Σελιδες

Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Απόψεις. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Απόψεις. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Πέμπτη 10 Μαρτίου 2016

Το πείραμα της κοινωνικής συμμόρφωσης- Η ανάγκη του ανήκειν





Έχουν  περάσει χρόνια 4 ή 5 που είχα δει για πρώτη φορά αυτό το βίντεο.
Πάντα αναρωτιόμουν  αν είμαστε ελεύθεροι  ως προς την έκφραση.Να διατυπώνουμε την άποψή μας και τουλάχιστον να ακουγόμαστε .Βάση αυτού του πειράματος εξακριβώνεται ότι σχεδόν πάντα είμαστε έρμαια της μάζας
Η ανάγκη του ανθρώπου να ανήκει σε μια ομάδα,κοινότητα ή ιδεολογικό σχήμα προέρχεται και χαρακτηρίζεται από την πορεία της ανθρώπινης ιστορίας στα βάθη των αιώνων.
Ποιοι είναι οι μηχανισμοί αυτοί που μας θέλουν ενταγμένους σε σύνολα;
Η επιβίωση;Η μοναξιά;
Η εγγενή επιθυμία του ανθρώπου να είναι στην οικογένεια,στο σχολείο,στην αρένα της εργασίας αρεστός καταδυναστεύει την προσωπικότητα του. Υποσυνείδητα καλύπτει κατά γενική ομολογία ελαττώματα η πάθη τα οποία θα μπορούν να δυσαρεστούν το "σύνολο" .
Υπαρξιακά  ερωτήματα μεταξύ του Εγώ και του Εμείς , αμφιταλαντευόμενες  πράξεις με απώτερο σκοπό του "ανήκειν".
Και ιδού το βίντεο 



Η ανάγκη του ανήκειν,  κατά το πείραμα μας ξεμπροστιάζει κατά κάποιο τρόπο, σε σχέση του λογικού με το παράλογο και την έλλειψη εμπιστοσύνης στην γνώμη μας ακόμη και σε κάτι τόσο οφθαλμοφανή.

Κυριακή 6 Οκτωβρίου 2013

14 τρόποι να εξοικονομήσετε χρήματα στο σπίτι σας

Θυμάστε το μάθημα οικιακής οικονομίας;
Εδώ και 20 μην πω και παραπάνω χρόνια έχουμε ξεχάσει ότι υπάρχει ο όρος οικιακή οικονομία.
Η πλασματική ευρωστία μέσω πιστωτικών καρτών και δανείων ,στην επαρχεία , η ύπαρξη  επιδοτήσεων μας έδινε την ψευδαίσθηση ότι είμαστε ...πως να το πω....πλούσιοι;
Ένα ενδιαφέρουν άρθρο από www.money-money.gr  μας θυμίζει αυτό που κάνανε οι γονείς μας!



Το παρακάτω κείμενο είναι copy-paste

Τι μπορεί να κάνει μια οικογένεια σε καιρό κρίσης; Οδηγός είναι οι λύσεις που εφάρμοζαν οι... παππούδες μας, αλλά και οι διέξοδοι που βρήκαν άνθρωποι που έζησαν σε παλιότερες δύσκολες εποχές, όπως αυτές καταγράφονται από τους ιστορικούς των κρίσεων.
Είναι αλήθεια πως σε πραγματικά δύσκολες οικονομικά εποχές οι άνθρωποι αναθεωρούν τον τρόπο ζωής τους και επιστρέφουν στη λογική της αποταμίευσης δίνοντας προτεραιότητα μόνον στις βασικές τους ανάγκες της σίτισης, της στέγασης, της ένδυσης και της υγειονομικής περίθαλψης.
Βεβαίως, η έννοια της βασικής ανάγκης ποικίλλει από εποχή σε εποχή και από κοινωνία σε κοινωνία αναλόγως του σταδίου ανάπτυξής της. Εάν, όμως, θέλαμε να μιλήσουμε για μία πραγματικά σοβαρή προσπάθεια περιστολής των μη απολύτως αναγκαίων δαπανών ενός νοικοκυριού στη σημερινή Ελλάδα βρισκόμαστε μπροστά στις εξής επιλογές:
1. ΛΟΓΑΡΙΑΣΤΕ. Πριν αποπειραθείτε οτιδήποτε σαν μέτρο εξοικονόμησης, λογαριάστε επακριβώς τα μηνιαία σας έσοδα και δαπάνες ώστε να αποκτήσετε μία λεπτομερή εικόνα των χρηματικών ροών του νοικοκυριού σας. Αυτό είναι απολύτως αναγκαίο προκειμένου να σταθμίσετε τη σημασία κάθε σας δαπάνης και να αξιολογήσετε τα περιθώρια μείωσής της. Πρόκειται για μία συνήθεια που είχαν αναγκαστικά αποκτήσει οι γονείς και παππούδες μας ζώντας σε δύσκολες εποχές και που η κοινωνία της αφθονίας των τελευταίων 2-3 δεκαετιών εξάλειψε από την καθημερινότητα πολλών σύγχρονων οικογενειών.
2. ΤΡΩΤΕ ΣΠΙΤΙ. Φροντίστε να τρώτε σπίτι σας ολοένα και πιο συχνά και ετοιμάζετε φαγητό από το σπίτι για τις καθημερινές διαδρομές και την εργασία σας. Αποφύγετε το πρόχειρο-γρήγορο φαγητό στο οποίο είχατε συνηθίσει και μάθετε στα παιδιά σας να τρώνε υγιεινά σπιτικά φαγητά σε τακτά χρονικά διαστήματα. Έτσι θα αποφύγετε προβλήματα υγείας ενώ συγχρόνως θα εξοικονομήσετε χρήματα που ημερησίως δείχνουν ασήμαντα αλλά σε μηνιαία βάση δεν είναι αμελητέα.
3. ΜΙΚΡΟΤΕΡΟΙ ΛΟΓΑΡΙΑΣΜΟΙ ΣΤΑ ΚΙΝΗΤΑ. Ξεφορτωθείτε τα μη απαραίτητα κινητά τηλέφωνα και αναζητείστε τη φθηνότερη σύνδεση (ο ανταγωνισμός προσφέρει ευκαιρίες). Αρκετές οικογένειες διαθέτουν 2-3 κινητά τηλέφωνα. Αναζητείστε το φθηνότερο πακέτο και "μαζέψτε" τα κινητά της οικογένειας σε έναν πάροχο. 
4. ΦΘΗΝΟΤΕΡΗ ΕΝΕΡΓΕΙΑ. Αναζητήσετε τις φθηνότερες ενεργειακά λύσεις. Αξιοποιείστε το φθηνότερο νυχτερινό ρεύμα και ακολουθείστε τις οδηγίες για φθηνές λύσεις της ΔΕΗ. Μονώστε καλά το σπίτι σας, διερευνήστε τη λύση του ηλιακού θερμοσίφωνα, αλλάξτε τις λάμπες με ενεργειακά αποδοτικές λάμπες και κλείνετε τα φώτα και τις ηλεκτρικές συσκευές όταν δεν τα χρησιμοποιείτε.
5. ΜΟΝΟ Ο,ΤΙ ΕΝΔΙΑΦΕΡΕΙ. Εάν είστε συνδρομητής σε καλωδιακή τηλεόραση, κρατείστε όσα κανάλια πραγματικά παρακολουθείτε και κόψτε όλα τα άλλα. Εάν πάλι είστε εγγεγραμμένος σε κάποιο γυμναστήριο διακόψτε τη συνδρομή και δοκιμάστε πολύ πιο απλούς τρόπους εκγύμνασης (βάδισμα, τρέξιμο, ποδήλατο, ομαδικά παιχνίδια σε γήπεδα με παρέες κλπ).
6. ΔΙΑΒΑΣΤΕ. Αφιερώστε περισσότερο χρόνο στην ανάγνωση βιβλίων, επισκέψεις και παιγνίδια με φίλους και λιγότερο στα θεάματα κάθε είδους.
7. ΑΥΤΟΚΙΝΗΤΟ. Αποχωριστείτε/πουλήσετε το δεύτερο ή τρίτο αυτοκίνητο που ενδεχομένως διαθέτει η οικογένειά σας και εάν πρόκειται να το αλλάξετε φροντίστε να αγοράσετε υβριδικό χαμηλής κατανάλωσης. Ψάξτε για μηχανικό/συνεργείο εμπιστοσύνης και χαμηλή ταρίφα ασφάλισης. Αναζητείστε τα φθηνότερα βενζινάδικα στη γειτονιά σας. Οργανώστε τις εξόδους σας ώστε να είναι παραγωγικές κάθε φορά που χρησιμοποιείτε αυτοκίνητο και προτιμήσετε για τις καθημερινές σας διαδρομές προς την εργασία τα μέσα μαζικής μεταφοράς και τις μηνιαίες κάρτες.
8. ΤΟ ΕΞΟΧΙΚΟ. Ισως χρειαστεί να αποχωριστείτε το εξοχικό σας σπίτι εφόσον δεν μπορείτε να  αντεπεξέλθετε στα έξοδα συντήρησης, φορολογίας και μετακίνησης.
9. ΙΝΤΕΡΝΕΤ. Κόψτε το γρήγορο Ιντερνέτ εφόσον δεν σας είναι επαγγελματικά απαραίτητο.
10. ΜΑΣΤΟΡΕΜΑΤΑ. Μάθετε να μαστορεύετε και ασχοληθείτε με τη κηπουρική σαν χόμπι εφόσον διαθέτετε κήπο (εάν είναι αρκετά μεγάλος φυτέψετε και κανένα ζαρζαβατικό ή χρήσιμο βότανο).
11. ΣΤΗ ΛΑΪΚΗ.  Καθιερώστε τα ψώνια από τις λαϊκές αγορές και όταν πηγαίνετε στις υπεραγορές διαλέξτε προσεκτικά αυτές που λειτουργούν μονίμως εκπτωτικά.
12. ΜΑΖΙ ΜΕ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ. Κάνετε τα παιδιά σας συμμέτοχα στην οικογενειακή προσπάθεια εξοικονόμησης χρημάτων. Διακόψετε τα ιδιωτικά σχολεία εάν το κόστος υπερβαίνει τις δυνατότητές σας, περιορίστε τα φροντιστήρια και δώστε κίνητρα στα παιδιά να αναλάβουν ενεργά μέρος στην ευθύνη της εκπαίδευσής τους. Ζητείστε από αυτά να συμμετέχουν στις καθημερινές δουλειές του σπιτιού ώστε και να εκπαιδευτούν καταλλήλως και να αποκτήσουν το αίσθημα της υπευθυνότητας.
13. ΧΩΡΙΣ ΔΑΝΕΙΑ. Ξεχάστε τον δανεισμό στις σημερινές συνθήκες της κρίσης για να μην βρεθείτε προ απροόπτου (πχ απώλεια εργασίας). Καταργείστε τις πιστωτικές κάρτες αν δεν είναι απόλυτη ανάγκη, περιορισθείτε σε χρεωστικές αν σας είναι τόσο απαραίτητες. Εάν έχετε ήδη δανειστεί και δυσκολεύεστε με τη δόση σας επιδιώξτε να μεταφέρετε αλλού το υπόλοιπό σας όπου το επιτόκιο θα είναι χαμηλότερο. Εάν έχετε υποθηκεύσει το ακίνητο που αγοράσατε με δανεικά και διαπιστώνετε άμεση ή δυνητική μείωση της τιμής του χαμηλότερα από το ύψος του δανείου, τότε ίσως πρέπει να ‘εκχωρήσετε’ το ακίνητο στη τράπεζα και να προτιμήσετε το ενοίκιο από τη τοκοχρεολυτική δόση. Ναι μεν θα χαθεί το όνειρο της ιδιόκτητης στέγης (επί του παρόντος), αλλά θα γλυτώσετε και από τον εφιάλτη του χρέους.
14.ΓΙΝΕΤΕ ΣΥΝΕΙΔΗΤΟΣ ΚΑΤΑΝΑΛΩΤΗΣ.Αποκτήστε καταναλωτική συνείδηση. Διερευνήστε το κόστος και την αξία που πραγματικά έχει αυτό που αγοράζετε. Γίνετε μέλος μιας καταναλωτικής οργάνωσης και φροντίστε να είστε μόνιμα και κατάλληλα πληροφορημένος για τις προσφορές που κάθε φορά υπάρχουν.

