουμε έναν από τους καλύτερους μουσικούς του κόσμου να παίζει ένα από τα ωραιότερα κομμάτια που γράφτηκαν ποτέ, με ένα από τα ομορφότερα μουσικά όργανα... πόσα άλλα πράγματα χάνουμε άραγε;

πηγή

Η βασίλισσα των χορδών: Vanessa Mae

H Vanessa Mae, είναι ακριβώς αυτό που λέμε παιδί θαύμα, με όλη τη σημασία της λέξης. Ενόψη της συναυλίας της  στη χώρα μας, στις 14 Σεπτεμβρίου στο Ηρώδειο, ας τη γνωρίσουμε λίγο καλύτερα.

Δεν είναι τυχαίο που τα media εκθειάζουν τη δουλειά της, αν και συχνά οι κριτικές επισημαίνουν όχι μόνο τις αρετές της ερμηνείας της αλλά και της εμφάνισής της. Αξίζει ίσως να αναφερθεί, ότι έχει ανακηρυχθεί ως ένας από τους 50 πιο όμορφους ανθρώπους στον κόσμο από το "People Magazine".

Η Vanessa Mae εισήγαγε στα κομμάτια της έντονα ποπ στοιχεία δημιουργώντας έτσι ένα νέο ερμηνευτικό ύφος για το χώρο της κλασικής μουσικής, το οποίο άλλωστε και της χάρισε χιλιάδες θαυμαστές ανά τον κόσμο. Αδιάψευστη απόδειξη αποτελούν τα 8 περίπου εκατομμύρια δίσκων που έχει πουλήσει διεθνώς, ενώ έχει βραβευτεί με περισσότερα από 40 διεθνή βραβεία μουσικής.

Γεννήθηκε στις 27 Οκτωβρίου του 1978 στη Σιγκαπούρη, την ίδια μέρα με τον πρώτο μεγάλο "μετρ" του βιολιού, τον Nicolo Paganini. Μετακόμισε μαζί με την οικογένειά της στο Λονδίνο όταν ήταν 4 ετών, ενώ τον επόμενο χρόνο άρχισε μαθήματα κλασικού βιολιού.

Tο επιτυχημένο ντεμπούτο της μπροστά στο ευρωπαϊκό κοινό, έγινε το 1988 με μία εμφάνιση στη Βρετανία με τη συνοδεία της Φιλαρμονικής Ορχήστρας του Λονδίνου.Το 1992 κλήθηκε από την λονδρέζικη ορχήστρα “Μουσικοί του Mozart” να περιοδεύσει στην Άπω Ανατολή και υπήρξε η νεότερη σολίστ που έπαιξε ποτέ με την ορχήστρα.

Μέχρι να κλείσει τα 13 της χρόνια είχε στο ενεργητικό της 3 κλασικούς δίσκους, ενώ, είναι η νεότερη σολίστ που ηχογράφησε κοντσέρτα για βιολί των Τσαϊκόφσκι και Μπετόβεν.

Το 1995 ηχογράφησε το πρώτο της προσωπικό άλμπουμ με τίτλο "The violin player", με το οποίο καθιερώθηκε αμέσως ως σταρ παγκοσμίου βεληνεκούς. Το άλμπουμ έφτασε στην κορυφή των charts, σε πάνω από 25 χώρες, δημιουργώντας ένα νέο πεδίο για την ορχηστρική μουσική. Δεν είναι τυχαίο ότι έχει κερδίσει 40 International Platinum Awards και οι παρτιτούρες της αριθμούν πάνω από 8 εκατομμύρια αντίτυπα, καταφέρνει να ισορροπεί, μία δεκαπενταετία τώρα, μεταξύ του κλασικού και του ποπ ρεπερτορίου.

Η "βασίλισσα του βιολιού" έχει συνεργαστεί με δημοφιλείς ποπ καλλιτέχνες μεταξύ των οποίων η Janet Jackson και ο Prince, η μουσική της ακούγεται και στο σάουντρακ της μεγάλης παραγωγής της εταιρείας Disney "Μulan", ενώ με τα πρόσφατα άλμπουμ της δοκιμάζει για πρώτη φορά εκτός από το βιολί και την φωνή της. Παρουσιάζει ποπ τραγούδια, ικανά να φτάσουν στις υψηλότερες θέσεις των καταλόγων επιτυχιών ολόκληρου του κόσμου...

