Let's Do It Greece

Το "Let's Do It" είναι μια διεθνής εθελοντική καμπάνια που ξεκίνησε για 1η φορά το 2008 στην Εσθονία και είχε σαν στόχο να καθαριστεί από εθελοντές μέσα σε μία μόνο ημέρα ολόκληρη η χώρα από κάθε λογής σκουπίδια. Τελικά στις 3 Μαΐου του 2008, 50.000 εθελοντές καθάρισαν 10.000 τόνους σκουπιδιών από δασικές εκτάσεις. Από τότε το "Let's Do It" έχει εξαπλωθεί παγκοσμίως και πλέον μία φορά κάθε χρόνο πολίτες από όλο τον κόσμο καθαρίζουν τις πόλεις τους περνώντας ένα μήνυμα αισιοδοξίας και αλτρουισμού για το περιβάλλον αλλά και την ελπίδα για ένα καλύτερο μέλλον.Φέτος για πρώτη φορά θα φιλοξενήσουμε το ''Let's Do It'' στην Ελλάδα με την πρωτοβουλία της Ελληνικής Εταιρείας Διαχείρισης Στερεών Αποβλήτων (ΕΕΔΣΑ) και του Περιβαλλοντικού Συλλόγου Αττικής ''Ώρα για Δράση''. Η ΕΕΔΣΑ και ο «Ώρα για Δράση», ως μη κερδοσκοπικές, εθελοντικές οργανώσεις ήρθαν σε επαφή με τους διοργανωτές της καμπάνιας από την Εσθονία και φέρνουν τη συγκεκριμένη καμπάνια στη χώρα μας.

Θέλουμε να ενώσουμε τις φωνές μας με όλους τους εθελοντικούς φορείς της Ελλάδας, αλλά και όλους όσους θέλουν να συμβάλλουν, και μαζί να καθαρίσουμε μέσα σε μία μόνο ημέρα από απλές περιοχές έως και σημαντικά οικοσυστήματα της χώρας μας. Είναι ένας στόχος δύσκολος ο οποίος όμως με τη συμμετοχή όλων μας μπορεί να επιτευχθεί. 

Ημερομηνία της κοινής μας δράσης είναι η Κυριακή 29η Απριλίου 2012.

Βασικός σκοπός της καμπάνιας είναι να ενεργοποιήσουμε σε ολόκληρη την Ελλάδα εθελοντικές οργανώσεις, συλλόγους, δήμους, υπηρεσίες, επιχειρήσεις, σχολεία και άλλους φορείς και ΟΛΟΙ ΜΑΖΙ να καταφέρουμε να πετύχουμε το μεγαλό στόχο!!!

Μερικές φορές φαίνεται δύσκολο, μερικές φορές χρειάζεται να αντιμετωπιστούν πολλές προκλήσεις, αλλά είναι διασκεδαστικό και είναι δυνατόν να πραγματοποιηθεί!

Δηλώστε συμμετοχή ΕΔΩ

Και το σχετικό βίντεο

Το κείμενο είναι εξ ολοκλήρου copy-paste από  την σελίδα του Let's Do It

Πασχαλινά έθιμα σε όλη την Ελλάδα

Το Πάσχα γιορτάζεται με ευλάβεια και κατάνυξη σε όλη την Ελλάδα. Σε ορισμένα όμως μέρη τηρούνται μερικά πολύ παλιά έθιμα που έχουν τις ρίζες τους στα βάθη των αιώνων. Ας δούμε μερικά από αυτά.

Σε μερικούς ναούς του νησιού της Λέσβου, όπως για παράδειγμα στο μεγαλοπρεπή ναό του Αγ. Θεράποντα στο κέντρο της πόλης της Μυτιλήνης, που είναι η πρωτεύουσα του νησιού, γίνεται το θρησκευτικό έθιμο της αναπαράστασης της Καθόδου του Χριστού στον Αδη.

Το έθιμο αυτό προέρχεται από πολύ παλιά, τα χρόνια της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας.

Έτσι, τα μεσάνυχτα του Μεγάλου Σαββάτου, όταν όλη η πομπή με τους ιερείς και τον υπόλοιπο κόσμο, που προηγουμένως έχουν γιορτάσει την Ανάσταση στο προαύλιο του ναού, πρόκειται να επιστρέψουν στο ναό, διαδραματίζονται τα ακόλουθα:

Κλείνει η κεντρική πύλη του ναού και από την έξω πλευρά (στο προαύλιο του ναού) μένει όλη η πομπή με τον επικεφαλής κληρικό ενώ από τη μέσα πλευρά (στο ναό) στέκεται κάποιος (συνήθως ένας ψάλτης του ναού). Κατά τη σκηνή αυτή ο επικεφαλής κληρικός αναπαριστά το Χριστό, ενώ ο άλλος αναπαριστά τον Αδη. Στη συνέχεια, με δυνατή φωνή, έτσι ώστε να ακούνε όλοι μέσα και έξω από το ναό, γίνεται ο παρακάτω διάλογος:

«Αρατε πύλας» (δηλαδή, Ανοίξτε τις πόρτες), τρεις φορές

«Τις εστί;» (δηλαδή Ποιός είναι;) τρεις φορές,

«Κύριος βασιλεύς της δόξης»

«Τις εστίν ούτος ο βασιλεύς της δόξης;»

Και ο επικεφαλής κληρικός ,κλωτσώντας δυνατά και με κρότο, την πύλη του ναού για να ανοίξει:

«Κύριος ισχυρός, ούτος εστίν ο βασιλεύς της δόξης»

Με το που ανοίγει η πύλη του ναού με αυτόν τον εντυπωσιακό τρόπο, ο επικεφαλής κληρικός και όλη η πομπή μπαίνουν ορμητικά στο ναό, ψάλλοντας όλοι μαζί δυνατά το "Χριστός Ανέστη". Αυτό το έθιμο αναβιώνει και σε άλλα νησιά του Βορειοανατολικού Αιγαίου, όπως στην Λήμνο, και Χίο.

Η Σύρος βιώνει με ιδιαίτερο τρόπο το Πάσχα,μιας και στο νησί υπάρχει έντονη η παρουσία των καθολικών. Οι δύο θρησκευτικές της κοινότητες, η Ορθόδοξη και η Καθολική, γιορτάζουν συγχρόνως, με αγάπη κατάνυξη και αμοιβαίο σεβασμό τις Άγιες Μέρες του Πάσχα.