Σάββατο 14 Σεπτεμβρίου 2013

Στο κελί ...33 η Πατησίων 155


Από τις ειδήσεις που με τάραξαν για την διαστροφική λογική του νομοθέτη είναι η κράτηση κατ οίκον.
Το νομοσχέδιο έτσι όπως το φαντάστηκε ο νομοθέτης είναι η έκτιση ποινής φυλάκισης μέσα στο σπίτι με τις ανάλογες προϋποθέσεις.

Το δε οεοοοοοοο είναι ότι θα αναλάβουν ιδιωτικές εταιρείες φύλαξης  την δουλειά του μαντρόσκυλου.


Θα εξοπλιστούν με βραχιολάκια ,κολιεδάκια μη πω και σκουλαρίκια θα μας τα κρεμάνε σε εμάς τους παραβάτες θα μας αμπαρώνουνε στα σπίτια μας ,θα πληρώνουμε τα σχετικά πάγια,την διατροφή μας, κατά τις φήμες δεν θα μπορούμε να δουλέψουμε αφού θα είμαστε κατ οίκον περιορισμό.
Θα είναι σαν να περνάμε καταθλιψάρα με security .
Όλο αυτό για να αποσυμφορηθούν  τα σωφρονιστικά ιδρύματα τύπου Κορυδαλλού...
Ν α φτάσω σε πιο ακραίο σενάριο...μας θέλουν σκλαβάκια.
Τιιιι;;;;;
Εξαερώθεις σε δημόσιο χώρο και κατά το γράμμα του νόμου είναι πχ. πλημμέλημα;
Φάε 2 χρόνια στην Πατησίων 155 ιδιωτικού τύπου σωφρονιστικό ίδρυμα.
Τα βραχιολάκια θα βγαίνουν σε 3 χρώματα :
1) Θαλασσί για τα αγοράκια
2) Κουφετί για τα κοριτσάκια
3)Ζουρζουβί για όσους δεν θέλουν κανένα από τα παραπάνω.

Τέλος θα ακολουθείτε με την πρέπουσα συνέπεια και ευλάβεια το πρόγραμμα των σωφρονιστικών ιδρυμάτων.
Πρωινό,εργασιά κατ οίκον για να διατηρείς το σωφρονιστικό σου ίδρυμα καθαρό,αυλισμός και λιάσιμο του κρατούμενου,και κατάκλιση την 9η βραδυνή.
Τρίτη -Πέμπτη μακαρόνια ,Τετάρτη και Παρασκευή όσπρια Κυριακή όρνιθα και τις υπόλοιπες μέρες λαχανικά.Το κράτος φροντίζει και για την διατροφή.

Για να είμαι και ειλικρινής υπάρχουν και οι εξαιρέσεις από αυτήν την νέα κατάσταση πραγμάτων.

Του μέτρου εξαιρούνται οι κατάδικοι για κακουργήματα ιδιαίτερα ειδεχθή και επιβλαβή για τη δημόσια ασφάλεια -η μεγαλεμπορία ναρκωτικών, η εσχάτη προδοσία, η σύσταση συμμορίας και η τρομοκρατική δράση, ο βιασμός, η κατάχρηση σε ασέλγεια, η παιδεραστία, η κατ' επάγγελμα ή συνήθεια παιδική πορνογραφία, η εκπόρνευση ανηλίκου, η ένοπλη ληστεία και η ανθρωποκτονία από πρόθεση (εφ' όσον στην περίπτωση αυτή δεν έχουν αναγνωριστεί ελαφρυντικά).

Αυτά εν ολίγης και δεν ξέρω τι άλλο θα δουν τα όμορφα και μπιρμπιλωτά μας μάτια.

Παρασκευή 6 Σεπτεμβρίου 2013

Τα θύματα της επαιτείας



Το άρθρο κυκλοφόρησε προ καιρού στο διαδίκτυο και είναι για την δική μου προσωπικότητα τρομακτικό.
Δεν χωράνε όμως άλλα λόγια ...συνεχίζω με copy-paste.

Το άρθρο αυτό έχει κυκλοφορήσει στο facebook και ο συγγραφέας του είναι άγνωστος.
Η ιστορία του όμως είναι, δυστυχώς, πολύ γνωστή όπως αναφέρει το limnosfm100.gr
Διαβάστε το:
Στη στάση του μετρό συναντώ καθημερινά μια γυναίκα απροσδιορίστου ηλικίας. Τα μαλλιά της βρώμικα και ανακατεμμένα, τα ρούχα της κουρελιασμένα και το πρόσωπό της σκιμμένο στη θλίψη.
Η γυναίκα κατάχαμα στο βρώμικο πάτωμα και δίπλα της το ποτηράκι, όπου οι περαστικοί προσφέρουν τον οβολόν τους. Στα χέρια της γυναίκας, κοιμάται ένα δίχρονο παιδάκι. Του φοράει ένα βρώμικο καπέλο και εξίσου βρώμικα ρούχα.
Οι περισσότεροι περαστικοί, συγκινημένοι από το θέαμα προσφέρουν αβίαστα και το τελευταίο κέρμα από το πορτοφόλι τους, ξορκίζοντας με ανακούφιση την ενοχή της δικής τους ευδαιμονίας...
Καθημερινά, επί ένα μήνα, προσπερνούσα τη ζητιάνα, χωρίς βεβαίως να της δίνω χρήματα, γνωρίζοντας καλά ότι είναι "υπάλληλος" μιας καλοστημένης επιχείρησης απάτης, με διαχειριστή τον τοπικό ζητιανομαφιόζο, πιθανό ιδιοκτήτη βίλας και πολυτελούς αυτοκινήτου. Σε αυτόν θα καταλήξει η είσπραξη της ημέρας της ζητιάνας... Όχι ότι κι αυτή δεν κερδίζει τίποτα φυσικά... ένα μπουκάλι βότκα κι ένα σουβλάκι στο τέλος της ημέρας είναι ακριβώς ό,τι χρειάζεται...
Αφού λοιπόν την προσπερνούσα αδιάφορα επί ένα μήνα, ξαφνικά το συνειδητοποίησα... Στέκομαι μπροστά της κοιτάζοντας αυτό το μωρό και συνειδητοποιώντας ότι κάτι δεν πάει καλά. Ένα δίχρονο μωρό, από το πρωί μέχρι το βράδυ "κοιμάται" συνεχώς στην αγκαλιά της "μαμάς" του, χωρίς να κλαίει, να γκρινιάζει, να μουρμουρίζει, να σαλεύει καν!
Όποιος από εμάς έχει παιδιά, ξέρει καλά... ένα μωρό σε αυτήν την ηλικία με δυκολία κοιμάται ακόμα και τη νύχτα, πόσο μάλλον ολόκληρη την ημέρα συνεχώς!
Το συγκεκριμένο μωρό της ζητιάνας, για ένα συνεχόμενο μήνα, δεν το είδα ποτέ ξύπνιο... Κοιτούσα μια αυτό, μια εκείνη, και οι υποψίες μου όλο και φούντωναν. Στο τέλος, δείχνοντας το μωρό, τη ρώτησα:"-Γιατί κοιμάται συνέχεια;"
Εκείνη, με αγνόησε, προσποιούμενη ότι δεν με άκουσε. Επανέλαβα την ερώτηση. Σήκωσε το βλέμμα της, φανερά ενοχλημένη, και με απόμακρο ύφος μουρμούρισε μια βρισιά μέσα από τα χείλια της.
Ξαναρώτησα με απόγνωση: "-Γιατί κοιμάται συνέχεια;!" ... Πίσω μου, κάποιος με έπιασε από τον ώμο. Ένας ηλικιωμένος κύριος, ενοχλημένος από την "απάνθρωπη" συμπεριφορά μου, με επέπληξε: "Γιατί την ενοχλείς; Δεν την αφήνεις ήσυχη στην δυστυχία της;" ... και απομακρύνθηκε αφού πέταξε μερικά νομίσματα στο ποτηράκι της ζητιάνας, ικανοποιημένος σίγουρα για την καλή του πράξη της ημέρας. Εκείνη, σαν "καλή χριστιανή", τον ευχαρίστησε αρχίζοντας να σταυροκοπιέται με μανία.
Την επόμενη μέρα ήρθα σε επικοινωνία με έναν παλιό γνωστό. Έναν ρουμανικής καταγωγής αστείο ανθρωπάκο, με μικρά κατάμαυρα μάτια. Η μόρφωσή του περιορίστηκε στις τρεις πρώτες τάξεις του δημοτικού σχολείου, αυτό δεν τον εμποδίζει όμως να κυκλοφορεί με πανάκριβα αυτοκίνητα και να είναι περήφανος ιδιοκτήτης μιας έπαυλης με -ποιός ξέρει πόσα- δωμάτια και μπαλκόνια. Αυτός ο "φίλος" με κατατόπισε επαρκώς γι αυτήν την μπίζνα:
Πρόκειται για μια πολύ καλά οργανωμένη εγκληματική επιχείρηση, παρά το φαινομενικά πρόχειρο και αυθόρμητο σκηνικό της. Τα παιδιά που χρησιμοποιούν, είτε τα έχουν ενοικιάσει από οικογένειες αλκοολικών, ή απλώς τα έχουν κλέψει. Έπρεπε όμως να μάθω και γιατί κοιμούνται συνέχεια...
Ο "φίλος" μου ο Ρομά, πολύ φυσικά και με κανένα δισταγμό (σαν να μου έλεγε για τον καιρό) απάντησε στην ερώτησή μου: "-Ναι, είναι ναρκωμένα... με ηρωίνη ή βότκα" ... Έμεινα αποσβολωμένος... "-Ποιά είναι ναρκωμένα με ηρωίνη ή βότκα;!" "-Τα παιδιά ντε, για να μην έχουν φασαρίες. Θα πρέπει να μένουν καθηλωμένα με μια άγνωστη γυναίκα όλη μέρα, φαντάζεσαι πόσο θα γκρίνιαζαν;"
Αυτό κάνουν. Για να διατηρούν το παιδί "ήρεμο" και κοιμισμένο όλη μέρα, το ναρκώνουν με αλκοόλ ή ναρκωτικά. Φυσικά, ο παιδικός παρθένος οργανισμός δεν το αντέχει και τα παιδιά αυτά πεθαίνουν. Συχνά κιόλας, το παιδάκι ξεψυχά στην αγκαλιά της ζητιάνας, κατά τη διάρκεια της "εργασίας" της... Και η υποτιθέμενη "μάνα" είναι αναγκασμένη να κρατά στην αγκαλιά της το νεκρό παιδάκι μέχρι το βράδυ που θα τελειώσει η "βάρδιά" της. Συμβαίνει σ' αυτή τη "δουλειά" ... Και οι περαστικοί θα την υποστηρίζουν ρίχνοντας την ελεημοσύνη τους στο ποτηράκι της, πιστεύοντας ότι κάνουν την καλή πράξη της ημέρας.
Την επόμενη μέρα ξαναπέρασα από το ίδιο σημείο, με τη δημοσιογραφική μου ταυτότητα, έτοιμος για σοβαρή επέμβαση. Η ζητιάνα καθόταν πάλι στο ίδιο σημείο, κρατώντας πάλι ένα παιδί. Ένα διαφορετικό από το χθεσινό παιδί. Άρχισα να της κάνω ερωτήσεις: πού είναι το χθεσινό παιδί, αν έχει χαρτιά για το παιδί...
Κι ενώ εκείνη με αγνοούσε συστηματικά, οι υπόλοιποι περαστικοί αντίθετα, με κατηγορούσαν ότι επιτίθεμαι σε μια κακόμοιρη ζητιάνα μάνα χωρίς λόγο, και με απομάκρυναν με περιφρόνηση. Δεν είχα άλλη λύση από το να απευθυνθώ στην αστυνομία. Όταν όμως η αστυνομία εμφανίστηκε, η ζητιάνα με το παιδί είχε εξαφανιστεί... Αισθάνθηκα σαν να παλεύω με ανεμόμυλους.
Την επόμενη φορά που θα δείτε ζητιάνα με παιδί, σκεφτείτε καλά πριν "βοηθήσετε" με τον οβολό σας. Μην κοιτάξετε το παιδάκι με τρυφερότητα, να το κοιτάξετε με τρόμο. Πρόκειται για ένα κακοποιημένο δυστυχισμένο πλάσμα, υποχείριο αδίστακτων κακοποιών. Με το να δώσετε χρήματα σε αυτήν που το εκμεταλλεύεται, διαιωνίζετε την αλυσίδα αυτής της "μπίζνας" και συμβάλλετε ενεργά στο φόνο ενός ακόμη παιδιού.
Όπως κάθε επιχείρηση που κλείνει όταν δεν έχει πια πελάτες, έτσι κι αυτή θα εξέλειπε, αν δεν υπήρχε κόσμος που να ανταποκρίνεται, αν δεν υπήρχε η συγκεκριμένη "πελατεία" της. Η εξάλειψη τέτοιου είδους "επιχειρήσεων" σημαίνει ότι λιγότερα παιδιά θα κλαπούν και θα δολοφονηθούν από χορήγηση ναρκωτικών και αλκοόλ.
Τώρα πια γνωρίζετε γιατί τα παιδιά που κρατούν οι ζητιάνες κοιμούνται συνέχεια. Η επιλογή είναι δική σας.


