Απόκριες….έθιμα και προλήψεις

Οι τελευταίες ημέρες της Αποκριάς θα βρουν τους περισσότερους από εμάς να γιορτάζουμε σε κάποιο από τα Καρναβάλια της Ελλάδας ή και του εξωτερικού.
Ποιες είναι οι ρίζες όμως αυτής της γιορτής και ποια τα έθιμα της;
Η αποκριά, έχει τις ρίζες της στην αρχαιότητα, καθώς μεταμφιέσεις εμφανίζονται γύρω στο 2000 π.Χ. στην Ασία, και συγκεκριμένα στη Μεσοποταμία και τη Βαβυλώνα. "Η δούλα ντύνεται κυρά και ο υπηρέτης αφέντης".
Στον Ελλαδικό χώρο εξαπλώνεται η Διονυσιακή λατρεία από την Αρχαϊκή εποχή και μετά, με διάφορες γιορτές όπως τα Βάκχεια, Κώμοι, Λήναια, Ανθεστήρια.
Κάποια στοιχεία τους, τα συναντούμε και σήμερα όπως οι μεταμφιέσεις, οι χοροί, η οινοποσία, και η ευθυμία που γενικευόταν και έφτανε σε επίπεδα παροξυσμού.
Αργότερα, κατά τούς Ρωμαϊκούς χρόνους οργανώνονταν γιορτές προς τιμή του Βάκχου, του Κρόνου, τα Λουπερκάλια και τα Σατουρνάλια.
Πρόκειται για συνδυασμό της λατρείας Θεών και της ανάγκης για ψυχαγωγία μέχρι ακολασίας.
Στη Βυζαντινή εποχή εμφανίζονται οι καλένδες με γιορτές και μεταμφιέσεις, που φτάνουν μέχρι και τον "γυναικισμό των στρατιωτών".
Στη Νεώτερη Ελλάδα, κυριαρχούν οι μεταμφιέσεις και η προσωπιδογραφία, κυρίως στη Βόρειο Ελλάδα. "Αι Απόκρεω πανηγυρίζονται πανδήμως και μεγαλοπρεπώς" και συνδέονται άμεσα με τις Βυζαντινές Καλένδες.
Οι εορτασμοί αυτοί, πέρασαν από πολιτισμό σε πολιτισμό δεχόμενοι επιρροές από διάφορες κουλτούρες.
Κύρια στοιχεία της Αποκριάς, είναι το κέφι, η ευτυχία, οι αστεϊσμοί και προπαντός οι μεταμφιέσεις. Στοιχεία που της δίνουν έναν εντελώς ιδιαίτερο τόνο και τη διαφοροποιούν ουσιαστικά από τις άλλες μέρες του χρόνου.
Ο παραδοσιακός εορτασμός της Αποκριάς κορυφώνεται την τελευταία Κυριακή, την Κυριακή της Τυρινής, που λέγεται και Τρανή Αποκριά.
«Τσι Μεγάλες Αποκρές κουζουλαίνονται (τρελαίνονται, ξεφαντώνουν) και οι γρες», λέγουν επιγραμματικά στην Κρήτη.
Οι συνεστιάσεις που γίνονται και άλλες μέρες μεταξύ συγγενών και φίλων, στο δείπνο της βραδιάς αυτής, παίρνουν εντονότερο χαρακτήρα. Τα τραγούδια που λέγονται είναι χαρακτηριστικά των αισθημάτων που επικρατούν.
Όπως λένε στην Κίμωλο: «Τούτες οι μέρες το 'χουνε, τούτες οι βδομάδες, οπού 'χει φίλους κράζει τους, οπού 'χει εχθρούς καλεί τους, οπού 'χει στην ξενιτιά στέλνει και φέρνει τους του».

Έθιμα και προλήψεις
Η τελευταία Κυριακή της Αποκριάς, δηλαδή η Κυριακή της Τυροφάγου, είναι συνδεδεμένη και με διάφορες προλήψεις όπως ότι κατά τη διάρκειά της δεν πρέπει κανείς να λούζει τα μαλλιά του, γιατί θα ασπρίσουν ή ότι δεν πρέπει κανείς να παντρεύεται γιατί το ζευγάρι δεν θα περάσει καλά.
Ιδιαίτερη θέση στην αποκριάτικη περίοδο έχει η Πέμπτη της Κρεατινής εβδομάδας, η λεγόμενη Τσικνοπέμπτη, γιατί την ημέρα αυτή όλα τα σπίτια ψήνουν κρέας ενώ παλιότερα έλιωναν το λίπος από τα χοιρινά και η τσίκνα ήταν διάχυτη παντού.