Οι Επιτάφιοι των Καθολικών στην Άνω Σύρο ξεκινούν από τον Ναό του Αγίου Γεωργίου. Στην Ερμούπολη ο επιτάφιος των Καθολικών ξεκινάει από τον ιερό Ναό Ευαγγελιστών οι επιτάφιοι των Ορθοδόξων, από τις ενορίες Αγίου Νικολάου, της Κοιμήσεως και την Μητρόπολη της Μεταμορφώσεως περιφέρονται και συναντώνται στην Κεντρική Πλατεία Μιαούλη, όπου γίνεται κατανυκτική δέηση και ψάλλονται τροπάρια της Μ. Παρασκευής από την χορωδία του Αγίου Νικολάου και Ιεροψάλτες.

Στην Ύδρα, το πρωί της Μεγάλης Παρασκευής οι νέοι χωρίζονται σε δύο ομάδες, η μία πηγαίνει στην εκκλησία να στολίσει τον Επιτάφιο και η δεύτερη πηγαίνει στο λιμάνι. Εκεί, πάνω σε μια βάρκα φτιάχνουν μια κρεμάλα που κρέμεται πάνω από τη θάλασσα και στην οποία κρεμούν το ομοίωμα του Ιούδα. Το βράδυ, μετά την περιφορά του Επιταφίου, ο ιερέας ανεβαίνει επάνω στη βάρκα, και βάζει φωτιά στο ομοίωμα.

Την Μεγάλη Παρασκευή , ο Επιτάφιος της συνοικίας Καμίνι μπαίνει στη θάλασσα και διαβάζεται η Ακολουθία του Επιταφίου, δημιουργώντας μία ατμόσφαιρα κατανυκτική.

Στη συνέχεια οι Επιτάφιοι τεσσάρων ενοριών συναντώνται στο κεντρικό λιμάνι, δίνοντας ένα ιδιαίτερο χρώμα.

Στην Ναύπακτο το βράδυ της Μεγάλης Παρασκευής, πλήθος κόσμου, ντόπιοι και επισκέπτες, ακολουθούν την περιφορά του Επιταφίου, σχηματίζοντας πομπές, οι οποίες διέρχονται από το λιμάνι, όπου είναι αναμμένες δάδες ειδικά τοποθετημένες στις τάπες του Κάστρου, γύρω από το λιμάνι.

Στο μέσο της εισόδου του λιμανιού οι δάδες σχηματίζουν μεγάλο σταυρό, που φωταγωγεί ολόκληρο το λιμάνι παρουσιάζοντας μία φαντασμαγορική εικόνα μοναδικής ομορφιάς.

Το έθιμο αυτό έχει παράδοση πολλών χρόνων που φαίνεται να θέλει να συνδυάσει τη θρησκευτική μυσταγωγία με την ηρωική προσπάθεια του μπουρλοτιέρη Ανεμογιάννη να πυρπολήσει τη τουρκική ναυαρχίδα στο χώρο αυτό.

Ο εορτασμός της Μεγάλης Εβδομάδας στη Ζάκυνθο είναι μία σύνθεση από μοναδικές

και ανεπανάληπτες στιγμές που ζουν οι ντόπιοι και οι επισκέπτες του νησιού.

Η κατανυκτική ατμόσφαιρα και οι ιδιαιτερότητες του "Ζακυνθινού Πάσχα" με

τα ιδιόμορφα "αντέτια" (έθιμα) το κάνουν να είναι ξεχωριστό σε όλη την Ελλάδα.

Το μεσημέρι της Μεγάλης Παρασκευής, πλήθος πιστών συμμετέχει στην περιφορά

του Εσταυρωμένου που διασχίζει όλη την πόλη.

Στον Μητροπολιτικό Ναό του Αγίου Νικολάου των Ξένων, η περιφορά του Επιταφίου, σύμφωνα με παμπάλαιο τοπικό έθιμο, γίνεται τις πρώτες πρωινές ώρες του Μεγάλου Σαββάτου, ενώ με την ανατολή του ηλίου, ο Δεσπότης σηκώνει την Ανάσταση.

Με το πρώτο χτύπημα της καμπάνας, ο Δεσπότης αφήνει ελεύθερα άσπρα περιστέρια ενώ από το καμπαναριό πετάνε στο δρόμο πήλινα δοχεία, όπως και όλοι οι κάτοικοι του νησιού από τα παράθυρά τους.

Στην Κάρπαθο έχουμε το πατροπαράδοτο έθιμο το "βυζάντι" , όπου αντί για σουβλιστό αρνί, γεμιστό αρνί με ρύζι, πλιγούρι και εντόσθια.

Η προετοιμασία του γίνεται το Μεγάλο Σάββατο. Στη συνέχεια, τοποθετείται στον παραδοσιακό Καρπάθιο φούρνο, ο οποίος σφραγίζεται με λάσπη και πηλό και ανήμερα

του Πάσχα τον ανοίγουν και γιορτάζουν την ημέρα αυτή με Καρπάθιο κρασί και παραδοσιακούς χορούς. Επίσης, στην Κοινότητα Μενετών (Καρπάθου) την ημέρα του Αγίου Γεωργίου γιορτάζεται το "Λακί".

Οι Λακιώτες συγκεντρώνονται στον ομώνυμο λόγο όπου εκεί φιλοξενούν όλους τους ξένους αλλά και τους κατοίκους από τα γύρω χωριά στους οποίους προσφέρουν κρασί και αρνί, στην συνέχεια ρίχνουν δυναμίτες στο γκρεμό.

Την Κυριακή του Πάσχα η Τρίπολη σκεπάζεται από τον καπνό που δημιουργούν οι φωτιές, που σιγά -σιγά ανάβουν, ξεκινώντας λίγο μετά τα μεσάνυκτα.

Το θέαμα με τις στήλες από το ύψωμα του Αγίου Θεοδώρου είναι μοναδικό.

Το πρωί της Κυριακής, αρχίζει το μεγάλο γλέντι με την συμμετοχή χορευτικών συγκροτημάτων, ενώ οι ντόπιοι και ξένοι ζωντανεύουν το έθιμο της κλεφτουριάς.

Προσφέρονται αρνί, Τριπολιτσιώτικο κρασί, κόκκινα αυγά, κουλούρια και μεζέδες.

Στο Λεωνίδιο το πιο εντυπωσιακό έθιμο της περιοχής είναι τα αερόστατα.