πηγή :
http://www.limnosfm100.g

Κυριακή 17 Μαρτίου 2013

Το καρναβάλι και η ετυμολογία του


Σήμερα η τελευταία Κυριακή των Αποκριών!
Από αύριο Σαρακοστή.Για την Σαρακοστή δεν έχω να πω κάτι (προς το παρόν).
Ξαφνικά μου γεννήθηκε η απορία τι είναι το καρναβάλι.
Είναι μια έννοια που έχει περάσει στην ζωή μας έτσι από συνήθεια.
Έψαξα λοιπόν στην μεγάλη βιβλιοθήκη του διαδικτύου και βρήκα ένα πολύ ενδιαφέρον άρθρο από Το ιστολόγιο του Νίκου Σαραντάκου.
Εδώ έρχεται η διαδικασία του copy-paste


Τελειώνει  το καρναβάλι, μέσα στην κατήφεια και στην παγωνιά, είναι αλήθεια, και δεν έχουμε προλάβει να πούμε για την ετυμολογία του. Εδώ που τα λέμε, δεν είχα σκοπό να γράψω για το θέμα γιατί πίστευα ότι είναι πασίγνωστο, όμως είδα εδώ κι εκεί στο Διαδίκτυο διάφορες περίεργες και ανυπόστατες απόψεις, οπότε ίσως δεν είναι περιττό να γράψω.
Το καρναβάλι είναι δάνειο από την ιταλική λέξη carnevale, η οποία ανάγεται στο υστερολατινικό carnem (το κρέας) levare (σηκώνω, αφαιρώ)· από εκεί έχουμε από τον 13ο αιώνα και μετά το παλαιό πιζάνικο carnelevare, το παλαιό βενετσάνικο carlevar, οπότε είναι λογικό να υποθέσουμε ότι έγινε αφομοίωση και φτάσαμε σε έναν (αμάρτυρο) τύπο carnelevale και μετά carnevale. Από τα ιταλικά η λέξη διεθνοποιήθηκε και πέρασε σε πολλές ακόμα ευρωπαϊκές γλώσσες μεταξύ των οποίων και στα ελληνικά.
Δηλαδή, το καρναβάλι, που μας μπάζει στην Σαρακοστή, είναι ο αποχαιρετισμός στο κρέας, στην κατανάλωση κρέατος. Ανάλογη άλλωστε είναι και η ελληνική ονομασία: από-κρεω.
Η λέξη καρναβάλι δεν εμφανίζεται σε βυζαντινά και μεσαιωνικά κείμενα· ακόμα και ο Σομαβέρας, αν και Ιταλός, στο λεξικό του (18ος αιώνας) αποδίδειΑποκριαίς το carnevale. Τολμώ να υποθέσω πως είναι δάνειο του 19ου αιώνα –πάντως ο Βυζάντιος, στα μέσα του 19ου αιώνα, ενώ δεν έχει λήμμα «καρναβάλι» στο ελληνογαλλικό λεξικό του, αποδίδει «καρναβάλια» το γαλλ. carnaval στο γαλλοελληνικό λεξικό.
Έλεγα πιο πάνω ότι στο Διαδίκτυο βλέπει κανείς και άλλες απόψεις, κυρίως από όσους τονίζουν την αρχαιοελληνική αρχή των αποκριάτικων εθίμων. Ωστόσο, ενώ είναι σίγουρο πως τα αποκριάτικα έθιμα απηχούν παγανιστικές γιορτές, αυτό δεν σημαίνει ότι πρέπει υποχρεωτικά και το όνομα να είναι ελληνικό.
Για παράδειγμα, κυκλοφορεί στο Διαδίκτυο ένα απόσπασμα από το βιβλίο «Καρναβάλι, η αρχαιότερη ελληνική γιορτή» του Μ. Βερέττα, που δεν το παραθέτω γιατί είναι μεγάλο, που προτείνει διαφορετικές σημασίες για το «καρνάβαλε» και για το «καρναβαλίζω» χωρίς να υποψιάζεται πόσο αστείο είναι αυτό που υποστηρίζει.
Ένα άλλο δημοσίευμα, που το βρίσκω να αναδημοσιεύεται και σε σοβαρούς ιστότοπους, παραθέτει τη σωστή εκδοχή χύμα μαζί με τις άλλες, και υποστηρίζει ότι: Η λέξη καρναβάλι δεν έχει αποδεκτή ετυμολογία από όλους, είναι μια λέξη άγνωστη, υπάρχουν ωστόσο πιθανές ετυμολογίες που δίνουν διάφοροι λαογράφοι.
Οι λαογράφοι ας δίνουν ό,τι θέλουν, αλλά τα ετυμολογικά λεξικά, όσα κυκλοφορούν, θεωρούν σχεδόν ομόφωνα ότι η ετυμολογία είναι αυτή που παρέθεσα παραπάνω, και κανένα δεν κάνει λόγο για ελληνική αρχή. Ο ιστότοπος αυτός μάλιστα φαίνεται να θεωρεί πιο πιθανή την εξής πορτοκαλική ετυμολογία:
* Η λέξη σχετίζεται με τον χοροπηδηχτό χορό των Σατύρων που είναι μεταμφιεσμένοι ως τράγοι. Έτσι το καρναβάλι μπορεί να σημαίνει βαλλισμός των κάρνων. Κάρνος κατά τον λεξικογράφο Ησύχιο είναι κάρνος· φθείρ. βόσκημα, πρόβατον. Έτσι οι τράγοι που είναι τα βοσκήματα, βαλλίζουν δλδ χοροπηδάνε. Ίσως αυτή η ετυμολογία είναι πιο σωστή από τις άλλες και να συμβαδίζει και με τα αρχαία έθιμα.
Η θεωρία βασίζεται σε ένα άπαξ λεγόμενο του Ησύχιου, που μπορεί να σημαίνει πρόβατο αλλά μπορεί να σημαίνει και ψείρα! Τώρα, το πώς αυτή η σπανιότατη λέξη έφτασε και διαδόθηκε σε όλη την Ευρώπη ενώ ταυτόχρονα δεν μαρτυρείται στην υποτιθέμενη γενέτειρά της, αυτό δεν μας το ξεκαθαρίζει!
Κι ένα υστερόγραφο, αποκριάτικο.  Τον 19ο αιώνα συνηθιζόταν στις αποκριάτικες γιορτές της καλής κοινωνίας μεγάλες παρέες να ντύνονται με τρόπο που να παρουσιάζουν ένα θέμα, σαν ταμπλό βιβάν. Η παρέα του Ροΐδη είχε αποφασίσει να παρουσιάσει το σουλτάνο με την ακολουθία του και με το χαρέμι του, και ο Ροΐδης θα έκανε τον Κισλάραγα, δηλαδή τον αρχιευνούχο. Ο επικεφαλής της ομάδας έκανε τον τελευταίο έλεγχο πριν φύγουν, αν έχουν όλοι μαζί τους τις στολές, τα αξεσουάρ και όλα τα αναγκαία.
- Έχετε όλοι ό,τι σας χρειάζεται για το ρόλο σας; ρώτησε
- Και κάτι παραπάνω! απάντησε ο Ροΐδης.
Και σαν επίλογο λέω εγώ...πόσο δίκιο είχε ο Ροΐδης 

Τρίτη 22 Ιανουαρίου 2013

Ποιος είδε κράτος λιγοστό

Ένεκα του τρεξίματος όχι για δίαιτα αλλά για διάφορες υποχρεώσεις...
Ένεκα της γενικότερης κατάστασης της πολύπαθης πατρίδας μας δεν βρήκα κάτι άλλο για να εκφράσω τα συναισθήματα μου με "κόσμιο" τρόπο .
Μου αρέσει ο Σουρής και δεν το κρύβω.Διαχρονικός και τόσο ουσιώδης.
Έτσι λοιπόν αναπαράγω το ποίημα του  ,Ποιος είδε κράτος λιγοστό!