Οι δραστηριότητες όμως της πολυτάλαντης μουσικού δεν σταματούν εδώ. Γνωστή για την φιλανθρωπική της δράση, έχει συμμετάσχει κατά καιρούς σε διάφορες εκστρατείες του Ερυθρού Σταυρού. Παράλληλα, έχει ασχοληθεί και με τον κινηματογράφο, είτε ως σκηνοθέτης της δικής της βουβής ταινίας, η οποία βασίστηκε στο άλμπουμ της “The original four seasons”, είτε ως ηθοποιός στη σειρά Arabian Nights που γυρίστηκε για το βρετανικό κανάλι ABC το 1999. Το πρόσωπό της έχει κοσμήσει μερικά από τα πιο γνωστά περιοδικά μόδας και το αντρικό περιοδικό FHM την έχει εντάξει στον κατάλογο με τις 100 πιο όμορφες γυναίκες στον κόσμο.

Είναι πολύ σεμνή και δήλωσε πως αν και έχει εκτεθεί στη δημοσιότητα από πολύ μικρή λόγω των επαγγελματικών της δραστηριοτήτων, δεν έχει επηρεαστεί, καθώς, πάντα αγαπούσε αυτό που έκανε και έπαιρνε τη δουλειά της πολύ σοβαρά. Σε αυτό που την επηρέασε η δημοσιότητα ήταν ότι είχε να αντιμετωπίσει την υπερπροστατευτικότητα από τους ανθρώπους γύρω της, πράγμα πολύ δύσκολο καθώς μέχρι τα 20 της χρόνια που έγινε πλέον ανεξάρτητη, η ελευθερία της ήταν πολύ περιορισμένη.

πηγή

Η Ζίνα Μαρνέζη απαντά στις Αμπλοκάριστες...

Σήμερα σε ετούτη εδώ την ανάρτηση έχουμε την χαρά και την τιμή να φιλοξενούμε την Ζηνοβία Μαρνέζη.

Μια παρουσίαση της ίδιας της συγγραφέως αλλά και του μυθιστορήματος της 

 Αναίσθητοι και Ονειροπόλοι.

Ξεκινάμε ανάποδα την συνέντευξη αυτή.

Η συγγραφέας μας παρουσιάζει το βιβλίο της μέσα από τις ερωτήσεις.

Α:  Γιατί  Αναίσθητοι και Ονειροπόλοι

Ζ.Μ: Ας τα πάρω τα πράγματα απ την αρχή για να μπούνε σε μια τάξη Στην αρχή υπήρχε το χάος !!
Σκεφτόμουν τα χρόνια που πέρασαν , την παλιά νοοτροπία , τις αλλαγές που συντελέστηκαν με απίστευτη ταχύτητα . Πως ξεκινήσαμε και που μας πήγε η ζωή Τι θα μπορούσα να πω , κάτι που δεν έχει ειπωθεί πλέον ; Όλα έχουν γίνει πια . Παρθενογένεση δεν υπάρχει σήμερα . Και σπάσε εσύ το κεφάλι σου να βρεις κάτι πρωτότυπο . Ήδη ο σπόρος είχε πέσει , αλλά το χώμα ήταν ακόμη άγονο .

Μέχρι που έρχεται ο θειος Σαββόπουλος και υποδέχεται την νέα χιλιετία μένα του καινούργιο τραγούδι . 
Σημαιοφόρισσα στην λησμονιά να μην τους δώσεις
να τους καλέσεις αύριο πλάι σου και λίγο να τους εμψυχώσεις 
είχε πολύ καημό , πολύ λαχταρά η εποχή τους 
είχε πολλούς αναίσθητους μα και πολλούς ονειροπόλους ....
Με συγκίνησε ... είμαι και συναισθηματική υπέρ του δέοντος , με άγγιξαν αυτοί οι στίχοι .... αλλά ακόμη υπήρχε το χάος .
Σκεφτόμουν , ξανασκεφτόμουν , εκεί που καθάριζα κρεμμύδια και φρέσκα φασολάκια ....( θάνατος είναι οι γυναίκες που αγαπιούνται καθώς να καθαρίσουμε κρεμμύδια ) Καρυωτάκης .....
άσχετο !!!!
Θέλω να τονίσω την καθημερινότητα μου ... όχι ότι το ζόρισα πολύ ... σχεδόν καθόλου όταν εγένετο φως !!!!!!!!!