Το βράδυ της Ανάστασης γεμίζει ο ουρανός από φωτεινά "αερόστατα" τα οποία ανυψώνονται από τους πιστούς κάθε ενορίας. Κάθε σχεδόν σπίτι ετοιμάζει το δικό του αερόστατο. Τα αερόστατα ετοιμάζονται εβδομάδες πριν και στην ετοιμασία τους συμμετέχουν μικροί και μεγάλοι. Είναι φτιαγμένα από καλάμι και χαρτί και το ύψος τους φτάνει τα δύο μέτρα. Τα μικρότερα χρειάζονται 8 κόλλες χαρτί για να φτιαχτούν. Άλλα πάλι χρειάζονται 16 ή 18 κόλλες, ενώ τα μεγάλα από 32 ως 36. Για την πυροδότησή τους χρησιμοποιείται η "καλυμμάρα", που είναι πανί εμποτισμένο με λάδι και πετρέλαιο. Από κάθε ενορία αφήνονται περισσότερα από 100 αερόστατα

Την ίδια ώρα έξω από την εκκλησία γίνεται το κάψιμο του Ιούδα, ενώ την Κυριακή του πάσχα γίνεται τρικούβερτο γλέντι στην πλατεία της πόλης.

Στην Πάρο η περιφορά του Επιταφίου της Μάρπησσας, παρουσιάζει ιδιαίτερο ενδιαφέρον καθώς κατά την διάρκειά της, γίνονται δεκαπέντε περίπου στάσεις.

Σε κάθε στάση φωτίζεται και ένα σημείο του βουνού, όπου τα παιδιά ντυμένα Ρωμαίοι στρατιώτες ή μαθητές του Χριστού, αναπαριστούν σκηνές από την είσοδο στα Ιεροσόλυμα, την προσευχή στο Όρος των Ελαιών, το Μαρτύριο της Σταύρωσης και την Ανάσταση.

Τα κεριά του Επιταφίου, τα φυλούν και όταν έχει φουρτούνα, βρέχει ή αστράφτει, τα ανάβουν να περάσει η κακοκαιρία. Στο εικονοστάσι, βάζουνε και κλαδί ελιάς, που παραμένει εκεί ως αγιώτικο.

Τα μεσάνυκτα του Μεγάλου Σαββάτου, το νησί γεμίζει από φώτα και τον θόρυβο των αμέτρητων πυροτεχνημάτων.

Η Σκιάθος είναι από τις ελάχιστες περιοχές της Ελλάδας όπου τηρείται το Αγιονορίτικο Τυπικό, όσον αφορά στις ώρες που γίνονται οι ακολουθίες των Εκκλησιών.

Η βραδινή ακολουθία του Επιταφίου, ξεκινά τα ξημερώματα του Μεγάλου Σαββάτου. Γύρω στις 4 το πρωί βγαίνουν οι Επιτάφιοι για περιφορά.

Ένας τελάλης, ο "προεξάρχοντας" απαγγέλλει δυνατά τους θρηνητικούς ψαλμούς

και πίσω με τους ψαλτάδες ψάλλει κι ο κόσμος όλος μαζί.

Ο Επιτάφιος κατεβαίνει μέσα από τα γραφικά στενάκια και τα καλντερίμια του νησιού. Όλα τα σπίτια είναι φωταγωγημένα, ενώ στις αυλές τα αναμμένα κεριά και το λιβάνι που καίει, μοσχοβολάει, δημιουργώντας μία ιδιαίτερη ατμόσφαιρα. Φτάνοντας στην εκκλησία των τριών Ιεραρχών, ενώνονται οι πιστοί των δύο εκκλησιών και όλοι μαζί συνεχίζουν την περιφορά σε ολόκληρο το νησί κι επιστρέφουν στις εκκλησίες γύρω από στις

5.30 το πρωί. Εκεί γίνεται από τους ιερείς η αναπαράσταση της "εις Άδου Καθόδου" του Χριστού και ενώ ψάλλεται το "άρατε πύλες", ο ιερέας ανοίγει χτυπώντας δυνατά το πόδι του, την εξώθυρα του Ιερού Ναού.

Σε λίγο ξημερώνει, μα κανείς δεν θα κοιμηθεί μια που η μέρα του Μεγάλου Σαββάτου προορίζεται για τις τελευταίες προετοιμασίες πριν την Ανάσταση.

Στην Λειβαδιά πιο χαρακτηριστικό έθιμο της πόλης, είναι το πολύ γνωστό και μοναδικό

"Πάσχα της Λειβαδιάς", διατηρείται και ζωντανεύει αφού οι νεώτεροι συμμετέχουν

με ιδιαίτερο μεράκι και κέφι στο έθιμο του "λάκκου".

Μετά την Ανάσταση και πριν καλά ξημερώσει οι Λειβαδίτες , ετοιμάζουν φωτιά, με τέχνη και προσοχή:

Ένας, κάνοντας το σταυρό του, βάζει φωτιά στο σωρό με τη λαμπάδα της Αναστάσεως. Οι φλόγες αγκαλιάζουν το σωρό. Με ραντίσματα νερού και συχνό χτύπημα με ένα μακρύ ξύλο, η θράκα είναι έτοιμη για να ψηθούν τα αρνιά. Το ίδιο γίνεται σε όλους τους "λάκκους" και ανεβαίνουν οι καπνοί, αναρίθμητοι και πυκνοί, σε τέτοιο βαθμό, που σκεπάζουν τον ήλιο που στο μεταξύ ανατέλλει.

Η πόλη τυλίγεται σε σύννεφα καπνού. Οι φωτιές είναι έτοιμες και τα αρνιά τοποθετούνται στους "λάκκους". Το γύρισμα των αρνιών και το γλέντι διαρκεί μέχρι

το απόγευμα, το οποίο συμπληρώνεται με τη συμμετοχή παραδοσιακών χορευτικών συγκροτημάτων και με την καύση των πυροτεχνημάτων που αλλάζουν στην κυριολεξία το χρώμα του ουρανού της Λειβαδιάς.

Στην Χαλκιδική το σημαντικότερο Πασχαλινό έθιμο είναι "του μαύρου νιού τ΄αλώνι".

Γιορτάζεται την Τρίτη ημέρα του Πάσχα, στην ομώνυμη τοποθεσία πάνω στους λόφους.

Μετά την επιμνημόσυνη δέηση και την εκφώνηση του πανηγυρικού της ημέρας, οι γεροντότεροι αρχίζουν τον χορό. Σιγά-σιγά πιάνονται όλοι οι κάτοικοι και πολλές φορές ο χορός έχει μήκος τετρακόσια μέτρα. Τραγουδούν και χορεύουν όλα τα Πασχαλινά τραγούδια και τελειώνουν με τον "Καγκελευτό" χορό, που είναι η αναπαράσταση της σφαγής 400 Ιερισσιωτών από τους Τούρκους, κατά την επανάσταση του 1821.