Ποιος είδε κράτος λιγοστό
σ' όλη τη γη μοναδικό,
εκατό να εξοδεύει
και πενήντα να μαζεύει;
Να τρέφει όλους τους αργούς,
νά 'χει επτά Πρωθυπουργούς,
ταμείο δίχως χρήματα
και δόξης τόσα μνήματα;

Νά 'χει κλητήρες για φρουρά
και να σε κλέβουν φανερά,
κι ενώ αυτοί σε κλέβουνε
τον κλέφτη να γυρεύουνε;

Όλα σ' αυτή τη γη μασκαρευτήκαν
ονείρατα, ελπίδες και σκοποί,
οι μούρες μας μουτσούνες εγινήκαν
δεν ξέρομε τί λέγεται ντροπή.

Σπαθί αντίληψη, μυαλό ξεφτέρι,
κάτι μισόμαθε κι όλα τα ξέρει.
Κι από προσπάππου κι από παππού
συγχρόνως μπούφος και αλεπού.

Θέλει ακόμα -κι αυτό είναι ωραίο-
να παριστάνει τον ευρωπαίο.
Στα δυό φορώντας τα πόδια που 'χει
στο 'να λουστρίνι, στ' άλλο τσαρούχι.

Σουλούπι, μπόϊ, μικρομεσαίο,
ύφος του γόη, ψευτομοιραίο.
Λίγο κατσούφης, λίγο γκρινιάρης,
λίγο μαγκούφης, λίγο μουρντάρης.

Και ψωμοτύρι και για καφέ
το «δε βαρυέσαι» κι «ωχ αδερφέ».
Ωσάν πολίτης, σκυφτός ραγιάς
σαν πιάσει πόστο: δερβέναγάς.

Δυστυχία σου, Ελλάς,
με τα τέκνα που γεννάς!
Ώ Ελλάς, ηρώων χώρα,
τί γαϊδάρους βγάζεις τώρα;

Κυριακή 8 Απριλίου 2012

Πάσχα ,η γιορτή της αγάπης

Εδώ και αρκετά χρόνια βλέπω γύρω μου τέτοιες μέρες τους στολισμούς στις πόλεις, τα χωριά,τα σπίτια.
Παλιά άσπριζαν τους τοίχους, τα πεζούλια είχαν περιποιημένους κήπους και αυλές και οι άνθρωποι ζούσαν πνευματικά μέσα στην εκκλησία το Θείο Δράμα και την Ανάσταση.
Καλές όλες αυτές οι διακοσμήσεις δεν λέω και φέρνουν χαρά και σε μεγάλους αλλά ιδιαίτερα στα παιδιά αλλά ξεχνάμε την ΕΝΝΟΙΑ της γιορτής αυτής.




Την Σαρακοστή ,την Εβδομάδα των Παθών και την Ανάσταση που κάθε χρόνο με υλιστική ευλάβεια βιώνουμε.Φροντίζουμε για τον οβελία,τα αυγά ,τα κουλουράκια και τα τσουρέκια μας.Για την ψυχή μας φροντίζουμε;
Οι θρησκόληπτες αντιλήψεις δεν με αγγίζουν.Αν είναι να αρτηθώ  θα το κάνω και χωρίς τύψεις γιατί δεν έχει καμία σημασία να νηστεύω χωρίς να νηστεύω και την ψυχή μου από κάθε άσχημη πράξη η σκέψη απέναντι στον συνάνθρωπο μου.
Νομίζω ότι πρωταρχικό μας καθήκον είναι να βρούμε το νόημα.
Πως μπορούμε να γιορτάζουμε το Πάσχα μέσα σ’ ένα κόσμο που σπαράσσεται από μίση, μικρότητες και πάθη; Ποιό νόημα έχει να ψάλλουμε «θανάτω θάνατον πατήσας», όταν ο θάνατος εξακολουθεί να παραμένει μια στερεότυπη πραγματικότητα;
Δεν μπορεί όλη αυτή η χαρά της γιορτής να είναι μια ουτοπία, μια χίμαιρα που αποβλέπει στη διάλυση του νέφους  που δημιουργούν μέσα μας οι ταλαιπωρίες της καθημερινότητας και οι αβεβαιότητες της ανασφάλειας μας.
Είναι κάτι με ανώτερο σκοπό!
Στηνπνευματική ακαταστασία του εαυτού μας και των γύρω μας, καλούμαστε από την Εκκλησία   να χαρούμε για τη μεγάλη μέρα του Πάσχα «ήν εποίησεν ο Κύριος».
Για όσους όμως βιώνουν το Πάσχα ως το τέρμα μιάς πορείας μετάνοιας, προσευχής και νηστείας,
γιά όσους θέλουν, πάρ᾽ όλη τη δυσκολία, να γευτούν από την ίδια την ζωή,το Πάσχα γίνεται «η εορτή των εορτών και η πανήγυρις των πανηγύρεων». Γίνεται η χαρά πού πηγάζει αυθόρμητα από την καρδιά και διαχέεται «εις πάσαν την κτίσιν». Γίνεται η ελπίδα και η προσδοκία ενός κόσμου όπου καταργείται η φθορά και ο θάνατος για την ψυχή μας.
Στην Αναστάσιμη Θεία Λειτουργία που συνήθως κανείς δεν παρακολουθεί υπάρχει το μήνυμα της αγάπης.Αυτής που μιλάει για τον συνάνθρωπο.
Η ταπεινότητα,η υπομονή,η σιωπή ,η κατανόηση,η αυτοκριτική   δείχνουν στον άνθρωπο το αληθινό νόημα του Πάσχα.
Το ευαγγελικό ανάγνωσμα της Κυριακής του Πάσχα λέει:
Εν ἀρχῇ ἦν ὁ Λόγος, καὶ ὁ Λόγος ἦν πρὸς τὸν Θεόν, καὶ Θεὸς ἦν ὁ Λόγος.


Την ερμηνεία την αφήνω σε εσάς.Εγώ μόνο έχω να ευχηθώ .





Στην σκληρή πραγματικότητα που βιώνουμε σαν Έλληνες οφείλουμε να αγωνιζόμαστε έχοντας σαν σκοπό μας τον άνθρωπο.Αυτόν που είναι στο πλάι μας ,απέναντι μας και  όλους  όσους έχουν πραγματική ανάγκη από ένα καλό λόγο ή και τον δεύτερο χιτώνα μας.
Καλή Ανάσταση,Καλό Πάσχα!!!

Πέμπτη 23 Φεβρουαρίου 2012

Πόλεμος επί του καναπέ.. ως

Χρόνια και ζαμάνια......
Έχω να γράψω από το 2011 και για την ακρίβεια κάτι μήνες.Όχι πως απολογούμαι ,ενημέρωση κάνω.
Τι τα θες τι τα γυρεύεις;Ψάχνω... ψάχνω...ψάχνω.
Ψάχνω ένα θέμα που να μπορεί να αναρτηθεί σε αυτό το blog.Ένα θέμα που να μην ξεφεύγει από τις ισορροπίες αυτών που θέλουν να προβάλουν οι Αμπλοκάριστες.
Έχουμε πετάξει από την θεματολογία μας κάποια θέματα από επιλογή.
Όμως εγώ σαν άτομο που κάνω τις ανατροπές θα καταθέσω τα εσώψυχα που με τυραννούν "εξ απαλών ονύχων".  




Ναι θα μιλήσω περί Ελληνικής οικονομικής καταστάσεως,περί μνημονίου (δεν το διάβασα),περί κοροϊδίας των πολιτικών.
Η δεινή θέση της Ελλάδας είναι αποτέλεσμα της "δικής" μου αδιαφορίας και βολεύματος.
Προσωπικά   δεν έχω ευοδωθεί κάτι άλλα θα χρησιμοποιήσω πρώτο πρόσωπο προς αποφυγή παρεξηγήσεων.
Όταν μπήκαμε στην Ευρωπαϊκή οικονομική ζώνη και παίρναμε τις επιδοτήσεις και τα Leaders κανείς μα κανείς δεν μας είπε δημιουργήστε ανάπτυξη,γιατί μετά από τόσα χρόνια θα χρειαστεί να είμαστε αυτοδύναμοι και μη εξαρτώμενοι.
Όλα μα όλα τα περιμέναμε έτοιμα. Ξεχάσαμε να δουλεύουμε να αναπτυσσόμαστε και να μαθαίνουμε στα παιδιά ότι "τα αγαθά κόποις κτώνται"
Έτσι καταλήξαμε να είμαστε και αφερέγγυοι και κακοπληρωμένοι υπάλληλοι μπροστά στους "εταίρους"μας "αποικιοκράτες" .
Η επανάσταση εδώ και χρόνια γίνεται επί του καναπέως...με το τηλεκοντρόλ και την εναλλαγή τηλεοπτικών σταθμών.
Άλλοι λεν μας ψεκάζουν να μην αντιδράμε..όχι εμείς έχουμε μεταλλαχθεί.
Άλλοι λεν τι να κάνουμε δεν υπάρχει επιστροφή..όχι υπάρχει γιατί οι εκλογές έρχονται .
Κοντά σιμά..είναι τα Γιάννενα φίλοι μου.Πρέπει να δράσουμε,μέσα από τα όνειρα μας,μέσα από το δικαίωμα μας   το μοναδικό που λέγεται "ψήφος"
Ο μεγάλος δάσκαλος της δημοσιογραφίας Χρήστος Πασαλάρης  κάποτε είπε: Στο παραβάν είσαι πάντα μόνος.Κάνεις δεν μπορεί να σου πει τι θα κάνεις.
Πάμε παρακάτω ο λογισμός μου ανάκατος δεν έχω αριθμήσει,δεν έχω ταξινομήσει  τίποτα.Μου είναι εξαιρετικά δύσκολο αυτήν την εποχή.Και αφού βρισκόμαστε στην blog-σφαίρα αναρωτιέμαι αν ξέρουμε πόσοι blogger είναι "εκτός".Τι εννοώ;Υπάρχουν bloggers που δεν έχουν πλέον την δυνατότητα να γράψουν.Ο λόγος;Έλλειψη χρημάτων στάση εμπορίου.Αν κάποιος παίρνει στην καλύτερη των περιπτώσεων ένα μισθό μέσα στο σπίτι πως να καλύψει και τα έξοδα για την σύνδεση στο διαδίκτυο.
Σκέφτομαι πολλές φορές που είναι τα δικαιώματα μας.
Τα απλά τα καθημερινά.Ο οικονομικός προϋπολογισμός της οικογένειας έχει πιάσει πλέον πάτο.
Τι να κόψει η κάθε νοικοκυρά;Από το φαγητό;Την καθαριότητα;Τα όποια έξοδα για την μόρφωση των παιδιών;Άσε που παρακαλάς τον Θεό  μην σου φύγει σφράγισμα.
Ιδού κάτω από αυτές τις καθόλου τραβηγμένες σκέψεις γεννιέται η λέξη "ανέχεια".