Α: Πότε ξεκινήσατε το βιβλίο ;

Ζ.Μ: Την εποχή εκείνη ήμουν 43 ετών , πολύ νέα ακόμη για να σκέφτομαι περασμένες εποχές και αναμνήσεις της νιότης μου . Είχα δύναμη και ενέργεια και όλη τη ζωή μπροστά μου . Μεγάλωνα μαζί με τα παιδιά μου σαν παιδί κι εγώ ή μάλλον σαν μεγαλύτερη αδελφή τους .Έτσι ένιωθα .
Την πρωτοχρονιά του 2000 την περάσαμε οικογενειακά , πολύ όμορφα και ανέμελα . ( δεν είχαμε ανθρώπινες απώλειες ακόμη ) Τα συναισθήματα που είχα εκείνη την εποχή ήταν τόσο έντονα και δυνατά , σαν ηφαίστειο που είναι έτοιμο να εκραγεί και να διαλύσει τα πάντα . όλη αυτή η συσσωρευμένη ενέργεια μαζεύτηκε μέσα μου και ένα χρόνο αργότερα (2001 ) ήρθε και έσκασε με την έμπνευση αυτού του βιβλίου . . Επηρεασμένη από τους στίχους του Σαββόπουλου έφτιαξα ένα κόσμο , μια κοινωνία από πρόσωπα και χαρακτήρες που έζησαν και μεγάλωσαν τα τελευταία 50 χρόνια μαζί με τις ιστορικές και πολιτισμικές εξελίξεις στην χωρά μας . Ο μονός τίτλος που θα μπορούσα να δώσω στο βιβλίο ήταν αυτός αναίσθητοι και ονειροπόλοι .Δεν καπηλεύτηκα τους στίχους του ποιητή . Έδωσα την δική μου ερμηνεία και την δική μου ψυχή στους ήρωες μου . Αναίσθητοι για μένα είναι αυτοί που δεν υπολογίζουν τα συναισθήματα των άλλων και ονειροπόλοι αυτοί που έχουν όνειρα και ιδανικά για ένα καλύτερο κόσμο .

Α:    Τι συναισθήματα πραγματεύεται το μυθιστόρημα;

Ζ.Μ: Σχεδόν όλα τα συναισθήματα που διαφεντεύουν την ψυχή και το μυαλό μας. Έρωτας , αγάπη , φιλία και φιλότιμο , αξιοπρέπεια , περηφάνια , εγωισμός , αλαζονεία , αναισθησία και ευαισθησία , πίστη και απιστία , πείσμα , μίσος , ζήλεια , φθόνος και εκδίκηση .

Α: Πολλά και δυνατά συναισθήματα οι ήρωες που τα εκφράζουν ποιοι είναι; Και πως μπήκαν μέσα στο μυθιστόρημα;