Ο χορός περνά κάτω από δάφνινη αψίδα όπου υπάρχουν όπου υπάρχουν δύο παλικάρια με υψωμένα σπαθιά. Ο χορός στη μέση περίπου του τραγουδιού διπλώνεται στα δύο με τους χορευτές να περνούν ο ένας απέναντι από τον άλλο για τον τελευταίο χαιρετισμό. Κατά την διάρκεια της γιορτής μοιράζονται σε όλους, καφές που βράζει σε μεγάλο καζάνι "ζωγραφίτικος", τσουρέκια και αυγά.

Ο χορός επαναλαμβάνεται το απόγευμα στην κεντρική πλατεία του χωριού

Στην Κέρκυρα στις 11 το πρωί του Σαββάτου στην Πρώτη Aνάσταση πέφτουν οι "μπότηδες". Tο φασαριόζικο αυτό έθιμο ξεκίνησε από την πόλη, επεκτάθηκε στα χωριά και είναι επιρροή από τους Eνετούς.

Oι Eνετοί την Πρωτοχρονιά πετούν από τα παράθυρα τους παλιά αντικείμενα, για να τους φέρει ο νέος χρόνος καινούργια. Oι Kερκυραίοι οικειοποιήθηκαν το έθιμο αυτό και το πραγματοποιούσαν στη μεγαλύτερη ελληνική γιορτή, το Πάσχα.

Σήμερα τα παλιά αντικείμενα αντικαταστάθηκαν από πήλινα κανάτια (ο μπότης είναι το κανάτι με το στενό στόμιο και τα δυο χερούλια) γεμάτα νερό, για να κάνουν μεγαλύτερο κρότο. Mια άλλη εξήγηση δίνει στο έθιμο ειδωλολατρική προέλευση. Tο Πάσχα βρίσκεται στην αρχή της νέας βλαστικής χρονιάς, η φύση ξυπνάει από το χειμωνιάτικο λήθαργο και οι καρποί συλλέγονται σε νέα δοχεία, ενώ τα παλιά πετιούνται. Mετά το σπάσιμο των κανατιών, οι Φιλαρμονικές ξεχύνονται στους δρόμους της πόλης παίζοντας χαρούμενα εμβατήρια.

Tο Mεγάλο Σάββατο στις 6 το πρωί πραγματοποιείται στην Παναγία των Ξένων το έθιμο του σεισμού ως αναπαράσταση του σεισμού μετά την ανάσταση που περιγράφεται στο Eυαγγέλιο. Aργότερα στις 9, γίνεται η λιτανεία του Aγ. Σπυρίδωνα, που καθιερώθηκε το 1550, όταν ο Άγιος έσωσε το νησί από το λιμό. Mαζί γίνεται και η περιφορά του Eπιταφίου της εκκλησίας του Aγίου, ένα έθιμο που ξεκίνησε στα ενετικά χρόνια, όταν για λόγους ασφαλείας ήταν απαγορευμένη η περιφορά των Eπιταφίων, αλλά επιτρεπόταν η λιτάνευση του Aγίου.

Κλείνοντας με αυτές τις όμορφες εικόνες σας εύχομαι και εγώ το Άγιο Φως ας φωτίσει τις ψυχές και τις ζωές όλων μας.

Καλή Ανάσταση!!!!

Το έθιμο των κόκκινων αυγών

Τα κόκκινα αυγά είναι έθιμο που συμβολίζει το Άγιο Αίμα του Χριστού που χύθηκε για την σωτηρία του κόσμου και είναι αναπόσπαστο κομμάτι της παράδοσης του Πάσχα.
Πολλές οι παραδόσεις που αιτιολογούν το βάψιμο των κόκκινων αυγών.

Σύμφωνα με την παράδοση της Ορθοδοξίας μας, η Μαρία η Μαγδαληνή μετά την Ανάσταση του Χριστού έτρεξε στον Τιβέριο Καίσαρα να ανακοινώσει τα περί Αναστάσεως του Χριστού. Δίπλα στον Καίσαρα καθόταν κάποιος που κρατούσε ένα καλάθι με αυγά. Ο Καίσαρας ξαφνιασμένος και απορημένος από τα νέα της Μαρίας Μαγδαληνής λέει ότι εάν είναι αλήθεια όσα αναφέρει, τότε τα αυγά στο καλάθι από άσπρα να γίνουν κόκκινα. Και πράγματι τα αυγά προς έκπληξη και θαυμασμό όλων έγιναν κόκκινα.

Άλλη παράδοση αναφέρει πως η Παναγία έβαλε ένα καλάθι με αυγά στα πόδια του Εσταυρωμένου και από το αίμα των πληγών του βάφτηκαν κόκκινα.

Άλλη εκδοχή αναφέρει ότι μια δύσπιστη γυναίκα λέει πως « Αν τα αυγά που κρατώ γίνουν κόκκινα, τότε θα πιστέψω ότι αναστήθηκε ο Χριστός». Και τότε εκείνα έγιναν κόκκινα.
Τα αβγά βάφονται την Μεγάλη Πέμπτη η οποία είναι η ημέρα του Μυστικού Δείπνου, όπου ο Χριστός πρόσφερε άρτο και κρασί ως συμβολισμό για το σώμα Του και το αίμα Του, έτοιμος να θυσιαστεί για να ελευθερώσει τον κόσμο από τα δεσμά της αμαρτίας.

Τσούγκρισμα
Όταν το κέλυφος του αυγού σπάσει γεννιέται μια ζωή. Έτσι και το Πασχαλινό αυγό συμβολίζει το σπάσιμο του τάφου του Χριστού και την Ανάστασή του.

Χρόνια πολλά Καλή Ανάσταση σε όλους μας.
Οι Άγιες αυτές ημέρες ας δώσουν αισιοδοξία, δύναμη, κουράγιο, για τις δύσκολες μέρες που περνά η πατρίδα μας και οι συνάνθρωποι μας

ΚΑΛΗ ΑΝΑΣΤΑΣΗ!!!