Η ανέχεια που προέρχεται από την φτώχεια,την οικονομική.Και μετά η ντροπή.Να ντρέπεσαι να πεις δεν μου φτάνουν ,δεν έχω....Και όχι στο έμμεσο αλλά στο άμεσο περιβάλλον σου.Στα παιδιά σου,στην γυναίκα σου,στον άντρα σου ,στον γονιό σου.Η φτώχεια δεν είναι ντροπή...ντροπή είναι αυτό που βιώνουμε σαν έθνος.Οι έντονες αντιπαραθέσεις μου με τον άντρα μου σε καθημερινή βάση έχουν να κάνουν με τους εθνοσωτήρες -δημοσιογράφους-παπαγαλάκια.
Τι λένε ,τι αναπαράγουν  και φυσικά τι δεν λένε χρόνια τώρα.Και πίσω από όλα αυτά οι άλλοι εθνοσωτήρες, οι πολιτικοί.
Έχουν κάνει κοινώς μπάχαλο τους νόμους,το σύνταγμα,τα δικαιώματα  του Έλληνα πολίτη.Αυτού που πάντα πλήρωνε,που ήταν συνεπής.
Δεν ξέρω πια από που να δέχομαι ο πολίτης.
Τελικά πως φτάσαμε εδώ;
Γιατί η κακοδιαχείρηση και οι  λαμογιές των πολιτικών και του σιναφιού τους να καταδυναστεύει για τα επόμενα 2-5-10-40 χρόνια τους Έλληνες που χαρακτηρίζονται από του Ευρω-πέους εταίρους μας ως τεμπέληδες.
Αίσχος....αηδία ..αυτά αισθάνομαι.
Και εμείς επί του καναπέ-ως απλά να βρίζουμε.
Κάποιοι πολιτικοί πλέον κορδώνονται ...και έχουν μπει ήδη σε προεκλογική εκστρατεία..


Θα ήθελα πολύ να δω την αντίδραση του κάθε υποψήφιου βουλευτή ακούγοντας την αγανάκτηση  αυτού του ανθρώπου .
Ένας σεβάσμιος ηλικιακά άνθρωπος με αξιοπρεπή περιβολή,απόθεμα του παρελθόντος να ψάχνει στα σκουπίδια.Που έχει δουλέψει 30-40 χρόνια και τώρα ξεφτιλίζει την αξιοπρέπεια του για να επιβιώσει.
Πόσο ακόμη θα καθόμαστε στο ρημαδοκαναπέ;
 Στρογγυλοκαθόμαστε στον καναπέ και να μην κάνουμε ρούπι,ακόμα κι αν καίγεται ο κόσμος γύρω.
Να φωνάζουμε ,να επαναστατούμε και να βρίζουμε μέχρι τελικής εκτόνωσης,λές και μας ακούει κανείς.
Να ψηφίζουμε στα ριάλιτυ και να νομίζουμε πως συμμετέχουμε πως αποφασίζουμε.
Να πολτοποιούμε και να εξισώνουμε σπουδαίες προσωπικότητες με γελοίους και ανθρωπάκια, επειδή πιάνουν τον ίδιο χώρο στην οθόνη.
Να έχουμε γνώμη για όλα και να την φωνάζουμε με θράσος στο γυαλί,ακόμα κι αν δεν έχουμε ξοδέψει ούτε 5 λεπτά για να την "κερδίσουμε".
Να "βάζουμε στο σπίτι μας" και σιγά σιγά να δεχόμαστε άτομα, που πριν λίγο ούτε για φτύσιμο δεν τους είχαμε.
Να λατρεύουμε την ομοιομορφία και να αποδοκιμάζουμε τη διαφορετικότητα!
Να νομίζουμε πως είδηση είναι ότι δείχνουν τα δελτία.
Να νομίζουμε ότι οι πληροφορίες είναι μόρφωση και κουλτούρα.
Να κλεινόμαστε στον εαυτό μας και να νομίζουμε πως επικοινωνούμε, ενώ έχουμε καιρό να πούμε μια καλημέρα στο γείτονα.
Να αρπαζόμαστε με το παραμικρό όπως στα παράθυρα οι καρεκλοκένταυροι και οι κρετίνοι που μας διοικούν.
Να τρώμε τα παραμύθια επειδή μας τα λένε ωραία.
Να θαμπωνόμαστε από ότι λάμπει  και ας ξέρουμε ότι δεν είναι χρυσός.
Να δεχόμαστε όλο το πρότυπο του καταναλωτισμού και να ζούμε με πιστωτικές λες και  οι τραπεζίτες είναι φίλοι μας και χαρίζουν λεφτά 
 Ονομάζουμε την βλακεία αισιοδοξία και θετική σκέψη, μόλις φθάνουμε σε αδιέξοδο!
 Ταυτιζόμαστε τόσο πολύ με ότι βλέπουμε, που στο τέλος  γινόμαστε ΑΤΙΑ

Τελειώνοντας θα ήθελα να δείτε το παρακάτω βίντεο που δυστυχώς  είναι στα αγγλικά.
Αν το βρω με υπότιτλους θα το αλλάξω...







Δευτέρα 12 Δεκεμβρίου 2011

Χριστούγεννα και αγάπη


                                                       Χριστούγεννα 2011!
Έρχονται και φυσικά όλοι κάνουμε τις ανάλογες προετοιμασίες ανάλογα με το "πάπλωμα" που διαθέτουμε.
Το δικό μας πάπλωμα φέτος είναι πιο κοντό από πέρυσι.Και για πολλές οικογένειες νομίζω.
Παρόλα αυτά και φαγητό θα έχουμε αλλά και κάποιο γλυκό σίγουρα.
Εδώ λοιπόν να σας πω χωρίς ωραία λόγια και "σάλια" ότι υπάρχουν πλέον και στην Ελλάδα σπιτικά που δεν έχουν τα απαραίτητα  για να κάνουμε όχι μόνο Χριστούγεννα αλλά να τραφούν με αξιοπρέπεια.
Θα παρακαλούσα τις νοικοκυρές και τους νοικοκυρέους φέτος και όχι μόνο τις μέρες τις γιορτινές να στερήσετε κάτι από τις δικές σας χαρές με ελάχιστο κόστος και να υιοθετήσετε ένα σπιτικό που θα προσφέρετε βοήθεια.Παλιά παιχνίδια,ρούχα που δεν φοράτε,1 πακέτο μακαρόνια ,1 κιλό ζάχαρη ,2 μπριζόλες,λίγο τυρί,μαζέψτε τα και βρείτε μια οικογένεια να τα δώσετε.Χωρίς φαμφάρες και υπερβολή.Ακόμα και συντροφιά σε μοναχικούς και άρρωστους ανθρώπους.Αυτό είναι αγάπη και ανθρωπιά.
Υπάρχουν συνάνθρωποι μας που υποφέρουν πραγματικά και μπορεί να είναι και στην διπλανή μας πόρτα.
Τελειώνοντας να θυμίσω τα λόγια του  Ισοκράτη και να πω ....
«Μηδενί συμφοράν ονειδίσης, κοινή γάρ ή τύχη καί τό μέλλον αόρατον»
 μην κοροϊδέψεις κανένα για τη συμφορά του, γιατί η τύχη είναι κοινή και το μέλλον άγνωστο. 

Πέμπτη 1 Δεκεμβρίου 2011

Παγκόσμια ημέρα κατά του Aids


Καλό μήνα!!!
Ο Δεκέμβρης εκτός από μήνας των Χριστουγέννων είναι και μήνας πολλών και σημαντικών ημερών.
Πόσο εκνευρίζομαι όταν σε θλιβερές επετείους λέμε χρόνια πολλά.
Αυτό ποτέ δεν το έχω καταλάβει.Δηλαδή τι;
Ας κάνω μια ανάλυση του πως σκέφτομαι για να γίνω και κατανοητή.
Την 28η Οκτωβρίου λέμε χρόνια πολλά.Σε τι; Στον πόλεμο που κηρύχθηκε.Έλα Χριστέ μου....
Αμ αυτό στις 8 Μαρτίου την παγκόσμια ημέρα της γυναίκας;Άλλο και τούτο.Λέμε χρόνια πολλά σε τι;  
Αυτή η ημέρα καθιερώθηκε σαν ημέρα μνήμης για την κατάκτηση δικαιωμάτων των γυναικών.Τι χρόνια πολλά και ξεσαλώματα σε μπουζούκια και σε μπαρ.Η χειραφετημένη γυναίκα ξεσαλώνει και βγαίνει όποτε θέλει και όχι λόγω ημέρας.
Ας αφήσω όμως τις άλλες μέρες και ας πιάσω την σημερινή.
Το Aids λοιπόν είναι η μάστιγα του 20ου αιώνα και αν δεν συμμορφωθούμε θα είναι και για τους επόμενους αιώνες.Χθες σε κάποιο δελτίο ειδήσεων άκουσα το εξής και ανατρίχιασα.Κάποιοι επιδιώκουν να κολλήσουν Aids για το μηνιαίο επίδομα των 700 ευρώ.Αλήθεια η ψέμματα και μόνο στην ιδέα παγώνω.


Εικόνες σαν αυτή προφανώς δεν την έχουν υπόψιν τους όσοι σκέφτονται έτσι.Αλλά ούτε την απομόνωση,τον εκ διωγμό από το οικείο περιβάλλον και ότι περιλαμβάνει σε ηθικό και κοινωνικό επίπεδο η ασθένεια αυτή.
 Θα σας παραθέσω κάποια στοιχεία έτσι για την ιστορία.
Μέχρι σήμερα έχουν πεθάνει από την νόσο 25 εκατομμύρια άνθρωποι ενώ νοσούν περίπου 40 εκατομμύρια .
Σύμφωνα με την Ελληνική εταιρεία μελέτης και αντιμετώπισης του Aids στην Ελλάδα έχουν καταγραφεί περίπου 10.000 περιστατικά.
  Τελειώνοντας  να πω ότι δεν σκοτώνει το Aids αλλά η άγνοια!
Καλό μήνα!!!!!!!!!!!