Z.M: Αν πιστεύετε στα θαύματα αυτό το βιβλίο προέρχεται από ένα θαύμα που φανερώθηκε μέσα στο μυαλό μου , στην αρχή σαν σκόρπια πρόσωπα που δένονταν αρμονικά μεταξύ τους , μέχρι που έδωσαν ψυχή και ουσία , ολοκληρώθηκαν και έγιναν σημαντικές και αληθινές οντότητες . Ήσαν σαν να υπήρχαν αυτοί οι άνθρωποι και μιλούσαν μες το κεφάλι μου... να τους φανερώσω , να τους αναδείξω , να μην ξεχαστούν. 
Έζησα έξι χρόνια με τους ήρωες μου , να κυριαρχούν σ'ολή μου την καθημερινότητα . Δούλευα και σκεφτόμουν , έκανα οτιδήποτε άλλο και σκεφτόμουν ... πως θα μιλήσουν , πως θα ενεργήσουν , πως θα αντιδράσουν , τι επιπτώσεις θα έχουν οι επιλογές τους , ποιο θα είναι το τέλος τους . 
Εύκολο είναι να σκέπτεσαι , το δύσκολο είναι πως θα τα γράψεις .Σήμερα αποστασιοποιημένη απ' όλη αυτή τη διαδικασία συνηδειτοποιώ πολλά πράγματα . Εικόνες και γεγονότα που είχαν κρυφτεί στο πίσω μέρος του μυαλού μου και ούτε καν τα θυμόμουν , έβγαιναν και τυπώνονταν στο χαρτί , χωρίς να τα κατανοώ εκείνη τη στιγμή . 
Πολλές φορές έφτασα σε αδιέξοδο , κουράστηκα από άλλες προσωπικές μου δυσκολίες , πολλές φορές είπα να τα παρατήσω , γιατί ίσως δεν άξιζε το κόπο , ίσως να ήταν παιδιάστικη βλακεία . Αλλά οι ίδιοι μου οι ήρωες δεν με άφηναν να τους εγκαταλείψω Μου φώναζαν , με εκλιπαρούσαν να μην τους ξεχάσω . 
Τότε καθόμουν να συνεχίσω την ιστορία τους , άδεια σχεδόν από έμπνευση και εκείνοι έρχονταν και μου υπαγόρευαν την θέληση τους , ίσως το θεωρείται παρανοϊκό , αλλά είναι η αλήθεια . 
Γι αυτό και είπα πως αυτό το βιβλίο είναι ένα θαύμα που συντελέστηκε μες το μυαλό μου . Οι φανταστικοί ήρωες που εγώ είχα δημιουργήσει , απόκτησαν σάρκα και ψυχή , ξέφυγαν από τα χέρια μου και την δική μου εξουσία και απόκτησαν δική τους βούληση και αυτονομία . 
Έγιναν παιδιά μου , τους αγάπησα όλους , και στο τέλος τους αθώωσα όλους ... ακόμα κι αυτούς που είχα για κακούς . 
( γιατί κάθε ιστορία που σέβεται τον εαυτό της έχει τους καλούς και τους κακούς ) .

Μερικά ονόματα που χρησιμοποίησα δεν ήταν τυχαία , ήθελα απλά συνηθισμένα ονόματα και όχι βαρύγδουπα και δήθεν . 
Η Θεοδώρα και ο Τιμόθεος κρύβουν μέσα τους όλη τη ψυχική μου διάθεση . Θείο Δώρο που δέχεται κάποιος που τιμάει το Θεό . 
Αυτή έμπνευση ήταν το θειο δώρο μου και εγώ το τίμησα . Κάποτε το έλεγα δώρον άδωρον , όμως πηρά την ανταμοιβή μου και σήμερα λέω πως θα είμαι ευγνώμων νυν και αεί ( δεν εννοώ υλική ) 

Α:    Υπάρχει ανατροπή για την ηρωίδα ;

Ζ.Μ: Βεβαίως και υπάρχει , η ζωή της είναι γεμάτη από ανατροπές . Η ιδία είναι πλάσμα ατίθασο και ασυμβίβαστο . Θα περάσει πολλά αλλά με πείσμα και δύναμη ,θα ξεπεράσει τις παγίδες . Το τέλος είναι ανατρεπτικό , δεν γυρίζει στην οικογενειακή συνάντηση στο πατρικό της, νιώθει πάλι μονή και προδομένη , αλλά η τύχη της επιφυλάσσει ένα έρωτα που θα της αλλάξει τη ζωή . Ήταν η ανταμοιβή που ήθελα να της προσφέρω .

Α:     Τι ακολουθεί μετά . 

Ζ.Μ:   Μια ολοκαίνουργια ιστορία , με νέα πρόσωπα και καταστάσεις . Στον παρόντα χρόνο αυτή τη φορά. Μέσα στο περιβάλλον αυτό θα δούμε και παλιά πρόσωπα , όπως τη Δώρα και τον Αλκή , το νέο της αγαπημένο . αλλά σε δευτερεύοντες ρόλους . Θα δούμε πως είναι η ζωή δέκα χρόνια μετά , και των άλλων πρόσωπων.

Α: Ας κάνουμε και μια «ενδοσκόπηση» στην Ζίνα την Μαρνέζη. :  

 Ποια στιγμή ζωής αυτού του βιβλίου σε απογοήτευσε .