Πάσχα ,η γιορτή της αγάπης

Εδώ και αρκετά χρόνια βλέπω γύρω μου τέτοιες μέρες τους στολισμούς στις πόλεις, τα χωριά,τα σπίτια.
Παλιά άσπριζαν τους τοίχους, τα πεζούλια είχαν περιποιημένους κήπους και αυλές και οι άνθρωποι ζούσαν πνευματικά μέσα στην εκκλησία το Θείο Δράμα και την Ανάσταση.
Καλές όλες αυτές οι διακοσμήσεις δεν λέω και φέρνουν χαρά και σε μεγάλους αλλά ιδιαίτερα στα παιδιά αλλά ξεχνάμε την ΕΝΝΟΙΑ της γιορτής αυτής.

Την Σαρακοστή ,την Εβδομάδα των Παθών και την Ανάσταση που κάθε χρόνο με υλιστική ευλάβεια βιώνουμε.Φροντίζουμε για τον οβελία,τα αυγά ,τα κουλουράκια και τα τσουρέκια μας.Για την ψυχή μας φροντίζουμε;
Οι θρησκόληπτες αντιλήψεις δεν με αγγίζουν.Αν είναι να αρτηθώ  θα το κάνω και χωρίς τύψεις γιατί δεν έχει καμία σημασία να νηστεύω χωρίς να νηστεύω και την ψυχή μου από κάθε άσχημη πράξη η σκέψη απέναντι στον συνάνθρωπο μου.
Νομίζω ότι πρωταρχικό μας καθήκον είναι να βρούμε το νόημα.
Πως μπορούμε να γιορτάζουμε το Πάσχα μέσα σ’ ένα κόσμο που σπαράσσεται από μίση, μικρότητες και πάθη; Ποιό νόημα έχει να ψάλλουμε «θανάτω θάνατον πατήσας», όταν ο θάνατος εξακολουθεί να παραμένει μια στερεότυπη πραγματικότητα;
Δεν μπορεί όλη αυτή η χαρά της γιορτής να είναι μια ουτοπία, μια χίμαιρα που αποβλέπει στη διάλυση του νέφους  που δημιουργούν μέσα μας οι ταλαιπωρίες της καθημερινότητας και οι αβεβαιότητες της ανασφάλειας μας.
Είναι κάτι με ανώτερο σκοπό!
Στηνπνευματική ακαταστασία του εαυτού μας και των γύρω μας, καλούμαστε από την Εκκλησία   να χαρούμε για τη μεγάλη μέρα του Πάσχα «ήν εποίησεν ο Κύριος».
Για όσους όμως βιώνουν το Πάσχα ως το τέρμα μιάς πορείας μετάνοιας, προσευχής και νηστείας,
γιά όσους θέλουν, πάρ᾽ όλη τη δυσκολία, να γευτούν από την ίδια την ζωή,το Πάσχα γίνεται «η εορτή των εορτών και η πανήγυρις των πανηγύρεων». Γίνεται η χαρά πού πηγάζει αυθόρμητα από την καρδιά και διαχέεται «εις πάσαν την κτίσιν». Γίνεται η ελπίδα και η προσδοκία ενός κόσμου όπου καταργείται η φθορά και ο θάνατος για την ψυχή μας.
Στην Αναστάσιμη Θεία Λειτουργία που συνήθως κανείς δεν παρακολουθεί υπάρχει το μήνυμα της αγάπης.Αυτής που μιλάει για τον συνάνθρωπο.
Η ταπεινότητα,η υπομονή,η σιωπή ,η κατανόηση,η αυτοκριτική   δείχνουν στον άνθρωπο το αληθινό νόημα του Πάσχα.
Το ευαγγελικό ανάγνωσμα της Κυριακής του Πάσχα λέει:
Εν ἀρχῇ ἦν ὁ Λόγος, καὶ ὁ Λόγος ἦν πρὸς τὸν Θεόν, καὶ Θεὸς ἦν ὁ Λόγος.


Την ερμηνεία την αφήνω σε εσάς.Εγώ μόνο έχω να ευχηθώ .

Στην σκληρή πραγματικότητα που βιώνουμε σαν Έλληνες οφείλουμε να αγωνιζόμαστε έχοντας σαν σκοπό μας τον άνθρωπο.Αυτόν που είναι στο πλάι μας ,απέναντι μας και  όλους  όσους έχουν πραγματική ανάγκη από ένα καλό λόγο ή και τον δεύτερο χιτώνα μας.

Καλή Ανάσταση,Καλό Πάσχα!!!

Ορίστηκε ο πρώτος εισαγγελέας ζώων, αρμόδιος για κακοποιήσεις

Κάτι κινείται στον χώρο της προστασίας των ζώων στην Ελλάδα. Μετά την πρωτοποριακή για τα ελληνικά δεδομένα απόφαση για απαγόρευση των θεαμάτων που περιλαμβάνουν ζώα στη χώρα (τσίρκο κ.λπ.), ορίζεται ο πρώτος εισαγγελέας αρμόδιος για τα δικαιώματα των ζώων, ενώ προχωρά και η κατασκευή του μοναδικού αποτεφρωτήρα ζώων.

Μολονότι τους τελευταίους μήνες, τα δικαστήρια ανά την Ελλάδα είχαν αρχίσει να αλλάζουν επί το αυστηρότερον τη στάση τους σε θέματα κακοποίησης ή δηλητηρίασης ζώων, ήταν ορατή η έλλειψη σαφούς νομικού πλαισίου. Η ψήφιση τον περασμένο Απρίλιο του νόμου 4039/2012 για «τα δεσποζόμενα και τα αδέσποτα ζώα συντροφιάς και την προστασία των ζώων από την εκμετάλλευση ή τη χρησιμοποίηση με κερδοσκοπικό σκοπό» έδωσε αρκετά «εργαλεία» στους δικαστές. Μεταξύ άλλων, αυστηροποίησε τις ποινές για όσους κακοποιούν και θανατώνουν ζώα, προβλέποντας επιβολή διοικητικών προστίμων έως 30.000 ευρώ για κάθε ζώο και κάθε περιστατικό, αλλά και ποινές φυλάκισης τουλάχιστον ενός έτους και χρηματικές ποινές από 5.000 έως 15.000 ευρώ για τους παραβάτες.