Την «Κυριακή της Απόκρεω» στο νομό Πέλλας, οι νοικοκυρές έσφαζαν έναν πετεινό, τον οποίο μαγείρευαν με ρύζι και έπειτα έτρωγε όλη η οικογένεια.
Την ίδια ημέρα έφτιαχναν πίτα μόνο με φύλλα. Έπειτα άρχιζε η νηστεία «από κρέας». Κρέας έτρωγαν ξανά την ημέρα του Πάσχα.
Η εβδομάδα μετά την Κυριακή της Αποκριάς μέχρι την «Κυριακή της Τυροφάγου» λεγόταν «άσπρη εβδομάδα», γιατί υπήρχε η συνήθεια να τρώνε γαλακτοκομικά
προϊόντα και αυγά.
Οι γυναίκες δεν λούζονταν τη βδομάδα αυτή, για να μην ασπρίσουν τα μαλλιά τους, όπως χαρακτηριστικά έλεγαν.
Την Κυριακή της Τυροφάγου έβγαζαν όργανα στην πλατεία του χωριού και ο κόσμος χόρευε και διασκέδαζε. Πολλοί μασκαρεμένοι γύριζαν από σπίτι σε σπίτι, όπου οι νοικοκυρές τους έδιναν κάποιο συμβολικό ποσό. Τα παλιά χρόνια οι στολές τους δεν ήταν αγοραστές και βασίζονταν στη φαντασία όσων τις φορούσαν και τις έραβαν και αποτελούνταν από παλιά κομμένα ρούχα.
Το βράδυ της Κυριακής της Τυρινής γίνονταν και το έθιμο της «συγχώρεσης». Οι κάτοικοι των χωριών επισκέπτονταν τους γονείς τους, τα πεθερικά τους, τους παππούδες, τους κουμπάρους τους και αφού τους φιλούσαν το χέρι, ζητούσαν «συγχώρεση». Στα παιδιά που πήγαιναν επίσκεψη οι συγγενείς έδιναν λεφτά.
Ενδιαφέρον παρουσιάζει το έθιμο του «βρασμένου αυγού», που γίνονταν την ημέρα αυτή όχι μόνο στα χωριά της Αλμωπίας αλλά και σε πολλά μέρη της Ελλάδας.
Η γιαγιά κάθε οικογένειας μάζευε γύρω της τα εγγόνια, ξεφλούδιζε έπειτα ένα βρασμένο αυγό και το έδενε με μια κλωστή στην άκρη ενός πλάστη.
Στη συνέχεια το ακουμπούσε διαδοχικά στα στόματα των εγγονιών, τα οποία είχαν τα χέρια τους πίσω στην πλάτη. Όποιο εγγόνι κατόρθωνε να πιάσει με το στόμα του το αυγό, εκείνο το έτρωγε.
Σκοπός του εθίμου αυτού ήταν να «κλείσουν τα στόματα» για τη Σαρακοστή τα οποία ξανάνοιγαν τη Λαμπρή. Στο ίδιο παιδί η γιαγιά έδινε χαλβά ή λεφτά για να αγοράσει καραμέλες. Έτσι άρχιζε η Σαρακοστή.
Το πιο χαρακτηριστικό στοιχείο της Αποκριάς αποτελούν βέβαια οι μεταμφιέσεις, που συνεχίζονται σε μεγάλο βαθμό ως σήμερα.
Στο Σοχό οι μεταμφιέσεις, στα Καρναβάλια, είναι ντυμένοι με τομάρια από μαύρους τράγους και ζωσμένοι μεγάλα κουδούνια.
Στη Νάουσα πρωταγωνιστούν οι Μπούλες, άντρες ντυμένοι γυναικεία, και οι Γενίτσαροι, με φουστανέλες και ιδιόμορφη μάσκα, που γυρίζουν παρέες παρέες τους δρόμους και τις πλατείες χορεύοντας με ειδικό τυπικό τρόπο.
Στη Σκύρο, το γραφικό αιγαιοπελαγίτικο νησί με τόσο αξιόλογο και ιδιότυπο λαϊκό πολιτισμό, παίρνει επίσης τη δική του μορφή.
Οι μεταμφιεσμένοι, οι Γέροι, με ζωόμορφη όψη και ζωσμένοι πολλά κουδούνια και οι Κορέλες, άντρες ντυμένοι γυναικεία, γυρίζουν δρόμους και σπίτια σηκώνοντας το νησί με χαρούμενες φωνές, ορχηστρικές κινήσεις, τραγούδια, χορούς και προπαντός με τους δυνατούς και αρμονικούς χτύπους των κουδουνιών.