Ζ.Μ:   Καμιά .

Α:  Όταν ολοκληρώθηκε τι σκέφτηκες . 


Ζ.Μ: Σκέφτηκα επιτέλους τέλειωσα αλλά από την άλλη ένιωσα ένα απέραντο κενό . Μου έλειψαω οι ήρωες μου , και άργησα πολύ να τους ξεπεράσω .

Α:       Ποιο η ποια είναι τα λογοτεχνικά έργα που θα ήθελες να γράψεις εσύ;

Ζ.Μ: Πολλά είναι αυτά . Τα ματωμένα χώματα , τη Λωξάντρα , το σπίτι των πνευμάτων της Αλιέντε .... πάρα πολλά .

Α:   Τι είναι αυτό που δεν αντέχεις να έχεις να βλέπεις και να ακούς;

Ζ.Μ: Δεν αντέχω να βλέπω μικρά παιδιά να ζητιανεύουν στους δρόμους και να πουλάνε διάφορα , από σκέτη εκμετάλλευση . Δεν αντέχω να βλέπω αδέσποτα ζωάκια στο δρόμο , που τα έχουν εγκαταλείψει τα αφεντικά τους . Δεν αντέχω να έχω γκρίνια και μιζέρια στη ζωή μου . Να ακούω τις μεγαλύτερες ανοησίες που τις πασάρουν σαν σοφίες .

Α: Τα δήθεν δηλαδή. Και κάτι τελευταίο έτσι για να κλείσουμε αυτήν την συζήτηση με θετική ενέργεια.

Κοιτώντας τα άστρα και βλέποντας ένα αστέρι να πέφτει κάνεις ευχή; Αν ναι  ποια είναι;

Ζ.Μ: Πάντα με γοήτευε ο έναστρος ουρανός , κάθομαι τις νύχτες και τον κοιτάζω , αλλά δεν προλαβαίνω να κάνω ευχή όταν βλέπω να πέφτει ένα αστέρι . Εκεινο που θα ήθελα να ευχηθώ είναι να μην αλλάξει η γη προς το χειρότερο εννοώ , λόγω οικολογικής καταστροφής , για να μπορούμε να χαιρόμαστε την φύση και όλο της το μεγαλείο .


Α:  Ευχαριστούμε πολύ για την κατάθεση ψυχής.


Ζ.Μ: Και εγώ ευχαριστώ.


Αυτή είναι φίλοι μου η Ζίνα Μαρνέζη  και το μυθιστόρημα Αναίσθητοι και Ονειροπόλοι όπως μας το παρουσίασε η ίδια η συγγραφέας.

Τέρμα το διάλειμμα...ανοίγουν τα σχολεία

Πέρασε το καλοκαίρι
.Σχεδόν όλοι οι λουόμενοι έχουν γυρίσει στην βάση τους.
Παιδιά και γονείς τώρα πλέον περιμένουν να ανοίξουν τα σχολεία.

Στην κατηγορία των γονέων αυτών ανήκω και εγώ.Βλέπετε ο "φάτσας-πυθαράκιον" θα πάει φέτος πρώτη δημοτικού.
Εκτός από τον φάτσα όμως κάνω και εγώ σαν πρωτάρα.Έχουν περάσει πολλά χρόνια από τότε  που ξαναπήγα σχολείο μαζί με τα παιδιά μου.
Φυσικά έχω έναν επιπρόσθετο κόμπο-άγχος που με διακατέχει αφού το πυθαράκι είναι ....θεριό.
Συζητούσα με τον big Brother μου και με συμβούλεψε απλά. Άστο να κυλήσει,μην πανικοβάλλεσαι.
Μα πως...αυτός δεν βάζει τον πισινό του κάτω ούτε για να φάει θα κάτσει να γράψει και να διαβάσει;
Άσε που σκέφτομαι την δασκάλα να τον κυνηγάει....
Μέρες τώρα ψάχνω στην μεγάλη "βιβλιοθήκη " που λέγεται διαδίκτυο για συμβουλές και πρακτικές.
    Ξεκινάμε φυσικά με το να συζητάμε για το σχολείο με το παιδί μας λίγο λίγο και τακτικά.
Καλό θα ήταν να πηγαίναμε και μια βόλτα στο σχολείο .Να το δει το παιδί "άδειο" χωρίς παιδιά.
Μην του μιλήσετε για το τι θα του συμβεί αλλά το τι έχετε βιώσει εσείς στο σχολείο.
Το μόνο σίγουρο είναι ότι θα υπάρξει καταιγισμός ερωτήσεων όπου θα πρέπει να απαντάτε ρεαλιστικά και χωρίς φαντασία.

