Σελιδες

Παρασκευή 28 Ιανουαρίου 2011

Η ανατροφή των παιδιών είναι μόνο γυναικεία υπόθεση;

Σύμφωνα με μια νέα έρευνα Αμερικανών ψυχολόγων, οι άνδρες που έχουν παιδιά είναι καλύτερο να παίζουν μαζί τους, αφήνοντας τις λοιπές φροντίδες της ανατροφής στις μαμάδες.

Οι ερευνητές, με επικεφαλής την καθηγήτρια Σάρα Σόουπ-Σάλιβαν, που δημοσίευσαν τη σχετική μελέτη στο περιοδικό αναπτυξιακής ψυχολογίας «Developmental Psychology», κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι τα ζευγάρια έχουν ισχυρότερη και καλύτερη αμοιβαία υποστηρικτική σχέση ως γονείς, όταν ο πατέρας περνάει περισσότερη ώρα παίζοντας με τα παιδιά του και λιγότερη ώρα ταΐζοντας ή πλένοντάς τα, όπως θα έπρεπε -θεωρητικά τουλάχιστον- να κάνει ένας σύγχρονος μπαμπάς.

Όπως υποστηρίζουν οι ερευνητές, ο άνδρας που επιμένει να μπλέκεται στα… πόδια της γυναίκας του, τελικά, καταλήγει να υποσκάπτει τις προσπάθειές της να φροντίσει το παιδί, με αποτέλεσμα όλοι να οδηγούνται σε χειρότερη κατάσταση απ’ όσο, αν οι ρόλοι τους ήταν πιο διακριτοί - ένα συμπέρασμα που, ασφαλώς, θα ικανοποιήσει πολλούς άνδρες!

Η Σάλιβαν παραδέχθηκε ότι είναι απογοητευτικό το συμπέρασμα της νέας έρευνας για τους ανθρώπους που πιστεύουν ότι οι πατέρες και οι μητέρες θα πρέπει να μοιράζονται ισότιμα τα καθήκοντα φροντίδας των παιδιών. Πρόσθεσε, πάντως, πως αυτό δεν σημαίνει κατ’ ανάγκη ότι η ενασχόληση ενός πατέρα με τη φροντίδα του παιδιού είναι κάτι κακό. «Απλώς, δεν αποτελεί την ιδανική συνταγή για όλα τα ζευγάρια. Είναι δυνατό να υπάρχει μια στερεή σχέση ανάμεσα στους δύο γονείς, χωρίς να μοιράζονται εξίσου τις ευθύνες τις ανατροφής» τόνισε.

Η Σάλιβαν επεσήμανε επίσης ότι, όπως έχουν δείξει προηγούμενες έρευνές της, συχνά οι μητέρες λειτουργούν ως «κλειδοκράτορες», ρυθμίζοντας κατά βούληση αν οι μπαμπάδες θα έχουν περισσότερη ή λιγότερη συμμετοχή στη φροντίδα του παιδιού, επιδεικνύοντας μια αμφισημία συναισθημάτων και επιθυμιών, κάτι που βεβαίως έχουν και οι πατέρες από τη δική τους πλευρά.

Πηγή: zougla.gr

Λύθηκε το αίνιγμα της Τζοκόντα;

Συνεχίζοντας να λύνουν αινίγματα και να αποκρυπτογραφούν μυστικούς κώδικες που έκρυβε ο Λεονάρντο Ντα Βίντσι στα έργα του πριν από 500 χρόνια, οι ειδικοί ανακαλύπτουν συνεχώς νέα στοιχεία που κάνουν την τέχνη του Ιταλού ζωγράφου να μοιάζει όλο και περισσότερο με γεμάτο σασπένς μυθιστόρημα του Νταν Μπράουν.

Μελετητές παρατήρησαν γράμματα ζωγραφισμένα στα μάτια της Μόνα Λίζα, και τώρα μια Ιταλίδα ιστορικός τέχνης έρχεται να προσθέσει ακόμα μία θεωρία στις αναρίθμητες υποθέσεις για το αινιγματικό χαμόγελο της Τζοκόντα.

Η ιστορικός Κάρλα Γκλόρι ισχυρίζεται ότι έλυσε ένα από τα μυστήρια της Μόνα Λίζα και ανακάλυψε την ίδια την ταυτότητα της γυναίκας, αφού αναγνώρισε μια γέφυρα στο φόντο του έργου.

Η Κάρλα Γκλόρι παρατήρησε ότι πάνω στην πέτρινη γέφυρα αναγράφεται αχνά ο αριθμός 72 και κατέληξε ότι πρόκειται για τη γέφυρα που βρίσκεται στον ποταμό Τρέμπια στη μικρή πόλη Μπόμπιο της Ιταλίας. Συνδυάζοντας δε αυτό το στοιχείο με τα γράμματα S και G που ανακαλύφθηκαν μέσα στα μάτια της Μόνα Λίζα, η Γκλόρι εμφανίζεται πεπεισμένη πως η γυναίκα που απεικονίζεται στον πίνακα είναι η Μπιάνκα Τζοβάνα Σφόρτσα.