Πηγή: pathfinder.gr

Αποκριές και Καρναβάλι

Το παραδοσιακό ελληνικό καρναβάλι αναβιώνει κάθε χρόνο σε κάθε γωνιά της χώρας με φαντασία, χιούμορ και έθιμα του παρελθόντος
Η λέξη καρναβάλι προέρχεται από τις Λατινικές λέξεις «carne» =κρέας και «vale» =έχε γεια ή απέχω। Άλλη εκδοχή είναι να προέρχεται από τις λέξεις «carne» και «levare» (=αίρω, σηκώνω). Άρα καρναβάλι σημαίνει αποχή από το κρέας.
Οι Αποκριές διαρκούν τρεις εβδομάδες και ονομάζεται τριώδιο।
Ξεκινούν την πρώτη Κυριακή, που αναφέρεται στο Ευαγγέλιο του "Τελώνη και Φαρισαίου". Την δεύτερη Κυριακή , στο Ευαγγέλιο του ¨"Ασώτου Υιού". Η τρίτη είναι της "Απόκρεω" και η τελευταία Κυριακή της αποκριάς, κατά την οποία οι εορτασμοί και οι εκδηλώσεις φτάνουν στο απόγειο τους.
Έθιμο η ελληνική αποκριά που έχει τις ρίζες της στην αρχαία Ελλάδα, συνδέεται με την Ελληνική μυθολογία την λατρεία του Διονύσου, θεού του κρασιού και των εορτασμών.
Πλήθος απο μεταμφιέσεις ανθρώπων σε σατύρους φορώντας μάσκες ξεχύνονταν στους δρόμους, σε γειτονιές σε πλατείες, αστειεύονταν και συμπεριφέρονταν «προκλητικά» με σκοπό ερωτικές σκέψεις ή επίκαιρες καταστάσεις της εποχής να τις διακωμωδήσουν κρύβοντας την αληθινή τους ταυτότητα πίσω από τις μάσκες. Οι παγανιστικές εορτές σταμάτησαν όταν οι άνθρωποι έπαψαν να λατρεύουν τους θεούς του Ολύμπου όμως, το έθιμο παρέμεινε επειδή ήταν βαθιά ριζωμένο στη συνείδηση του λαού μέχρι και τις ημέρες μας προσαρμοσμένο στις απαιτήσεις των καιρών μας.
Ο εορτασμός της αποκριάς διαμορφώθηκε για ψυχαγωγικούς λόγους. Στην ύπαιθρο και στη περιφέρεια διατηρεί ακόμα τον παραδοσιακό χαρακτήρα του, συσπειρώνοντας φιλικούς και συγγενικούς δεσμούς των κατοίκων. Οι αποκριές είναι περίοδος ευθυμίας και διασκέδασης αφήνοντας τις έννοιες και τα προβλήματα κατά μέρος, πριν μπουν οι Χριστιανοί στη νηστεία της Μεγάλης Σαρακοστής.
Τα μεγαλύτερα κέντρα ξεφαντώματος είναι στη Πάτρα το Πατρινό καρναβάλι, στη Θήβα με τον περίφημο «Βλάχικο Γάμο», στη Ξάνθη με το Ξανθιώτικο καρναβάλι, στη Κοζάνη όπου κυριαρχεί το έθιμο του φανού, στη Δράμα στις Κυκλάδες και πολλά άλλα।
Μια γιορτή λοιπόν με έντονους και ξέφρενους ρυθμούς χορού, τραγουδιών, μασκαρέματος με φορεσιές, πολύχρωμες μάσκες, δίνει την δυνατότητα ,έστω και εφήμερα, να κάνουν όσοι θέλουν την υπέρβαση τους। Με μια χαρούμενη πειραχτική διάθεση, θέλοντας να ξεφύγουν από τα προβλήματα της καθημερινότητας και της ρουτίνας ενώνονται όλοι σε μεγάλη συντροφιά γλεντούν, παίζουν και διασκεδάζουν μέχρι πρωίας

Καλές Αποκριές

Παγκόσμια Ημέρα Σπανίων Παθήσεων

“Σπάνιοι αλλά Ίσοι”
28 Φεβρουαρίου 2011

Δείτε την πρόσκληση (σε pdf)  