Δώστε του ευχάριστες στιγμές πηγαίνοντας το για σχολικά ψώνια.
Σε περίπτωση που το παιδί αρνείτε να πάει σχολείο και κλάιει πρέπει να οπλιστείτε με ηρεμία και να πράξετε με σταθερότητα.Αφήστε το παιδί στο σχολείο και αυτό θα ξεχαστεί.Μην μένετε στον χώρο του  σχολείου όσο σκληρό και αν σας φαίνεται. Καθοριστικό ρόλο διαδραματίζει η επιστροφή του μαθητή στο σπίτι.Ένα φιλί και η κλασσική αλλά απλή ερώτηση "πως πέρασες σήμερα"(ορθά κοφτά)
καλύπτει τις συναισθηματικές ανάγκες του.
Αυτά προς το παρόν εν αναμονή της σχολικής χρονιάς.

Καλή σχολική χρονιά σε όλους και Μάνα Κουράγιο!

Σκέψεις - αλήθειες - πραγματικότητα!!!!!

«Μέτρησα τα χρόνια μου και συνειδητοποίησα, ότι μου υπολείπεται λιγότερος χρόνος ζωής απ’ότι έχω ζήσει έως τώρα…



Αισθάνομαι όπως αυτό το παιδάκι που κέρδισε μια σακούλα καραμέλες: τις πρώτες τις καταβρόχθισε με λαιμαργία αλλά όταν παρατήρησε ότι του απέμεναν λίγες, άρχισε να τις γεύεται με βαθιά απόλαυση.

• Δεν έχω πια χρόνο για ατέρμονες συγκεντρώσεις όπου συζητούνται, καταστατικά, νόρμες, διαδικασίες και εσωτερικοί κανονισμοί, γνωρίζοντας ότι δε θα καταλήξει κανείς πουθενά.

• Δεν έχω πια χρόνο για να ανέχομαι παράλογους ανθρώπους που παρά τη χρονολογική τους ηλικία, δεν έχουν μεγαλώσει.

• Δεν έχω πια χρόνο για να λογομαχώ με μετριότητες.

• Δε θέλω να βρίσκομαι σε συγκεντρώσεις όπου παρελαύνουν παραφουσκωμένοι εγωισμοί. Δεν ανέχομαι τους χειριστικούς και τους καιροσκόπους.

• Με ενοχλεί η ζήλια και όσοι προσπαθούν να υποτιμήσουν τους ικανότερους για να οικειοποιηθούν τη θέση τους, το ταλέντο τους και τα επιτεύγματα τους.

• Μισώ, να είμαι μάρτυρας των ελαττωμάτων που γεννά η μάχη για ένα μεγαλοπρεπές αξίωμα. Οι άνθρωποι δεν συζητούν πια για το περιεχόμενο… μετά βίας για την επικεφαλίδα.

• Ο χρόνος μου είναι λίγος για να συζητώ για τους τίτλους, τις επικεφαλίδες. Θέλω την ουσία, η ψυχή μου βιάζεται… Μου μένουν λίγες καραμέλες στη σακούλα…

• Θέλω να ζήσω δίπλα σε πρόσωπα με ανθρώπινη υπόσταση. Που μπορούν να γελούν με τα λάθη τους. Που δεν επαίρονται για το θρίαμβό τους. Που δε θεωρούν τον εαυτό τους εκλεκτό, πριν από την ώρα τους. Που δεν αποφεύγουν τις ευθύνες τους. Που υπερασπίζονται την ανθρώπινη αξιοπρέπεια. Και που το μόνο που επιθυμούν είναι να βαδίζουν μαζί με την αλήθεια και την ειλικρίνεια.

• Το ουσιώδες είναι αυτό που αξίζει τον κόπο στη ζωή.