Στο πλαίσιο αυτό και μολονότι ο νόμος δεν το προέβλεπε σαφώς, η πρωτοβουλία της προϊσταμένης της εισαγγελίας Πρωτοδικών Αθηνών κ. Ελένης Ράικου για ορισμό του πρώτου «εισαγγελέα ζώων» κατέδειξε πέραν πάσης αμφιβολίας ότι η δικαιοσύνη θα αρχίσει να εφαρμόζεται και για τους τετράποδους φίλους μας. Τη θέση κατέλαβε η εισαγγελέας Κωνσταντίνα Αγγελοπούλου, η οποία μεταξύ άλλων θα μπορεί να διατάσσει την οριστική κατάσχεση ενός ζώου εάν διαπιστωθεί ότι αυτό κακοποιείται, να απαγορεύει την απόκτηση άλλου ζώου από άτομα που κακομεταχειρίζονται ζώα, αλλά και να ελέγχει καταγγελίες για παράνομα κυνοκομεία ή εκτροφεία.

Αξίζει να σημειωθεί ότι η αρμοδιότητα της εισαγγελέως αφορά αδέσποτα, δεσποζόμενα και ζώα της άγριας πανίδας, αλλά περιορίζεται στην Αττική. Ενδιαφέρον αποτελεί το γεγονός ότι η κ. Αγγελοπούλου είναι ταυτόχρονα και αρμόδια εισαγγελέας για την ενδοοικογενειακή βία: έχει βρεθεί ότι όσοι κακοποιούν ζώα επιφυλάσσουν βίαιες εκδηλώσεις και στους γύρω τους. Σύμφωνα με πληροφορίες, ως προτεραιότητα έχει τεθεί η παύση της λειτουργίας παράνομων εκτροφείων ζώων. Φυσικά, η καταρχήν αρμόδια αρχή για τη βεβαίωση παραβάσεων είναι η Ελληνική Αστυνομία.

Αποτεφρωτήρας ζώων

Την ίδια στιγμή, εγκρίθηκαν οι περιβαλλοντικοί όροι για την αδειοδότηση της λειτουργίας του πρώτου αποτεφρωτικού συστήματος χαμηλού δυναμικού για την καύση νεκρών ζώων συντροφιάς. Πρόκειται για πρωτοβουλία του Περιβαλλοντικού Συνδέσμου Αθήνας - Πειραιά (ΠΕΣΥΔΑΠ, περιλαμβάνει τους Δήμους Αγίας Βαρβάρας, Αγίων Αναργύρων και Καματερού, Αιγάλεω, Αχαρνών, Ιλίου, Κερατσινίου και Δραπετσώνας, Κορυδαλλού, Μοσχάτου και Ταύρου, Νέας Σμύρνης, Νέας Φιλαδέλφειας και Χαλκηδόνας, Νίκαιας και Αγ. Ι. Ρέντη, Πεντέλης, Περάματος, Περιστερίου, Πετρούπολης, Σαλαμίνας, Φυλής και Χαϊδαρίου), η οποία χρειάστηκε πέντε χρόνια για να «περάσει» από όλες τις αρμόδιες υπηρεσίες, που έφτασαν τις 14 στον αριθμό. Σε κάθε περίπτωση, ο αποτεφρωτήρας που βρίσκεται στις εγκαταστάσεις του Διαδημοτικού Κέντρου Περίθαλψης Αδέσποτων Ζώων (ΔΙΚΕΠΑΖ) τίθεται επιτέλους σε λειτουργία. «Ηταν καιρός να πάψει η ανεπίτρεπτη πρακτική της παράνομης απόρριψης νεκρών ζώων σε κάδους απορριμμάτων, ρέματα ή άλλα σημεία, που αποτελεί την πραγματικότητα στα αστικά κέντρα», είπε στην «Κ» ο πρόεδρος του ΠΕΣΥΔΑΠ κ. Γρ. Γουρδομιχάλης. Αλλωστε, ο νόμος 4039/2012 είχε μεταφέρει την ευθύνη της περιβαλλοντικής διαχείρισης των νεκρών ζώων στους Δήμους.

Στον αποτεφρωτήρα θα φτάνουν τα νεκρά αδέσποτα ζώα που βρίσκονται στα όρια του ΠΕΣΥΔΑΠ και δεσποζόμενα από όλο το λεκανοπέδιο, έναντι αντιτίμου. Σε περίπτωση θανάτου ενός ζώου, ειδοποιείται το ΔΙΚΕΠΑΖ που το παραλαμβάνει σε ειδικό αυτοκίνητο-ψυγείο και το μεταφέρει προς αποτέφρωση.

Απο την Λίνα Γιάνναρου

Πηγή: Kathimerini.gr

Άννα Γαλανού ..χωρίς παράπονο

Τα τραγούδια του είχαν χρώματα, μυρωδιές, θάλασσες κι αστέρια μακρινά, όμως πατρίδα δεν είχαν. Πατρίδα τους ήταν ο κόσμος όλος κι αγκάλιαζαν τον κόσμο όλο. Τα λόγια της αγάπης και της μοναξιάς όλοι τα καταλαβαίνουν κι ας μην ξέρουν τη γλώσσα. Είναι σαν τα πουλιά, που αν και ζουν σε διαφορετικές χώρες, όταν βρεθούν όλα μαζί μοιράζονται για αναπαμό το ίδιο τέλι, όπως τα ψάρια που κολυμπούν σ' όλες τις θάλασσες, όπως τα σύννεφα που σ' άλλες χώρες φέρνουν βροχές, σ' άλλες σκιές και σ' άλλες ανακούφιση, σαν κρύβουν μέσα τους τη κάψα του ήλιου.
Απόσπασμα από το νέο βιβλίο της Άννας Γαλανού.
Το σχετικό βίντεο:

Έχουμε την τιμή να την φιλοξενούμε στις Αμπλοκάριστες.
Πως ξεκινάς όμως μια συνέντευξης εφ' όλης της ύλης, χωρίς φόβο και πολύ πάθος.
Το ερωτηματολόγιο του Προύστ είναι νομίζω το καταλληλότερο.
Σκεφτείτε λοιπόν την Άννα  Γαλανού βυθισμένη σε μια μεγάλη και μαλακή πολυθρόνα .Με νότες απαλές και ταυτόχρονα συναρπαστικές να γεμίζουν τον χώρο.Η μυρωδιά του ζεστού καφέ να πλημμυρίζει το χώρο και να απαντά.

Αμπλ: Καλώς όρισες Άννα μου!!!!!
Α.Γ. : Καλώς σας βρήκα....


Α:  - Ποιο είναι το βασικό γνώρισμα του χαρακτήρα σου; 
Α.Γ.: Ειλικρίνεια, ευθύτητα, προσφορά.

Α:   - Ποια αρετή προτιμάτε σ' έναν άντρα; 
Α.Γ.: Να μην προσποιείται.

Α:   - Ποια αρετή προτιμάτε σε μια γυναίκα; 
Α.Γ.   Να παίρνει αποφάσεις.