Η Πανελλήνια Ένωση Σπανίων Παθήσεων (ΠΕΣΠΑ) ανακοινώνει την Παγκόσμια Ημέρα Σπανίων Παθήσεων την 28η Φεβρουαρίου 2011, η οποία τελεί υπό την Αιγίδα της Α.Ε. του Προέδρου της Δημοκρατίας κύριου Καρόλου Παπούλια.
Βασικός σκοπός της Παγκόσμιας Ημέρας Σπανίων Παθήσεων είναι να δοθεί έμφαση για ενημέρωση στο ευρύ κοινό σχετικά με τις Σπάνιες Παθήσεις και τις επιπτώσεις τους στην ζωή των ασθενών, αλλά και η προβολή της σοβαρότητάς τους σαν προτεραιότητα στα θέματα υγείας.
Το θέμα της Παγκόσμιας Ημέρας Σπανίων Παθήσεων για το 2011 είναι: «Σπάνιοι αλλά Ίσοι»  και δίνεται η ευκαιρία να υποδηλωθούν οι μεγάλες διαφορές που υπάρχουν στην αντιμετώπιση των ατόμων με Σπάνιες Παθήσεις ως προς την πρόσβαση στην φροντίδα υγείας και στις κοινωνικές υπηρεσίες.
Οργανώνεται σε κάθε χώρα από τις Εθνικές Ενώσεις Σπανίων Παθήσεων, που είναι μέλη του EURORDIS (Ευρωπαϊκού Οργανισμού Σπανίων Παθήσεων), με στόχο η Ημέρα αυτή να βοηθήσει στην πληροφόρηση για την απειλή ή την εξασθένηση της ζωής από τις Σπάνιες Παθήσεις καθώς και τις ανάγκες των ασθενών που υποφέρουν από αυτές.
«Τα υπάρχοντα κενά υγείας μεταξύ και εντός των χωρών σε ολόκληρο τον κόσμο έχουν αυξηθεί ακόμη περισσότερο για τα άτομα με Σπάνιες Παθήσεις. Είναι δική μας ευθύνη η προώθηση όλων των ασθενών στην ίση πρόσβαση και στην καλύτερη φροντίδα ανεξάρτητα από την πάθηση τους και τον τόπο διαμονής τους», δήλωσε ο Γενικός Διευθυντής του EURORDIS, Yann Le Cam.
Οι Σπάνιες Παθήσεις είναι χρόνιες, εξελικτικές, εκφυλιστικές και συχνά θανατηφόρες με υψηλά επίπεδα πόνου. Σήμερα δεν υπάρχει θεραπεία για 6,000 - 8,000 Σπάνιες Παθήσεις εκ των οποίων το 75% προσβάλλουν παιδιά.
Στη χώρα μας υπάρχουν περίπου 1.000.000 άτομα που ζουν με Σπάνιες Παθήσεις χωρίς την απαιτούμενη θεσμοθετημένη υποστήριξη και υποδομή. Έρευνα, επιστημονική γνώση, θεραπευτική αντιμετώπιση, κοινωνική και ασφαλιστική κάλυψη είναι ελλιπείς και άρα απολύτως αναγκαίες.

Με αφορμή την ημέρα αυτή θα πραγματοποιηθεί:

• Ομιλία του Καθηγητή Πρόληψης Καρκίνου και Καθηγητή Επιδημιολογίας στο Πανεπιστήμιο Harvard, Ακαδημαϊκoύ κυρίου Δημητρίου Τριχόπουλου στην Αίθουσα της Βουλής, την Δευτέρα 28 Φεβρουαρίου 2011 και ώρα 19:00.
• Αναδρομική Έκθεση Ζωγραφικής της Κατερίνας Λάμπρου, στο Πνευματικό Κέντρο του Δήμου Αθηναίων, στην αίθουσα Κόντογλου,  ( Εγκαίνια : 21 Φεβρουαρίου 2011 ώρα 19:00 Διάρκεια Έκθεσης έως 28 Φεβρουαρίου 2011). Στα εγκαίνια της Έκθεσης θα συμμετέχει ο Παντελής Θαλασσινός στο αμφιθέατρο Αντώνης Τρίτσης . Τα έσοδα από την έκθεση θα διατεθούν στην Πανελλήνια Ένωση Σπανίων Παθήσεων και την Ελληνική Εταιρεία Οζώδους Σκληρύνσεως.
  Πρόσκληση έκθεσης (σε pdf) - Αφίσσα έκθεσης (σε pdf)

πηγή : http://www.pespa.gr/gr/announcements_gr.htm , http://www.pespa.gr/gr/catalog_gr.htm


 

"Τέρας του Λοχ Νες" σε λίμνη της Αγγλίας

 

 

Κάνε στην άκρη τέρας του Λοχ Νες! Τώρα ήρθε η αγγλική έκδοση του περιβόητου μυστηριώδους “πλάσματος” -  που ονομάστηκε "Bow-nessie" από τους ντόπιους  -  για να κλέψει τα φώτα της δημοσιότητας.

Πρόσφατη φωτογραφία που ισχυρίζεται ότι τράβηξε με το κινητό του τηλέφωνο ένας άντρας που έκανε καγιάκ στη λίμνη Γουίντερμιρ, εξαπλώθηκε μέσα σε λίγες μόνο ώρες σε όλο το διαδίκτυο, καθώς δείχνει κάτι πολύ περίεργο.