Παρασκευή 30 Σεπτεμβρίου 2011

Ο μικρός ήρωας

Σήμερα το πρωί όπως κάθε μέρα καλημέρισα φίλους και γνωστούς σε σελίδα κοινωνικής δικτύωσης. Συνηθίζω να λέω καλημέρα με βίντεο που περιέχουν τραγούδια.Το ένα βίντεο έφερε το άλλο ,και το άλλο το τραγούδι του μικρού ήρωα με τον Λουκιανό Κελαηδόνη.


Σκέφτηκα (ναι το κάνω κάπου κάπου) ότι όλοι έχουμε ακούσει για τον μικρό ήρωα αλλά τι και πόσα ξέρουμε για αυτόν;
Αναζήτηση αμέσως στον παγκόσμιο ιστό.


Και εύρηκα!!!!!Τι βρήκα; Μια σελίδα για τους λάτρεις του "μικρού ήρωα" και για την ακρίβεια λέγεται  Ο Μικρός Ήρως

Τρίτη 8 Μαρτίου 2011

Ουαί.........Γραμματείς και Φαρισαίοι

Λέω καιρό τώρα θα γράψω.Έλα μου όμως που δεν έχω "οίστρο".Μόνο την Τετάρτη το βράδυ ταρακουνήθηκα,αηδίασα και έφερα στο μυαλό τα γεγονότα.
Την Τετάρτη λοιπόν η Ελλάδα ζούσε μία ακόμη απεργία.Μέχρι και οι δημοσιογράφοι απεργούσαν.Τώρα που δένει η απεργία με αυτά που θέλω να πω-γράψω; Στο ζάπινγκ που κάνει ο άντρας μου.Κοίτα,λέει δεν έχει τίποτα.Όπως λοιπόν έψαχνε πέφτουμε πάνω σε ένα ντοκιμαντέρ σε κρατικό κανάλι  για την Σιέρα Λεόνε. Αποσβολωμένοι και δύο βλέπαμε τις διηγήσεις των ανθρώπων.Ο εμφύλιος που τους κατασπάραξε.Η δυστυχία τόσων ανθρώπων.

Τρίτη βράδυ  δύο εβδομάδες μετά και ψάχνω ακόμη τον χαμένο μου "οίστρο".Στην βόλτα μου μέσα στο διαδίκτυο συναντώ ακόμη μια φορά κάτι που μου δίνει την αφορμή να συνεχίσω αυτό που άρχισα.
το φιλικό blog  ASSOS έγραψε:
Το τραπέζι της Καθαράς Δευτέρας.
Πόσα τραπέζια όμως ήταν άδεια;................
Και καταλήγει:
Εσείς θα στερηθείτε ένα πακέτο τσιγάρα η οικογένεια όμως που θα τα δωρίσετε θα μπορέσει να έχει φαγητό  για 3-4 μέρες.
Πόσο μα πόσο δίκιο έχει....Και εκνευρίζομαι και ξεθάβω από το μυαλό μου όλα αυτά που με τόσο ενθουσιασμό είχα ξεκινήσει πριν 2 χρόνια να κάνω.Τυχαία λοιπόν γνώρισα κάποιους ανθρώπους που
"πρεσβεύουν " τα ανθρώπινα δικαιώματα, που υποτίθεται νοιάζονται για τους μετανάστες,που κάνουν εγκώμια για το περιβάλλον,που προάγουν  τον πολιτισμό και όλα αυτά τα υπέροχα και ιδεώδη.Λέω στο εαυτό μου.Τέλεια το τερπόν μετά του ωφελίμου.Δουλεία και πάθος.
Οι προϋποθέσεις όμως ήταν φέρε για να έχεις. Άρχισα και εγώ να φτιάχνω προγράμματα να κάνω κάποιες μετακινήσεις  να γνωρίσω ανθρώπους και φορείς που θα μας βοηθούσαν να κάνουμε εκδηλώσεις για την τάδε παγκόσμια ημέρα η την τάδε κατάσταση.Επιστράτευσα όλες μου τις γνωριμίες υποχρέωσα φίλους να υποχρεωθούν σε κάποιους άλλους για να γίνουν οι εκδηλώσεις σε όλη την Ελλάδα αφού είμαι υπερασπιστής του"Ελλάδα δεν είναι μόνο η Αθήνα".Και φυσικά όλα τα έξοδα δικά μου μετακινήσεις και τηλέφωνα.

Οι προτάσεις μου και το πλάνο αρκετά καλό και φιλόδοξο αφού είχα σκοπό να γνωρίσει όλη η Ελλάδα  την Μη Κυβερνητική Οργάνωση αυτή.Γνωστή δεν λέω αλλά τώρα με πράξεις ουσίας.Ζήτησα από μια φίλη στην Πάτρα να με φέρει σε επαφή με κόσμο και το έκανε....
Το θέμα;Μια μεγάλη συναυλία όπου τα έσοδα και πήγαιναν όλα μα όλα (εκτός μικρού ποσοστού για λειτουργικά έξοδα) στους μετανάστες-πρόσφυγες.Να φάνε ,να ντυθούν,να πάρουν φάρμακα και να καλύψουν έστω για λίγο καιρό,έστω για μία μέρα  τα βασικά τα δικά μας αυτονόητα.Που πάς κυρά μου; Με τι μυαλό;Σε ποιόν αιώνα ζείς.Του Σαίξπηρ; Που το ρομάντζο πάει και έρχεται;
Πριν καταλήξω να σας πω ότι είχα σχεδιάσει μια εκδήλωση για κάθε μήνα βασισμένη στις παγκόσμιες ημέρες που περιχαρείς κάποιοι λένε χρόνια πολλά Γνώρισα μια κυρία σε μια στέγη για κακοποιημένες γυναίκες  που όλη της την σύνταξη την έδινε εκεί και έτρεχε με το δικό της αυτοκίνητο να βρίσκει τρόφιμα να σιτίζονται οι γυναίκες και τα παιδιά τους.Γνώρισα μια κυρία(επιχειρηματία) που πρόσφερε τρόφιμα και υπήρχαν κάποιοι που δεν δεχόντουσαν την βοήθεια γιατί ήταν τρόφιμα και όχι χρήματα.
Γνώρισα έναν κύριο που έχει παιδιά με σοβαρά προβλήματα και είναι πρόεδρος σε σύλλογο και έψαχνε να βρεί επιχειρηματίες που θα στήριζαν την προσπάθεια του να ολοκληρώσει μια στέγη για αυτά τα παιδιά(όλα ήταν έτοιμα και έλειπαν τα έπιπλα). Ήρθαμε σε επαφή με ανθρώπους που στέλνουν χρήματα στην Σιέρα Λεόνε για αποκατάσταση με μέλη όσων έχουν ακρωτηριαστεί.
Τελικά όλες αυτές οι προτάσεις μου πήγαιναν στον βρόντο με όλες τους τις λεπτομέρειες. Ίσως να αναρωτιέστε το γιατί .Θα σας δώσω την απάντηση
Όταν είμασταν  μία ανάσα πριν την πρώτη εκδήλωση για τους μετανάστες-πρόσφυγες ακούστηκε  το εξής: Δεν είναι δυνατόν να δώσουμε όλα τα έσοδα της συναυλίας για τους μετανάστες .2000-3000  ευρώ νομίζω ότι είναι αρκετά.Πάγωσα.Από τις δικές μου προσδοκίες για την συμμετοχή του κόσμου θα έμεναν για τον σκοπό περίπου 50000. Η αηδία πλημμύρισε το μυαλό και το κορμί μου.Χωρίς δεύτερη σκέψη γύρισα την πλάτη σε όλους αυτούς τους δήθεν σωτήρες.Προτίμησα να είμαι καλή Σαμαρείτης μόνη μου.Να είμαι υπεύθυνη και υπόλογη των δικών μου πράξεων ,σκέψεων και λεγομένων. Δεν λέω κάποιοι σύλλογοι και οργανώσεις παράγουν έργο και πολλές φορές με δικά τους χρήματα γιατί έχουν όραμα.Προσοχή όμως ...γύρω μας υπάρχουν  πολλοί καλοθελητές που στο όνομα  του "πόνου"θέλουν να γεμίσουν την δική τους τσέπη

Καταλήγοντας θα πω ότι η πρόταση του φίλου bloger  Assos με βρίσκει όχι απλά σύμφωνη αλλά και δραστήρια σε αυτήν την κατεύθυνση.
Κάντε το πράξη και εσείς!

Τετάρτη 9 Φεβρουαρίου 2011

364 μέρες με τον Άγιο Βαλεντίνο

Πλησιάζει 14 Φεβρουαρίου και τα τελευταία 25-30 χρόνια μας ήρθε άρτι αφιχθείς ο Άγιος Βαλεντίνος από το εξωτερικό.
Ο άγιος των ανθοπωλών,των κοσμηματοπωλών άντε και των ζαχαροπλαστών.
Τι να το κάνω φιλενάδα αν ο καλός μου, μου δείξει την αγάπη του στις 14 Φλεβάρη και μου ψήνει το ψάρι στα χείλη τις υπόλοιπες 364;Προτιμώ να είμαι ευτυχισμένη τις 364 και του Αγίου Βαλεντίνου να μην δω ούτε κοτσάνι από τα χέρια του.


Ας δούμε λοιπόν τι στοιχεία υπάρχουν για τον Άγιο!