Α:   - Τι εκτιμάς περισσότερο στους φίλους σου;
Α.Γ.:  Να χαίρονται με τη χαρά μου

Α:   - Το βασικό σου ελάττωμα;
Α.Γ.:  Ο αυθορμητισμός.

Α:   - Τι είναι για σένα ευτυχία και τι δυστυχία; 
Α.Γ.: Ευτυχία είναι οι μικρές χαρές της ζωής και η υγεία. Δυστυχία είναι να κάνεις πράγματα που δεν πιστεύεις και τα κάνεις ακολουθώντας "πρέπει".

Α:  - Αν δεν είσαι ο εαυτός σου, ποιος θα ήθελες να ήσουν;
Α.Γ.:  Δεν το έχω σκεφτεί… νομίζω πως είμαι μια χαρά. 

Α:  -Ποιο είναι το ιδανικό μέρος για να ζεις; 
Α.Γ.: Κοντά στη φύση, κατά προτίμηση σε ορεινό μέρος.

Α:  - Οι αγαπημένοι σου ποιητές και συγγραφείς; 
Α.Γ.:  Οδυσσέας Ελύτης, Νάζιμ Χιχμέτ, Μανώλης Αναγνωστάκης, Νίκος Καζαντζάκης, Μενέλαος Λουντέμης, Στρατής Τσίρκας, Ορχάν Παμούκ .

Α:  -Ποιος -ποια είναι οι ήρωες της πραγματικής σου ζωής;
Α.Γ.:  Ήταν ο πατέρας μου .

Α:- Ποιος ποια οι αγαπημένοι ήρωες από κινηματογράφο και λογοτεχνία;
Α.Γ.: Δεν έχω αγαπημένους ήρωες.

Α:  -Ποια τα αγαπημένα :όνομα , χρώμα, πτηνό, ζώο
Α.Γ.:  Άννα, μπλε, πελαργός, λύκος.

Α: -Τι αγαπάς και τι μισείς περισσότερο;
Α.Γ.: Αγαπώ τους ανθρώπους, απεχθάνομαι την αχαριστία. Δεν μισώ τίποτα.

Α:  -Με τι νομίζεις ότι σε έχει προικίσει η φύση;
Α.Γ.: Με καλοσύνη .

Α:  -Ποια είναι η πνευματική σου κατάσταση αυτόν το καιρό;
Α.Γ.: Όπως πάντα.

Α:  -Σε τι η σε ποιόν θα έδειχνες επιείκεια;
Α.Γ.: Στους νέους μόνο .

Α:  -Αγαπημένο απόφθεγμα;
Α.Γ.: Τα καλύτερα δεν τα έχεις ζήσει ακόμη ....


Α:Να σε ευχαριστήσουμε Άννα μου αμπλοκάριστα και να σου ευχηθούμε υγεία και πολλές εκδόσεις!
Α.Γ.: Και εγώ σας ευχαριστώ!


Αυτή κυρίες και κύριοι είναι η συγγραφέας Άννα Γαλανού!!!
Το καινούργιο της βιβλίο κυκλοφόρησε και λέγεται "Το παράπονο μου μια κραυγή"

Πώς να μιλήσουμε στα παιδιά για την οικονομική κρίση

Από την Αλεξάνδρα Καππάτου, ψυχολόγο – παιδοψυχολόγο - συγγραφέα

Οι λέξεις κρίση, ύφεση, σπρέντ, τρόικα, περικοπές, ελαστική εργασία, ανεργία έχουν μπει στη καθημερινή μας ζωή εδώ και ενάμιση χρόνο με σημαντικές επιπτώσεις στον προγραμματισμό που κάθε νοικοκυριό είχε εδώ και χρόνια κάνει.

Οι αλλαγές είναι πολλές, οι κόποι και οι θυσίες των πολιτών για να αποκτήσουν με δάνειο ένα σπίτι, ένα αυτοκίνητο, να σπουδάσουν τα παιδιά τους ή να τα στείλουν για μεταπτυχιακό έχουν ανατραπεί. Ξαφνικά ήλθε μια καταιγίδα, ένας σεισμός πολύ δυνατός και παρέσυρε τη σταθερότητα που είχε κάθε άνθρωπος με κόπο κατακτήσει. Τα περισσότερα νοικοκυριά είναι βυθισμένα στην αγωνία, την απελπισία, την ανασφάλεια και την απόγνωση. Ο θυμός, η αγωνία, η θλίψη είναι τα πρώτα συναισθήματα που κάθε άνθρωπος βιώνει από αυτή τη κατάσταση. Τα ερωτηματικά πολλά: Τι άλλο θα γίνει; Πώς θα είναι από δω και πέρα η ζωή μας; Τι θα γίνει με τα παιδιά μας; Με τα χρέη μας;

Μάρτυρες αυτών είναι τα παιδιά μας που μήνες τώρα από τους τηλεοπτικούς δέκτες βομβαρδίζονται με πληροφορίες για την τραγικότητα στην οποία έχει περιέλθει η οικονομία μας και έχουν μάθει πρόωρα για την κρίση, για τις περικοπές και την ελαστική εργασία. Παράλληλα, ακούνε τους γονείς να συζητούν μεταξύ τους και όλο να κάνουν υπολογισμούς. Μετά τις 10 με 15 κάθε μήνα οι γονείς τους δείχνουν πολύ στενοχωρημένοι και προβληματισμένοι για το πώς θα τα βγάλουν πέρα μέχρι να καταβληθεί ο επόμενος μισθός τους. Όσο και αν προσπαθούν με δυσκολία συγκρατούν τον εκνευρισμό τους όταν τα παιδιά συνέχεια ζητάνε. Όλα αυτά φαίνονται απειλητικά στα παιδικά μάτια, τους δημιουργείται αγωνία και κατακλύζονται από ανασφάλεια. Τα παιδιά σκέφτονται: «Αυτή η κρίση έχει κάνει πολύ κακό στον μπαμπά και στη μαμά, μου λένε ότι δεν θα πάρω νέο παιχνίδι παρά μόνο τα Χριστούγεννα ή στη γιορτή μου, ή μου λένε συνέχεια να προσέχω τα ρούχα μου γιατί δεν μπορούν να μου πάρουν άλλα. Δεν καταλαβαίνω γιατί μου τα λένε αυτά, μήπως δεν είμαι καλό παιδί και για αυτό με τιμωρούν;» Αυτές είναι ένα μικρό μέρος από τις σκέψεις ενός παιδιού προσχολικής ηλικίας. Τα πιο μεγάλα παιδιά αντιλαμβάνονται περισσότερα, βλέπουν την αγωνία του πατέρα ή της μητέρας τους μήπως χάσουν την δουλειά τους, καταλαβαίνουν ότι δεν τα βγάζουν πέρα οικονομικά παρότι οι γονείς τους το κρύβουν επιμελώς. Τους λένε με διακριτικό τρόπο: Δεν θα γραφτείς σε αυτή τη δραστηριότητα που θέλεις, άστο για αργότερα ή δεν θα πάμε διακοπές φέτος όπως άλλες χρονιές κλπ.