Σύμφωνα με την εφημερίδα The Telegraph, η φωτογραφία - στην οποία φαίνονται πολλαπλά καμπυλωτά σχήματα που υψώνονται πάνω από την επιφάνεια της λίμνης - λέγεται ότι είναι η καλύτερη απόδειξη μέχρι στιγμής για την ύπαρξη της Bow-nessie, και θυμίζει έντονα παρόμοιες φωτογραφίες που, σύμφωνα με ορισμένους, απεικονίζουν το τέρας του Λοχ Νες.

Πληροφορίες λένε ότι η φωτογραφία τραβήχτηκε από τον Τομ Πικλς, 24 ετών. «Κάθε καμπύλη έκανε κυματιστές κινήσεις και κολυμπούσε πολύ γρήγορα», δήλωσε ο Πικλς για το  μυστηριώδες “πλάσμα”. «Το δέρμα του έμοιαζε με αυτό μιας φώκιας, αλλά το σχήμα του ήταν εντελώς αφύσικο. Δεν έμοιαζε με κανένα ζώο που έχω δει ποτέ μου στο παρελθόν», προσέθεσε.

Όπως είναι φυσικό, η επίμαχη φωτογραφία έχει προκαλέσει ήδη πολλές αντιπαραθέσεις, καθώς η μη καθαρότητα της εικόνας, καθιστά σχετικά αδύνατη την επιβεβαίωση οποιουδήποτε από τα περιεχόμενά της.

 directNEWS.gr

Διατροφή και ιώσεις

 

 

Κατά την περίοδο των ιώσεων το σώμα μας βρίσκεται σε αναβολική κατάσταση, δηλαδή όχι μόνο θέλει να προασπίσει τους υπάρχοντες ιστούς του, αλλά επιπρόσθετα να τους ενδυναμώσει. Από την άλλη, η εφαρμογή μιας υποθερμιδικής δίαιτας είναι μια καταβολική κατάσταση, κατάσταση δηλαδή κατά την οποία το σώμα μας μειώνει τους ιστούς του. Γίνεται αντιληπτό λοιπόν ότι η συνέχιση μιας δίαιταςαδυνατίσματος κατά την περίοδο προσβολής μας από κάποιον ιό θα επιμηκύνει το χρόνο ίασης, κάτι που είναι σίγουρα επιβαρυντικό για την υγεία μας.

Όμως σημαίνει αυτό ότι μπορούμε να τρώμε ανεξέλεγκτα μεγάλες ποσότητες της τροφής που προτιμάμε με άλλοθι την ίωση?  Στο προφανές όχι της απάντησης θα προσθέσουμε και μία άλλη σημαντική παράμετρο: στις ιώσεις η όρεξη μας μειώνεται. Αυτό αποτελεί μία φυσιολογική αντίδραση του οργανισμού μας και σχετίζεται με την επιλεκτική πρόσληψη τροφής. Δοκιμάστε να φάτε την αγαπημένη σας πίτσα όταν είστε στο κρεβάτι με 39 πυρετό. Το σώμα μας επικεντρώνει την προσπάθεια του στο να εξουδετερώσει τον ιό και δεν ξοδεύει άσκοπα την ενέργεια του στο μεταβολισμό συστατικών που δεν του χρησιμεύουν (όπως για παράδειγμα τα λιπαρά της πίτσας). Προτιμά εύπεπτες τροφές, πλούσιες σε συστατικά που τονώνουν το ανοσοποιητικό μας σύστημα όπως η βιταμίνη C, ο ψευδάργυρος, η βιταμίνη Α και η πρόδρομος μορφή της, η β-καροτίνη, το σελήνιο και πλήθος άλλων θρεπτικών και μη θρεπτικών συστατικών με αντιοξειδωτική δράση. Η μορφή των ζωμών (σούπες) και των χυμών αποτελούν τη μορφή που το σώμα μας δέχεται ευκολότερα τόσο από την πλευρά της ευκολότερης πέψης όσο και λόγω της καλύτερης θερμορύθμισης στην οποία οι τροφές αυτές συνεισφέρουν.

Συνεπώς, αν ακολουθήσουμε  τις ανάγκες του οργανισμού μας, οι τροφές που θα καταναλώσουμε κατά τη διάρκεια μιας ίωσης είναι ολιγοθερμιδικές και μάλλον συντείνουν στην επιπρόσθετη απώλεια βάρους παρά το αντίθετο. Μπορεί το πρόγραμμα που μας έδωσε ο διαιτολόγος μας να μην μπορούμε να το τηρήσουμε με την ακρίβεια που θα θέλαμε, ωστόσο, θερμιδικά μιλώντας, εξακολουθούμε να είμαστε σε ρυθμούς απώλειας βάρους.