Πρόκειται για άγιο των Καθολικών. Υπήρξε επίσκοπος του Τέρμι της Ιταλίας. Λατρεύεται από τον 4ο αιώνα στη Ρώμη, στο παρεκκλήσι της βασιλικής της Via Flaminia. Θεωρείται προστάτης των επιληπτικών. Μαζί με τον Αγιο Μάριο, πάντρευαν ζευγάρια χριστιανών την εποχή που ο Κλαύδιος το είχε απαγορεύσει γιατί δεν έβρισκε άνδρες για τις εκστρατείες του και πίστευε ότι ο λόγος ήταν πώς οι άνδρες δεν ήθελαν να αφήσουν τις οικογένειές τους και τις αγαπημένες τους. Οι δύο Ιερείς βασανίστηκαν μέχρι θανάτου και από τότε οι καθολικοί αλλά και όλος ο κόσμος γιορτάζουν τον Αγιο Βαλεντίνο (ο Αγιος Μάριος έμεινε στην λήθη)

Όπως θα δούμε πιο κάτω, ο άγιος αυτός της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας, δεν έχει απολύτως καμιά σχέση με τη γιορτή. Πάνω σ' αυτό, σημειώνει η "Βρετανική εγκυκλοπαίδεια": «Η μέρα του Αγίου Βαλεντίνου σαν γιορτή των ερωτευμένων, η εκλογή ερωμένων και η ανταλλαγή καρτών απ' τους ερωτευμένους, δεν έχει καμιά σχέση με τον Άγιο ή κάποιο γεγονός της ζωής του.»
Οι ερωτευμένοι θυμούνται, λέει, ο ένας τον άλλον, λες και τον άλλο καιρό είναι ξεχασμένοι ! Η ενθύμηση αυτή, εκφράζεται με την αποστολή δώρων. Ανταλλάσσονται, δηλαδή, κοσμήματα, λουλούδια και κόκκινα τριαντάφυλλα, χρυσοχάρτινες θήκες γεμάτες σοκολατάκια σε σχήμα καρδιάς, τούρτες στολισμένες με καρδιές επίσης, κάρτες με "ρομαντικούς πίνακες" και κείμενα που ξεπερνούν σε τρυφερότητα, υπονοούμενα ή χιούμορ κάθε φαντασία. Φυσικά όλα αυτά συνοδεύονται και με πρόσθετες κάρτες ή λεζάντες, γεμάτες μηνύματα ερωτισμού, που πολλές φορές ξεπερνούν και τα όρια του γελοίου. Όσο μάλιστα "ερωτικά" και "βαθυστόχαστα" είναι, τόσο εκφράζουν τα αισθήματα της καρδιάς του ερωτευμένου!
Αν κάνουμε μια σύντομη ιστορική αναδρομή, θα δούμε πως η γιορτή τούτη είναι κατάλοιπο αρχαίων ειδωλολατρικών εθίμων. Αιώνες προ Χριστού, οι Ρωμαίοι γιόρταζαν την ίδια εποχή (14-15 Φεβρουαρίου) μιαν ειδωλολατρική αισθησιακή γιορτή προς τιμήν κάποιου Λούπερκους, κυνηγού λύκων, που την έλεγαν "Λουπερκάλια" (Lupercallia). Τα έθιμα ανταλλαγής δώρων μεταξύ των "αγαπημένων" συνηθίζονταν από εκείνη την εποχή. Η "αμερικανική εγκυκλοπαίδεια" αναφέρει πως τα έθιμα αυτά «έρχονται σε μας από τη ρωμαϊκή γιορτή "ΛΟΥΠΕΡΚΑΛΙΑ", που γιορτάζονταν το Φεβρουάριο και όπου έβαζαν τα ονόματα νεαρών κοριτσιών σ' ένα κουτί και οι άντρες έπαιρναν εκείνη που θα τους τύχαινε στο λαχνό το όνομα της». Αυτά συνήθως οδηγούσαν τους νέους στην πορνεία και τα όργια.
Το έθιμο έφεραν στην Αγγλία οι Ρωμαίοι και συνεχίστηκε και στη χριστιανική εποχή. Μετά την αναγνώριση του Χριστιανισμού, ως επίσημης θρησκείας του κράτους, έγιναν προσπάθειες κατάργησης της γιορτής. Όμως, αυτό που τελικά κατορθώθηκε, ήταν ν' αλλάξει η γιορτή από Λουπερκάλια σε μέρα του Αγίου Βαλεντίνου!
Ας δούμε τώρα πώς επιλέχθηκε το όνομα "Βαλεντίνος". Σύμφωνα με το "Λεξικό Ελλ. και Ρωμ. Βιογραφίας και Μυθολογίας" του Σμιθ, οι Ρωμαίοι ταύτιζαν τον Λούπερκους με το θεό Πάνα, που λατρευόταν στην Αρκαδία, ως θεός του φωτός. Απ' αυτή την άποψη, ο Πάνας ταυτίζεται με το φοινικικό θεό Βάαλ, που αναφέρεται στην Παλαιά Διαθήκη. Βάαλ, ωστόσο, ήταν κι ο τίτλος του Νεβρώδ, ιδρυτή της Βαβυλώνας και θεοποιημένος ήρωας, που εισήγαγε το βαβυλωνιακό ειδωλολατρικό σύστημα.
Κάποιες παραδόσεις αναφέρουν ότι ο Νεβρώδ, κυνήγησε στα Απέννινα όρη λύκους, απ' όπου και ονομάστηκε Λούπερκους καθώς και Βαλεντίνος (Valentinus) απ' το επίθετο valeus (=ισχυρός). Όσον αφορά τη χρήση του συμβόλου της καρδιάς, εικάζεται ότι επειδή στη γλώσσα της Βαβυλώνας αυτή προφέρεται βαλ, απ' την ομοιότητα στην προφορά με τ' όνομα του, έγινε σύμβολο του Βάαλ.
Κι αν αναρωτιέστε γιατί ορίστηκε η 14η Φεβρουαρίου ως ημέρα της γιορτής, θα δείτε πως υπάρχει κι εδώ η εξήγηση. Η γέννηση του Νεβρώδ-Βάαλ, τοποθετήθηκε στο χειμερινό ηλιοστάσιο. Στον 21ο αιώνα π.Χ. αυτό συνέπιπτε με την 6η Ιανουαρίου και η Σεμίραμις η Α' όρισε τα γενέθλια του Νεβρώδ, να γιορτάζονται αυτήν την ημέρα. Ωστόσο, οι αρχαίοι θεωρούσαν τη μητέρα ακάθαρτη, έως την 40ή ημέρα μετά τη γέννηση του παιδιού της. Μετρώντας 40 ημέρες μετά την 6η Ιανουαρίου, καταλήγουμε στις 15 Φεβρουαρίου (ή το βράδυ της 14ης, όπως υπολόγιζαν τις ημέρες από τη δύση του ηλίου).
Δηλαδή, ερχόμαστε στα Λουπερκάλια ή στη σημερινή γιορτή του Αγίου Βαλεντίνου. Αυτήν ακριβώς την ημέρα πίστευαν πως παρουσιάστηκε δημόσια πια καθαρισμένη, η μητέρα του Νεβρώδ με τον ίδιο. Βλέπουμε, τελικά, πως η "σύγχρονη" για μας αυτή γιορτή, δεν είναι τίποτ' άλλο, παρά ένα πανάρχαιο ειδωλολατρικό έθιμο, που ο διάβολος πέρασε στις μέρες μας, επικαλύπτοντας το με κάποιο χριστιανικό όνομα και "σύγχρονους" τρόπους εκφράσεως!
Μία άλλη εκδοχή για την ημέρα του Βαλεντίνου, όπως ξέρουμε όλοι, πιθανότατα προέρχεται από την αρχαία πεποίθηση ότι τα πουλιά άρχιζαν να ζευγαρώνουν στις 14 Φεβρουαρίου.
Τέλος παίζει και σενάριο-εκδοχή ότι 14η Φεβρουαρίου ήταν η επίσημη γιορτή (μέχρι το 1969 που αφαιρέθηκε από το Καθολικό εορτολόγιο) προς τιμή δύο Χριστιανών αγίων - Αγίου Βαλεντίνου και Αγιου Μάριου - που υποβλήθηκαν σε μαρτύρια από τον Ρωμαίο αυτοκράτορα Κλαύδιο τον 2ο.
Πηγές: περιοδικό "ΤΑ ΚΡΙΝΑ", τεύχος 75, Φεβρουάριος 1987 - valentine.gr - el.wikipedia.org

Μετά από όλα αυτά σκέφτομαι ότι δεν χρειάζεται να περιμένω αυτήν την μέρα να κάνω κάτι διαφορετικό και ερωτικό με το έταιρον μου ήμισυ.Πρέπει συχνά πυκνά να βρίσκω ευκαιρίες να ξεμοναχιαζόμαστε για ένα καφέ,ένα ποτό,μια αγκαλιά.Να σπάμε την ρουτίνα από το πουθενά.Δεν είναι υποκρισία όλες τις άλλες μέρες να γυρνάω στο σπίτι με τα μπικουτί και την ρόμπα και την ημέρα αυτή να θέλω να είναι άκρως ονειρεμένη και ερωτική;Θέλω να "μαδάει"συχνά πυκνά κήπους και να μου φέρνει έστω και κατιφέ όταν γυρνάει σπίτι,θέλω να μου πεί άσε το σίδερο και πάμε για καφέ ή απόψε λέω να πάμε βόλτα στην θάλασσα να δούμε το ηλιοβασίλεμα αγκαλιά.Νομίζω ότι αυτό θα ήθελε και ο Άγιος.
Εσείς τι λέτε;


Πέμπτη 3 Φεβρουαρίου 2011

Οι Έλληνες οδηγοί

Πάνε πέντε χρόνια που έφυγα από το κέντρο της Αθήνας εγκαταστάθηκα με την οικογένεια σ’ ένα προάστιο της Αττικής σαράντα χιλιόμετρα έξω από το κέντρο «Όνειρο ζωής».
Είχα την ψευδαίσθηση ως ένα βαθμό ότι είχα γλυτώσει από την κυκλοφοριακή συμφόρηση και τα πράγματα θα ήταν πιο ομαλά, αφού υπήρχε και η Αττική Οδός που θα μου εξασφάλιζε με τέσσερεις λωρίδες κυκλοφορίας ανά κατεύθυνση ασφάλεια και ταχεία εξυπηρέτηση.
Καλά … φαίνεται ή σε ύπνο βαθύ ήμουν ή είχα ξεχάσει τους Έλληνες οδηγούς!
Τελικά πως είμαστε ως οδηγοί; Αισθανόμαστε άραγε ως άρχοντες του δρόμου;
Πολλές φορές έχω αναρωτηθεί και κατέταξα μια μερίδα οδηγών σε κατηγορίες.

Ο νευρικός: ασυγκράτητος οδηγός ζητάει όλοι να εξαφανισθούν από μπροστά του κορνάροντας και τρεμοπαίζοντας τους προβολεις δίνοντας σινιάλο του «εεεεε.. είσαι πολύ αργός φίλε φύγε από την μέση με ενοχλείς βιάζομαι» κι ας πας εσύ με την ταχύτητα που ορίζει η πινακίδα της τροχαίας.

Ο απαθής: Δεν τρέχει τίποτα. Πιάνει το αριστερό μέρος της λωρίδας – ταχείας κυκλοφορίας – πάει με το πάσο του γύρω στα πενήντα χιλιόμετρα την ώρα, μιλάει στο κινητό του αδιαφορεί σαν να σου λέει: «Εγώ παραμένω εδώ, αν θέλετε περάστε από πάνω»

Ο μουσικονταλκαδιάρης: κατηγορία οδηγού που θέλει να έχει στη διαπασών το στερεοφωνικό –γιατί πώς να το κάνουμε έχει και υψηλές προδιαγραφές το τιμημένο- σε τρομάζει πάει η ψυχή σου στα τάρταρα, τρίζουν τα τζάμια του αυτοκινήτου σου, ενώ τον βλέπεις να σε προσπερνά με χαμόγελο επιτυχίας και δεξιοτεχνίας.