• Θέλω να περιτριγυρίζομαι από πρόσωπα που ξέρουν να αγγίζουν την καρδιά των ανθρώπων… Άνθρωποι τους οποίους τα σκληρά χτυπήματα της ζωής τους δίδαξαν πως μεγαλώνει κανείς με απαλά αγγίγματα στην ψυχή.

• Ναι, βιάζομαι, αλλά μόνο για να ζήσω με την ένταση που μόνο η ωριμότητα μπορεί να σου χαρίσει.
Σκοπεύω να μην πάει χαμένη καμιά από τις καραμέλες που μου απομένουν… Είμαι σίγουρος ότι ορισμένες θα είναι πιο νόστιμες απ’όσες έχω ήδη φάει.

Σκοπός μου είναι να φτάσω ως το τέλος ικανοποιημένος και σε ειρήνη με τη συνείδησή μου και τους αγαπημένους μου.
Εύχομαι και ο δικός σου να είναι ο ίδιος γιατί με κάποιον τρόπο θα φτάσεις κι εσύ…»

Από τον Mario de Andrade (Ποιητή, συγγραφέα, δοκιμιογράφο και μουσικολόγο από τη Βραζιλία).

Γενικοί κανόνες καλής συμπεριφοράς στο Διαδίκτυο.

Οι γενικοί κανόνες καλής συμπεριφοράς οι οποίοι δημιουργήθηκαν από τις ιδιαιτερότητες του δικτύου τα τελευταία χρόνια είναι:
Μετριοπάθεια
Όποια άποψη και αν υποστηρίζουμε πάντα θα υπάρχει κάποιος που έχει σοβαρούς λόγους, ή νομίζει πως έχει σοβαρούς λόγους, να υποστηρίζει το αντίθετο. Όσο πιο απόλυτη η δήλωσή σας τόσο πιο πιθανό είναι να αρχίσετε να λαμβάνετε flames (επιθετικά μηνύματα από τρίτους).
Ευγένεια
Μη ξεχνάτε πως υπάρχουν λέξεις και εκφράσεις που μπορούν να ερμηνευτούν με πολλούς διαφορετικούς τρόπους (ειδικά αν δεν γράφετε στη μητρική σας γλώσσα). Προσπαθήστε να είστε πολύ περισσότερο ευγενικοί απ' ότι σε μια συνηθισμένη ζωντανή «συζήτηση» αφού η απουσία άλλων στοιχείων (τόνος φωνής, έκφραση προσώπου κλπ.) οδηγεί πολύ εύκολα σε παρανοήσεις.
Περίσκεψη
Ξαναδιαβάστε αυτό που γράψατε πριν το στείλετε και αυτό που σας έστειλαν πριν απαντήσετε. Ένας απίστευτος αριθμός καυγάδων ξεκινούν κυριολεκτικά άνευ λόγου και αιτίας (από παρανοήσεις όπου ο ένας έγραψε το Χ και ο άλλος κατάλαβε το Ψ).
Προσαρμοστικότητα
Κάθε χώρος, mailing list, chat room έχει τις δικές του ιδιαιτερότητες. Υπάρχουν συζητήσεις που μπορεί να είναι απόλυτα αποδεκτές σε ένα χώρο αλλά απαράδεκτες σε ένα άλλο. Γι' αυτό, κάθε φορά που συμμετέχετε σε ένα νέο χώρο, προτιμήστε να περάσετε λίγο χρόνο παρακολουθώντας τους άλλους για να καταλάβετε το πνεύμα των συζητήσεων.
Μετριοφροσύνη
Δεν ξέρετε πόσο πιο ειδικός από σας μπορεί να είναι αυτός με τον οποίο μιλάτε. Μπορεί να είστε συγγενής καρδιοπαθή, άρα ξέρετε κάποια πράγματα, και να βρεθείτε να συζητάτε με ένα γιατρό, που μάλλον ξέρει περισσότερα.
Θάρρος
Όχι για να τσακωθείτε, αλλά για να παραδεχθείτε τα λάθη σας. Όσο πιο έντονα υποστηρίζετε κάποιο λάθος σας τόσο πιο ανόητος φαίνεστε.
Κατανόηση
Η κοινωνία μας χρειάστηκε αιώνες για να βρει και να καθιερώσει τους σημερινούς κανόνες καλής συμπεριφοράς. Είναι φυσιολογικό στο δίκτυο να υπάρχουν πολλοί άνθρωποι που ακόμη πως πρέπει να συμπεριφέρονται. Θεωρείστε τους κακότροπους ανθρώπους όχι σαν αγενείς αλλά σαν αρχάριους και προσπαθήστε να τους βοηθήσετε να μάθουν να ξεχωρίζουν το σωστό από το λάθος, χωρίς βέβαια να κάνετε τους έξυπνους.
Συναδελφικότητα
Στο δίκτυο μπορείτε να ζητήσετε βοήθεια από έναν άγνωστο ακριβώς όπως μπορείτε να σταματήσετε κάποιον άγνωστο στο δρόμο και να τον ρωτήσετε που βρίσκεται η οδός Χ. Για να διατηρήσουμε αυτό το όμορφο πνεύμα προσπαθήστε να μην κάνετε κατάχρηση της καλής διάθεσης των άλλων, ζητώντας συνέχεια βοήθεια για ότι σας απασχολεί, και προσπαθήστε να μην παίρνετε αλλά να δίνετε κιόλας βοηθώντας κι εσείς με τη σειρά σας όσους μπορείτε.