Το σημαντικότερο σημείο όμως είναι εκείνο κατά το οποίο το σώμα μας αρχίζει να αναρρώνει και η όρεξη σταδιακά επανέρχεται. Με το πρόσχημα της αδυναμίας οι “γονείς/ γιατροί” φορτώνουν το παιδί τους με τις αγαπημένες τους τροφές και παράλληλα με θερμίδες που το σώμα μας δεν μπορεί να κάψει και αποθηκεύει στο λιπώδη του ιστό. Αυτή η συνήθεια της υπερκατανάλωσης ιδιαιτέρως θερμιδογόνων γευμάτων στις μέρες της ανάρρωσης που μας συνοδεύει από την παιδική μας ηλικία, αποτελεί τον κύριο λόγο που δίαιτες αδυνατίσματος διακόπτονται. Φυσικά και το σώμα μας χρειάζεται περισσότερη ενέργεια στη φάση της ανάρρωσης προερχόμενη από  τροφές όπως άπαχα γαλακτοκομικά προϊόντα και κρέατα, ξηρούς καρπούς, όσπρια και δημητριακά. Σοκολάτες, σουβλάκια και γλυκά σε μεγάλες ποσότητες απλά εξυπηρετούν τη γεύση μας, το αίσθημα της στέρησης και σε ορισμένες περιπτώσεις αποτελούν ένα είδος επιβράβευσης για την δύσκολη κατάσταση που ξεπεράσαμε.

Πηγή: nutrimed.gr

Παπαλαζάρου Αναστάσιος MSc

Κλινικός Διαιτολόγος-Διατροφολόγος

Περιηγηθείτε στα μουσεία του κόσμου και κάνετε τη συλλογή σας

Googleartproject.com: Περιηγηθείτε στα μουσεία του κόσμου και κάνετε τη συλλογή σας

 Τα αποκαλυπτήρια του Art Project, μίας μοναδικής συνεργασίας με ορισμένα από τα πλέον φημισμένα μουσεία τέχνης του κόσμου με σκοπό να δώσει τη δυνατότητα στον κόσμο να ανακαλύψει και να δει περισσότερα από χίλια έργα τέχνης στο διαδίκτυο με εξαιρετική λεπτομέρεια, έκανε σήμερα η Google.
H συνεργασία αυτή ολοκληρώθηκε μετά από 18 μήνες και αφορά σε 17 μουσεία τέχνης. Το αποτέλεσμα της δε μπορεί κάποιος να εξερευνήσει στο www.googleartproject.com. το οποίο και περιλαμβάνει ορισμένες από τις εξαιρετικά υψηλής ανάλυσης φωτογραφίες διασήμων έργων τέχνης, καθώς και την αντιπαραβολή περισσότερων από χιλίων άλλων εικόνων σε ένα σημείο. Επιπλέον, η εφαρμογή περιλαμβάνει τη δυνατότητα πανοραμικής περιήγησης σε συγκεκριμένες γκαλερί χρησιμοποιώντας την τεχνολογία Street View εσωτερικού χώρου.

Με αυτό το μοναδικό πρόγραμμα, ο καθένας, οπουδήποτε και αν βρίσκεται, θα έχει τη δυνατότητα να μάθει για την ιστορία αλλά και τους καλλιτέχνες οι οποίοι βρίσκονται πίσω από ένα τεράστιο αριθμό έργων τέχνης με το κλικ ενός ποντικιού.

Κάθε ένα από τα μουσεία, όπως επισημαίνει σε ανακοίνωσή της η Google,  έχουν συνεργαστεί εκτενώς μαζί της, παρέχοντας εμπειρογνωμοσύνη και καθοδήγηση σε κάθε βήμα του έργου, από την επιλογή των συλλογών που θα παρουσιαστούν έως την παροχή συμβουλών για την καλύτερη γωνία λήψης των φωτογραφιών αλλά και το είδος της πληροφορίας που θα συνοδεύει το έργο τέχνης.

Το εύρος των έργων τέχνης που περιλαμβάνονται στο πρόγραμμα της Google είναι τεράστιο και περιλαμβάνει έργα από τη Γέννηση της Αφροδίτης του Botticelli έως και το No Woman, No Cry του Chris Ofili, τα μεταϊμπρεσιονιστικά έργα βυζαντινής εικονογραφίας του Cezanne, τις οροφές των Βερσαλλιών, ναούς της αρχαίας Αιγύπτου, τη συλλογή Whistlers αλλά και έργα του Rembrandt ανά την υφήλιο. Συνολικά, έχουν συμπεριληφθεί 486 καλλιτέχνες από όλο τον κόσμο.


Βασικά χαρακτηριστικά:
Εξερεύνηση των μουσείων με την τεχνολογία Street View: χρησιμοποιώντας το χαρακτηριστικό αυτό, οι επισκέπτες μπορούν να κινούνται μέσα στην γκαλερί εικονικά στο www.googleartproject.com, επιλέγοντας έργα τέχνης που τους ενδιαφέρουν και κάνοντας κλικ για να ανακαλύψουν περισσότερα ή απολαμβάνοντας τις εικόνες υψηλής ανάλυσης όταν αυτές είναι διαθέσιμες.