Ο επικίνδυνος ή κοντράκιας: Άγιο πρέπει να ’χεις μην σου βρεθεί στο δρόμο σου. Αυτός έχει όλο το μερίδιο ευθύνης για τυχόν δυστυχήματα που προκύπτουν με τις κόντρες που κάνει με άλλο όχημα για λόγους εντυπωσιασμού. Επιδίδεται σε αυτοσχέδιους αγώνες ταχύτητος σε μεγάλους δημόσιους δρόμους και…όποιον πάρει ο χάρος.
Ας μην μιλήσω για τις διασταυρώσεις, τη σειρά προτεραιότητας ή για κόκκινα φανάρια. Πολλές φορές ένιωσα ανασφαλής στην παραλιακή Αθηνών- Σουνίου αντιμετωπίζοντας συμπεριφορές επιθετικής οδήγησης.

Τελικά η οδήγηση είναι θέμα παιδείας;
Σίγουρα πέρα από την εκμάθηση της οδήγησης, τα προβλήματα που συναντούμε στους δρόμους δείχνουν ότι οι Έλληνες σε γενικότερη βάση στερούνται οδικής παιδείας και συμπεριφοράς.

Οφείλουμε να σεβόμαστε τη ζωή και την περιουσία των συνανθρώπων μας χωρίς να τους βάζουμε σε κίνδυνο.

Οφείλουμε να μάθουμε να δίνουμε προτεραιότητα στον πεζό, να μην κλείνουμε τις διαβάσεις αναπήρων να έχουμε καλούς τρόπους, ευγένεια, υπομονή, να τηρούμε τους κώδικες και γενικότερα προσαρμογή στις κυκλοφοριακές συνθήκες που επικρατούν στη χώρα μας.

Πέμπτη 27 Ιανουαρίου 2011

Γιν-γιανγκ

Ένα σύμβολο χρησιμοποιημένο από εκατομμύρια ανθρώπους κάθε ηλικίας, εθνικότητας, φυλής και φύλου. Το συναντάμε χαραγμένο σε μπρελόκ, περιδέραια, δαχτυλίδια , ζωγραφισμένο σε τοίχους και σε μπλουζάκια.

Όπως όλα τα σύμβολα μιλά στο ασυνείδητο και μας γοητεύει, μας μαγνητίζει, με ένα μυστηριώδη τρόπο.

Εκφράζει το καλό και το κακό λένε κάποιοι - μάλλον πολύ επιφανειακά - και αυτό είναι μόνο μια πολύ παιδική ερμηνεία του συμβόλου. Όλη η κινέζικη σκέψη και κοσμογονία είναι κλεισμένη σε αυτό το σύμβολο, η ζωή , ο θάνατος, ο φόβος, η δύναμη, το σκοτάδι, το φως.

Το Γιν και το Γιάνγκ είναι οι δύο αντίθετοι και συμπληρωματικοί πόλοι της φύσης.

Το Γιάνγκ είναι το άσπρο. Είναι αυτό που ευθύνεται για την κίνηση, την επιθετικότητα, την πρωτοβουλία, τη δημιουργικότητα, την αρσενική δύναμη, τα επιβεβαιωμένα συναισθήματα, τον Ουρανό, το φως, τη λαμπρότητα, τη φωτιά, τη τόλμη, τα βουνά που διεισδύουν στον ουρανό, το θερμό, το σκληρό, το ζεστό. Γιανγκ σημαίνει ''σημαίες που κυματίζουν στον ήλιο'' δηλαδή λαμπρό ή φωτεινό.

Το Γιν είναι το μαύρο. Είναι αυτό που ευθύνεται για το σκοτάδι, την παθητικότητα, την ακινησία, τη δεκτικότητα, το θηλυκό στοιχείο, την έλλειψη ζωής, τη σελήνη, τη νύχτα, το ψυχρό, τις κοιλάδες της φύσης που δέχονται και συντηρούν, προστατεύουν τη ζωή μέσα τους, τη μήτρα στα γυναικείο σώμα, τις σπηλιές, τα στάσιμα νερά, το αδύναμο, το απαλό, το υποχωρητικό, τα σκοτεινά και ύπουλα συναισθήματα. Γιν σημαίνει ''συννεφιασμένος, σκοτεινιασμένος''.

Αυτές οι δύο μορφές ενέργειας αποτελούν εκφράσεις της μίας, μοναδικής, έσχατης πραγματικότητας που είναι πέρα από τη μορφή και την ουσία, πέρα από κάθε δυαδισμό. Το ΤΑΟ.

Αν παρατηρήσουμε το σύμβολο, το Τάι-Τσι Του όπως ονομάζεται, θα δούμε ότι αποτελείται από ένα κύκλο που το ένα του μισό είναι άσπρο με ένα μαύρο σημείο μέσα του και το άλλο του μισό μαύρο με ένα άσπρο σημείο μέσα του. Είναι οι δύο δυνάμεις της φύσης που μάχονται, το λευκό και το μαύρο, έτσι ώστε η μια να διαδέχεται ακατάπαυστα την άλλη και έτσι να δημιουργείται ο κόσμος με τις αποχρώσεις του.

Καθώς το σύμβολο κινείται το μικρό μαύρο σημείο μέσα στο αντίθετο μισό άσπρο μεγαλώνει κι ενισχύεται, έτσι ώστε κάποια στιγμή καταλαμβάνει ολόκληρο το χώρο του και το αντικαθιστά.

Αυτή η κίνηση της ενέργειας έχει σαν αποτέλεσμα να δημιουργούνται οι ενδιάμεσες καταστάσεις στη φύση που κάνουν τον κόσμο πολύμορφο, περιπλοκότερο και πιο πλήρη. Στην κίνηση αυτή οφείλεται η αέναη εναλλαγή των τεσσάρων εποχών , η πολυμορφία του εδάφους όπως θα μας ερμηνεύσει το Φενγκ Σουι, οι εναλλαγές του καιρού, οι εναλλαγές της διάθεσής μας, η αέναη γέννηση αρσενικών και θηλυκών σωμάτων. Χωρίς αυτήν, ο κόσμος της ύλης, η ''Μάγια'' σύμφωνα τους Ινδούς, θα ήταν μονότονος, μονόπλευρος.

Η διδασκαλία του Γιν Γιανγκ κρύβεται πίσω από το Φεγνκ Σουι. Αυτή η αρχαία τέχνη της γαιομαντείας στοχεύει στην κατανόηση της φύσης και στην εναρμόνιση των δημιουργικών και δεκτικών ενεργειών του χώρου. Στόχος είναι η ισορροπία. Αυτή η ισορροπία που χρειάζεται στην κάθε περίπτωση.

Έτσι σύμφωνα με αυτή την τέχνη στις κατοικίες των ζωντανών πρέπει να κυριαρχεί η ζωοδότρα ενέργεια Γιανγκ , ιδιαίτερα στα παιδικά δωμάτια. Στα υπνοδωμάτια αντίθετα πρέπει να κυριαρχεί η ενέργεια Γιν αφού είναι χώρος ανάπαυσης και χαλάρωσης. Η υπερβολική ενέργεια γιν προκαλεί ασθένεια, απώλεια , ακόμη και θάνατο. Αντίθετα η ενέργεια Γιν βοηθά το σώμα και θεραπεύει τις ασθένειες, γιατί πάλλεται, σφύζει από ζωή και φέρνει καλοτυχία.

Η διδασκαλία του Γιν Γιανγκ έχει διαποτίσει και τις πολεμικές τέχνες. Το ΤΑΟ είναι πηγή τροφής για την ανάπτυξη των παραδοσιακών πολεμικών τεχνών στην Κίνα. Η δουλειά τους είναι περισσότερο εσωτερική , όπως για παράδειγμα τα μοναστήρια των Σαο Λιν.

Σύμφωνα με τον Ταοϊσμό τα πράγματα έχουν δύο αντίθετες δυνάμεις , το Γιν και το Γιανγκ, δύο όψεις που αλλοστηρίζονται, βοηθιούνται και μάχονται. Αυτές οι αρχές χρησιμοποιούνται για τη φυσική και νοητική προετοιμασία στις Πολεμικές Τέχνες, βασισμένες στην ενέργεια ΤΣΙ που αποτελείται από το Γιν και το Γιανγκ.

Στις πολεμικές τέχνες το Γιάνγκ είναι ακόμα το ανώτερο, η ζωή, η καλοσύνη, η γενναιότητα, η ομορφιά η αρετή , η τάξη. Όλα αυτά τα ηθικά, πνευματικά στοιχεία που χρειάζεται να ξυπνήσουμε μέσα μας για να γίνουμε πολεμιστές και Άνθρωποι. Το Γιν είναι το υποχθόνιο, η κακία, ο εγωισμός, το άσχημο, η αταξία, η παρακμή, το μίσος. Η εκπαίδευση των πολεμιστών είναι μια μάχη του Γιν και του Γιανγκ και ο δρόμος της αυτοπραγμάτωσης.

Η παραδοσιακή Κινέζικη ιατρική βασίζεται στα στοιχεία Γιν και Γιανγκ του ανθρώπινου σώματος. Κάθε αρρώστια θεωρείται διατάραξη της ισορροπίας ανάμεσα στα δύο αυτά στοιχεία. Γενικά , το εσωτερικό μέρος του σώματος είναι Γιανγκ και η επιφάνεια είναι Γιν. Το πίσω μέρος είναι Γιανγκ και το μπροστά είναι Γιν. Μέσα στο σώμα υπάρχουν όργανα Γιν και όργανα Γιάνγκ. Η ισορροπία στο σώμα διατηρείται χάρη στη συνεχόμενη σωστή ροή του ΤΣΙ, ''ζωτική ενέργεια'' που κυκλοφορεί διαμέσου ενός συστήματος ''μεσημβρινών''. πάνω στις γραμμές των μεσημβρινών του σώματος βρίσκονται τα σημεία που εφαρμόζεται η θεραπευτική μέθοδος του βελονισμού.

Αν η ροή του Τσι ανάμεσα στα στοιχεία Γιν και Γιανγκ σταματήσει, το άτομο αρρωσταίνει και η αρρώστια θεραπεύεται με την τοποθέτηση βελόνων σε διάφορα σημεία του σώματος που αποκαθιστούν τη ροή του Τσι.

Αυτές είναι μερικές από τις εφαρμογές την πανάρχαιας διδασκαλίας του Γιν και του Γιανγκ. Τόσο αρχαία όσο και τα βουνά και οι κοιλάδες που σχηματίζονται από την κίνησή του. Τόσο σοφό όσο τα άστρα και η ζωή που υπάρχουν επειδή αυτό υπάρχει. Όπως σε κάθε αρχαία γνώση απλά προσπαθούμε να ακούσουμε , να ερμηνεύσουμε το μεγαλείο και τη γνώση που κρύβει. Όποιος συνειδητοποιεί το Γιν και το Γιανγκ ερμηνεύει το σύμπαν και γίνεται συνεργός της αέναης ροής των πραγμάτων. Της Εξέληξης

Πηγή: esoterica.gr