Τα δε παιδιά της εφηβείας είναι ενήμερα για την κατάσταση της οικογένειάς τους ακόμη και αν οι γονείς τους προσπαθούν να το κρύψουν. Αν μάλιστα κάποιος από τους γονείς είναι άνεργος η κατάσταση γίνεται ακόμη πιο δύσκολη. Η ανησυχία και η αγωνία πλανώνται συνέχεια στην ατμόσφαιρα.

Τι μπορούν να κάνουν οι γονείς όμως; Πώς να το αντιμετωπίσουν; Να ενημερώσουν τα παιδιά τους γι’ αυτό που συμβαίνει ή πρέπει να το κρατήσουν μυστικό;

Η απάντηση; Είναι αδύνατο να κρατήσετε μακριά από τα παιδιά κάθε ηλικίας, μια τόσο σοβαρή κατάσταση. Μην ξεχνάτε ότι ακόμη και τα μικρά παιδιά διαβάζουν στα μάτια σας, στο πρόσωπό σας, στις εκφράσεις σας, αυτά που αισθάνεστε. Αυτό τους δίνει τη δυνατότητα να κάνουν διάφορα σενάρια ή υποθέσεις επιστρατεύοντας τη γόνιμη φαντασία τους. Διακατέχονται από μεγάλη αγωνία και νιώθουν υπεύθυνα που οι γονείς τους δεν είναι χαρούμενοι. Το ίδιο νιώθουν και τα μεγαλύτερα παιδιά που ίσως έχουν μεγαλύτερη πρόσβαση στην πληροφόρηση και δεν γνωρίζουν πώς να την ερμηνεύσουν και τι ακριβώς σημαίνει για την οικογένειά τους.

Τι να κάνετε:

Είναι καλύτερα να ενημερώσετε τα παιδιά σας για την οικονομική κατάσταση της οικογένειάς σας εσείς οι ίδιοι με απλά λόγια, προσαρμοσμένα στην ηλικία τους .

Στα παιδιά προσχολικής ηλικίας ή και των πρώτων σχολικών τάξεων δεν χρειάζονται λεπτομέρειες. Ο τρόπος της ενημέρωσής σας θα είναι καθησυχαστικός .

Στα μεγαλύτερα παιδιά εξηγείστε εκτενέστερα για την κρίση και τις επιπτώσεις στην ζωή της οικογένειάς σας. Πέστε τους ότι αυτό συμβαίνει και στις οικογένειες των φίλων τους, γιατί αυτό θα τα ηρεμήσει. Συζητείστε μαζί τους για τις αναγκαίες περικοπές που κάνετε και ζητείστε τους να συνδράμουν και τα ίδια.

Είναι σημαντικό να μιλήσετε με καθησυχαστικό τρόπο και ηρεμία στα παιδιά και βάλτε με τα μεγαλύτερα μαζί κάποιους στόχους στον οικονομικό προϋπολογισμό του μήνα ώστε να νιώσουν συμμέτοχα και ισότιμα. Αυτό λειτουργεί καθοριστικά στον ψυχισμό τους, αισθάνονται ότι οι γονείς είναι δυνατοί και τους δίνετε και στόχο ώστε να προσπαθήσουν να βοηθήσουν.

Αν βέβαια στην οικογένεια υπάρχει κάποιος γονιός που είναι άνεργος και μάλιστα ο πατέρας η κατάσταση είναι πιο δύσκολη γιατί η αγωνία και η ανησυχία πλανώνται στην ατμόσφαιρα. Αν μάλιστα ο γονιός αισθάνεται ότι κλείνουν οι πόρτες τότε η απελπισία, η απόγνωση και ίσως η απομόνωση εγκαθίστανται. Δύσκολο να κρυφτούν αυτά τα συναισθήματα από τα παιδιά. Σε αυτήν την περίπτωση πρέπει να τους μιλήσετε αλλά δίνοντάς τους την ελπίδα ότι κάνετε τα πάντα και πιστεύετε ότι σύντομα θα βρείτε δουλειά. Αυτό το αισιόδοξο μήνυμα όμως πρέπει να επαληθεύεται στην καθημερινότητά σας.

Γενικά προτείνω:

Να ενημερώνετε τα παιδιά ανάλογα με την ηλικία τους για αυτό που συμβαίνει.

Να τα καθησυχάζετε και να τους εμπνέετε εμπιστοσύνη.

Να τα διαβεβαιώνετε ότι είστε δίπλα τους.

Να ζητάτε τη συμμετοχή τους σε κάποιο τομέα του μηνιαίου προϋπολογισμού της οικογένειάς σας.

Να ασχολείστε με αυτά (αυτό είναι πιο πολύτιμο από τα υλικά αγαθά και τους το έχουμε στερήσει)

Διαβεβαιώστε τα ότι η οικογένειά σας είναι ενωμένη σαν μια γροθιά και μπορεί να διαχειριστεί κάθε δυσκολία.

Να είστε πρόθυμοι να συζητάτε τα συναισθήματά τους και να απαλύνετε την ανησυχία και τους φόβους τους.

Να μην ξεχνάτε ότι έχουν τα μάτια στραμμένα στον τρόπο λειτουργίας και συμπεριφοράς σας.

Αν διαπιστώσετε ότι υπάρχει αλλαγή στη συμπεριφορά τους (π.χ. Δυσκολίες στον ύπνο, εφιάλτες, φοβίες, ανεξήγητα κλάματα, κακή διάθεση, επιθετικότητα, πτώση στη σχολική επίδοση κλπ.) προσπαθήσετε να διερευνήσετε τους λόγους και τότε ζητείστε βοήθεια.

Το τραγούδι του Σαββόπουλου είναι ιδιαίτερα επίκαιρο… «Πώς να κρυφτείς από τα παιδιά; Έτσι και αλλιώς τα ξέρουν όλα.»

Πηγή http://www.akappatou.gr/