Το πλαίσιο πληροφοριών επιτρέπει στους ανθρώπους να διαβάζουν περισσότερα για ένα έργο τέχνης, να βρουν και άλλα έργα του ίδιου καλλιτέχνη αλλά και να δουν σχετικά video στο YouTube.

Ένα ειδικά σχεδιασμένο όχημα του Street View τράβηξε φωτογραφίες 360 μοιρών του εσωτερικού επιλεγμένων γκαλερί, οι οποίες στη συνέχεια ενώθηκαν, επιτρέποντας την αρμονική περιήγηση σε περισσότερα από 385 δωμάτια μέσα στα μουσεία. Το εσωτερικό των γκαλερί μπορεί επίσης να εξερευνηθεί από το Street View in Google Maps.

Χαρακτηριστικό ιδιαίτερα υψηλής ανάλυσης στα έργα τέχνης: κάθε ένα από τα 17 μουσεία, επέλεξαν από ένα έργο για να φωτογραφηθεί σε εξαιρετική λεπτομέρεια με τη χρήση τεχνολογίας φωτογραφίας super high resolution ή «gigapixel». Κάθε τέτοια εικόνα περιέχει περίπου 7 δισ. pixels, επιτρέποντας στον θεατή να μελετήσει τις λεπτομέρειες της πινελιάς αλλά και την πατίνα πέρα από τις δυνατότητες του γυμνού οφθαλμού.

Λεπτομέρειες που είναι δύσκολο να δει κανείς όπως το μικροσκοπικό χαρτί με τους λατινικού στίχους στο έργο του Hans Holbein του Νεότερου The Merchant Georg Gisze.ή οι άνθρωποι πίσω από το δέντρο στο έργο του Ivanov The Apparition of Christ to the People.

Επιπλέον, τα μουσεία παρείχαν φωτογραφίες για μία συλλογή η οποία περιλαμβάνει περισσότερα από 1.000 έργα τέχνης. Η ανάλυση αυτών των εικόνων, σε συνδυασμό με ένα ειδικά κατασκευασμένο zoom viewer, επιτρέπει στους λάτρεις των έργων τέχνης να ανακαλύψουν μικροσκοπικές πτυχές των έργων τις οποίες μπορεί να μην είχαν ποτέ δει από κοντά, όπως τους ανθρώπους στον ποταμό στο έργο του El Greco View of Toledo ή τις μεμονωμένες κουκίδες στο Grandcamp, Evening του Seurat.

Δημιουργείστε τη δική σας συλλογή: η λειτουργία «Create your own collection» επιτρέπει στους χρήστες να σώσουν συγκεκριμένες οπτικές οποιουδήποτε από τα 1000 έργα τέχνης και να χτίσουν τη δική τους προσωποπική συλλογή. Σχόλια μπορούν να προστεθούν σε κάθε πίνακα και όλη τη συλλογή μπορούν να τη μοιραστούν με τους φίλους και την οικογένειά τους. Είναι ένα ιδανικό εργαλείο για μαθητές ή ομάδες που δουλέψουν σε ομαδικές εργασίες ή συλλογές.

Ο Nelson Mattos, VP Engineering της Google δήλωσε σχετικά με το νέο πρόγραμμα: «τα τελευταία 20 χρόνια ο κόσμος της τέχνης έχει μετατραπεί και εκδημοκρατιστεί. Είμαστε ενθουσιασμένοι που είχαμε τη δυνατότητα να συνεργαστούμε με κορυφαία μουσεία σε πολλές χώρες, προσφέροντάς τους υπηρεσίες τεχνολογίας αιχμής. Ελπίζουμε ότι αυτό θα αποτελέσει έμπνευση για ακόμη περισσότερους ανθρώπους να μπουν και να εξερευνήσουν την τέχνη σε νέα επίπεδα λεπτομέρειας».

Ο Amit Sood, Head του συγκεκριμένου έργου της Google δήλωσε: «Αυτή η πρωτοβουλία ξεκίνησε από μία ομάδα Googlers με πάθος για να κάνουν την τέχνη προσβάσιμη στο διαδίκτυο. Μαζί με τους συνεργάτες μας στα μουσεία ανά τον κόσμο έχουμε δημιουργήσει κάτι το οποίο ελπίζουμε να είναι ένα συναρπαστικό εργαλείο στα χέρια όσων αγαπούν την τέχνη, μαθητών αλλά και όσων επισκέπτονται μουσεία έστω και περιστασιακά, εμπνέοντάς τους να επισκεφτούν το πραγματικό μουσείο μία μέρα».