Οδηγίες για τη σωστή συμπεριφορά στο Διαδίκτυο

•	Να ακολουθείτε το χρυσό κανόνα: Να φέρεστε στους άλλους όπως θέλετε να σας φέρονται και αυτοί. Εάν αυτοεξευτελίζεστε δεν σας φταίνε οι άλλοι.
•	Να θυμάστε πως στην άλλη πλευρά του μηνύματος υπάρχει κάποιος άνθρωπος.
•	Να γνωρίζετε που βρίσκεστε και να ακολουθείτε τους κανόνες καλής συμπεριφοράς.
•	Να συγχωρείτε τα λάθη των άλλων, ιδίως των νεοφερμένων.
•	Να διατηρείτε πάντοτε την ψυχραιμία σας, ιδίως όταν κάποιος σας προσβάλει (ή νομίζετε ότι σας προσέβαλε).
•	Μην χρησιμοποιείτε ΚΕΦΑΛΑΙΑ για να τονίσετε αυτό που λέτε, ορισμένοι χρήστες το θεωρούν ως κραυγή.
•	Μην χρησιμοποιείτε ακατάλληλη ή προσβλητική γλώσσα.
•	Να χρησιμοποιείτε σταθερά το διαδικτυακό σας όνομα ή ψευδώνυμο και μην το αλλάζετε πολύ συχνά όποτε σας κατέβει η ιδέα να κοροϊδέψετε και να κάνετε ανόητο χιουμοράκι με κάποιον άλλον χρήστη έτσι για να διασκεδάσετε. Και να υπογράφετε με αυτό όλα τα μηνύματά σας (αλλά ποτέ μην χρησιμοποιείτε το πλήρες όνομά σας, για να προστατεύσετε την πραγματική σας ταυτότητα).
•	Μην στέλνετε και μην προωθείτε άχρηστη αλληλογραφία (η οποία αναφέρεται και ως ανεπιθύμητη αλληλογραφία).
•	Να αποφεύγετε τις συνεχόμενες, συναισθηματικές διαφωνίες ή "βεντέτες". Δεν ενδιαφέρουν τους άλλους χρήστες οι μονομανίες ή τα ψυχονευρωτικά κάποιων.
•	Να προσέχετε την ορθογραφία σας, να είστε σαφής και να γράφετε σύντομα μηνύματα.
•	Όταν λαμβάνετε μέρος σε δωμάτια συνομιλίας, μην διακόπτετε τους άλλους και μην ξεφεύγετε από το θέμα.
•	Να ακολουθείτε τους ίδιους κανόνες καλής συμπεριφοράς που θα ακολουθούσατε και στην πραγματικότητα.
•	Χρησιμοποιήστε φατσούλες για να μεταδώσετε το χιούμορ και το σαρκασμό, και μάθετε τις συνηθισμένες διαδικτυακές συντομογραφίες। Πηγή: Ένωση Ελλήνων Χρηστών Ίντερνετ