Η Σφόρτσα ήταν η κόρη του Λουντοβίκο ιλ Μόρο, του ευγενούς που ηγεμόνευε στο Μπόμπιο και ζούσε πριν από 500 χρόνια, ενώ η Γκλόρι ενισχύει τη θεωρία της λέγοντας ότι τα ζωγραφισμένα γράμματα S και G είναι τα αρχικά της, Μπιάνκα Giovanna Sforza.

«Από την έρευνά μου, έχω ταυτοποιήσει το αντικείμενο με την Μπιάνκα Τζοβάνα Σφόρτσα και τη γέφυρα στο φόντο με αυτή που καλύπτει τον ποταμό Τρέμπια στο Μπόμπιο» δήλωσε η Γκλόρι.

«Πριν από 500 χρόνια το Μπόμπιο ήταν ένα σημαντικό κέντρο πολιτισμού διάσημο για τη βιβλιοθήκη του και επίσης ένα μείζονος σημασίας σταυροδρόμι με κάστρο στο κέντρο του. Είναι πολύ πιθανό ο Ντα Βίντσι να επισκέφθηκε το Μπόμπιο για την περίφημη βιβλιοθήκη του και έπειτα να ζωγράφισε τον πίνακα από μνήμης λίγα χρόνια αργότερα, πιθανώς όταν ζούσε στη Γαλλία. Προφανώς μέσα στους αιώνες η κλίση της γης άλλαξε αλλά ο ελικοειδής χαρακτήρας του δρόμου που βλέπουμε στο φόντο της Μόνα Λίζα είναι ακόμα ορατός στο Μπόμπιο».

Προσέθεσε ότι η δομή της τοξωτής γέφυρας, η οποία έχει ξαναχτιστεί, ήταν πανομοιότυπη με αυτήν που διέσχιζε τον ποταμό Τρέμπια και παρασύρθηκε το 1472 - οι δύο τελευταίοι αριθμοί που είναι ζωγραφισμένοι πάνω στη γέφυρα από τον Ντα Βίντσι.

Όμως, ο ειδικός σε θέματα Ντα Βίντσι, συνταξιοδοτημένος καθηγητής της Οξφόρδης Μάρτιν Κεμπ, δεν έχει πειστεί για τη θεωρία της Γκλόρι: «Το πορτρέτο είναι σχεδόν σίγουρα της (Ιταλίδας ευγενούς) Λίζα Ντε Τζιοκόντο, όσο αντιρομαντική και αντιμυστηριώδης κι αν είναι η ιδέα αυτή. Εχουν σημειωθεί πολλές προσπάθειες να αναγνωριστεί το τοπίο ως μια συγκεκριμένη τοποθεσία και δεν θεωρώ τόσο στενή την ομοιότητα με τη γέφυρα του Μπόμπιο. Εχω μεγάλες επιφυλάξεις για όλες τις απόπειρες να βρεθεί κάποιο σκοτεινό κρυμμένο μήνυμα σε έργα τέχνης της Αναγέννησης».

Αντιδράσεις από ομάδα επιστημόνων

Η θεωρία της Γκλόρι συναντά αντιδράσεις και από την ομάδα των Ιταλών επιστημόνων που ανακάλυψαν τον αριθμό 72 ζωγραφισμένο σε μία από τις καμάρες της γέφυρας. Ο επικεφαλής της έρευνας, Σιλβάνο Βινσέτι, πιστεύει ότι ο αριθμός είναι μια καλυμμένη αναφορά στις μυστικές θεωρίες που απέκτησε ο Ντα Βίντσι στη Φλωρεντία: «Δεν υπάρχει Κώδικας Ντα Βίντσι εδώ, απλώς μηνύματα που αποκαλύπτουν τη σκέψη του. Τόσο ο αριθμός επτά όσο και το δύο είναι πολύ σημαντικοί στον Καμπαλισμό... Αλλά πιστεύουμε ότι η απεικονιζόμενη δεν είναι η Μπιάνκα Τζοβάνα Σφόρτσα, διότι πέθανε σε ηλικία 15 ετών, ενώ η γυναίκα του πίνακα είναι τουλάχιστον 22».

Ο θρύλος της μεσαιωνικής ιταλικής πόλης Μπόμπιο έφτασε να αποτελέσει μοντέλο για το «Ονομα του Ρόδου» του Ουμπέρτο Εκο, ενώ ο Ερνεστ Χέμινγουεϊ την περιέγραψε κάποτε ως την ομορφότερη πόλη του κόσμου με την ομορφότερη γέφυρα - τη «Γέφυρα του Διαβόλου», γιατί ο μύθος λέει ότι χτίστηκε από τον Διάβολο.