Σημειώνεται ωστόσο ότι, αν και η εταιρεία δεν έχει γνωστοποιήσει ακόμα πόσα και ποιά μουσεία θα ενταχθούν στο εν λόγω πρόγραμμα, προς το παρόν ο χρήστης δε θα βρει κανένα ελληνικό μουσείο.

Κέρδος online 1/2/2011

Κική Δημουλά: Μια μεγάλη ποιήτρια

Η Κική Δημουλά γεννήθηκε το 1931 στην Αθήνα όπου και ζει. Παντρεύτηκε τον μαθηματικό και ποιητή Άθω Δημουλά, απέκτησε δύο παιδιά, και εργάστηκε ως υπάλληλος στην Τράπεζα της Ελλάδος. Είναι τακτικό μέλος της Ακαδημίας Αθηνών από το 2002. Τα θέματα που κυριαρχούν στα ποιήματα της είναι η απουσία, η φθορά, η απώλεια, η μοναξιά και ο χρόνος. Κάτι που χαρακτηρίζει την ποίηση της είναι η προσωποποίηση αφηρημένων εννοιών, και η ασυνήθιστη χρήση των κοινών λέξεων.

Το 1972 τιμήθηκε με το Β΄Κρατικό Βραβείο Ποίησης για τη συλλογή Το λίγο του κόσμου, το 1989 με το Α΄Κρατικό Βραβείο Ποίησης για τη συλλογή Χαίρε ποτέ, και το 1995 με το Βραβείο Ουράνη της Ακαδημίας Αθηνών για την συλλογή Η εφηβεία της λήθης. Ακόμη τον Μάρτιο του 2010, με το Ευρωπαϊκό Βραβείο Λογοτεχνίας, στα πλαίσια της πέμπτης Ευρωπαϊκής Συνάντησης Λογοτεχνίας.

Τα ποιήματα της έχουν μεταφραστεί στα αγγλικά, γαλλικά ,ισπανικά , ιταλικά, πολωνικά, βουλγαρικά, γερμανικά και στα σουηδικά.

Η Κική Δημουλά θεωρείται εξαιρετική ποιήτρια. Στις ομιλίες της συρρέουν οι ακροατές όπως πρόσφατα στο Μέγαρο Μουσικής για να την ακούσουν, ακόμα και οι τηλεοπτικές της εμφανίσεις σημειώνουν νούμερα ακροαματικότητας. Θεωρείται ότι μετά το θάνατο του Ελύτη κανείς άλλος έλληνας ποιητής δεν συνέγειρε τόσους πολλούς όσο εκείνη.

Στην Κική Δημουλά το Μεγάλο Βραβείο Λογοτεχνίας για το σύνολο του έργου της:

Το υπουργείο Πολιτισμού με τα Κρατικά Βραβεία Λογοτεχνίας 2010, την τίμησε , δίνοντας της το Μεγάλο Βραβείο Λογοτεχνίας, για το σύνολο του έργου της. Συγκινημένη η ποιήτρια δήλωσε στο Αθηναϊκό Πρακτορείο Ειδήσεων για την βράβευση της: «Θα πω το αυτονόητο. Με τιμά βαθύτατα το μέγεθος αυτού του βραβείου, που μου έχει απονεμηθεί, και ως έννοια, αλλά και σαν απόδειξη της εκτίμησης των μελών της επιτροπής, που ψήφισαν υπέρ αυτού. Τους ευχαριστώ θερμά, έκπληκτη και συγκινημένη»

Η προσφορά της στην ελληνική λογοτεχνία είναι τεράστια και η ίδια έχει αποκτήσει φανατικούς αναγνώστες αλλά και δεκάδες ελληνικές και διεθνείς διακρίσεις.

Συλλογές και κείμενα:

Ποιήματα 1952, ‘Ερεβος 1956, Ερήμην Δίφρος 1958, Επι τα ίχνη 1963, Το λίγο του κόσμου1971, Το τελευταίο σώμα μου 1981, Χαίρε Ποτέ 1988, Η εφηβεία της λήθης 1994, Ενός λεπτού μαζί 1998, Ποιήματα (Συγκεντρωτική έκδοση) 1998, Ήχος Απομακρύνσεων το 2001, Ο Φιλοπαίγμων μύθος 2004 (Ομιλία κατά την τελετή αναγόρευσης της ως μέλους της Ακαδημίας Αθηνών), Εκτός σχεδίου 2005 (πεζά κείμενα), Χλόη θερμοκηπίου 2005, Συνάντηση Γιάννης Ψυχοπαίδης, Κική Δημουλά 2007 ( Ανθολογία με ζωγραφικά σχόλια του Γ. Ψυχοπαίδη), Μεταφερθήκαμε παραπλεύρως 2007.