Πηγή: e-go.gr

To Nησί - Το τραγούδι της σειράς (Soundtrack)

ΓΙΑΤΙ Ο ΕΛΛΗΝΑΣ ΔΕ ΔΙΑΒΑΖΕΙ

Μέσα στην τύρβη των γεγονότων και τις τριβές της καθημερινότητας για μια άκομη φορά κάτι το βαθύτατα σημαντικό,για να μην πούμε συγκλονιστικό,πέρασε απαρατήρητο και σχεδόν ασχολίαστο από τους ίδιους τους ενδιαφερόμενους,που είναι οι εφημερίδες και οι εκδότες,ο κόσμος του καθημερινού εντύπου και ο κόσμος του βιβλίου.Μελέτη αποκάλυψε,με αριθμούς πλέον,πόσο λίγο διαβάζει ο Έλληνας και η κοινή γνώμη προσπέρασε αδιάφορη μπροστά σε στοιχεία,που προκαλούν κατάπληξη ακόμα και σ’εκείνους,που έχουν από καιρό συνείδηση της κάθετης μείωσης του αναγνωστικού κοινού σε όλα τα επίπεδα.Πρόκειται για μια τραγική πραγματικότητα,που διαγράφεται ακόμα τραγικότερη αν σκεφτούμε τους τεράστιους αριθμούς,όχι πλέον εκείνων, που αποφοιτούν από τη δευτεροβάθμια εκπαίδευση αλλά και αυτών που περνάνε από ανώτατες σπουδές.

Τι διαβάζει η ελληνική «ιντελιγκέντσια»;Με ποια κριτήρια διαμορφώνει στάση και γνώμη;Πώς πληροφορείται και με ποιους μηχανισμούς περνάει την πληροφόρηση αυτή στα ευρύτερα στρώματα του λαού;Είναι κυριολεκτικά εξωφρενικό μέσα σε αυτήν την πλημμυρίδα των διπλωματούχων και πτυχιούχων να εμφανίζουμε αυτούς τους χαμηλότατους δείκτες σε σχέση με τις άλλες προηγμένες χώρες της Ευρώπης.
Γιατί όμως;Γιατί ο λαλίστατος και «παντογνώστης»μέσος Έλληνας προδίδει την ίδια την πνευματικότητα του με το να διαβάζει τόσο λίγο;Δείγμα,αναμφισβήτητα,αυτής της «παντογνωσίας» του ή ορθότερα και ακριβέστερα της προπέτειας του είναι το επιχείρημα-καραμέλα ότι φταίει η χαμηλή στάθμη των εφημερίδων.Το επιχείρημα αυτό δεν ευσταθεί,διότι πριν απ’όλα δεν έχουν όλες οι εφημερίδες χαμηλή ποιότητα και δεύτερο δίοτι το ίδιο το αναγνωστικό κοινό προτιμάει,άρα επιβάλλει τον τύπο της εφημερίδας,που οι Γερμανοί αποκαλούν»έντυπα του ρεβόλβερ»,τα οποία αποθεώνουν το σκάνδαλο,το έγκλημα και τη χυδαιότητα.
Αντίστοιχα ανακριβές είναι και το επιχείρημα ότι δήθεν όλες οι εφημερίδες «γράφουν τα ίδια»,το οποίο πέρα από το ότι είναι αναληθές,έρχεται και σε αντίφαση με το γεγονός ότι όλοι καταφεύγουμε για την πενιχρή μας πληροφόρηση στο τηλεοπτικό κουτί,το οποίο κάθε άλλο παρά διαφοροποιημένο και πολυσήμαντο εμφανίζεται.

Βέβαια,δε διαβάζουμε όχι μόνο «χαμηλού επιπέδου» εφημερίδες,που δεν ανταποκρίνονται στο διανοητικό μας μεγαλείο.αλλά ούτε βιβλία ποιότητας,που σχεδόν όλα καταλήγουν σε εκδοτικές αποτυχίες,διότι σαρώνονται από την ψευτοσυναισθηματική φληναφολογία,τη σαδομαζοχιστική παραφιλολογία και την εκπορνευτική εντυπολογία.

Διαπίστωση λοιπόν,θεμελιακή:Στη βάση του προβλήματος βρίσκεται όχι η κακή ποιότητα των εφημερίδων,περιοδικών,βιβλίων-που βεβαίως δεν μπορεί να αγνοηθεί-αλλά ο κακής ποιότητας προσανατολισμός του αναγνωστικού κοινού.Ο μέσος Έλληνας δεν αντέχει στον πνευματικό κόπο,προτιμάει την εικόνα,το σύνθημα,τον ηχηρό τίτλο.Άμεσο αποτέλεσμα:Η σκέψη ναρκώνεται,ο σταχασμός μορφινίζεται,τη θέση της διαλεκτικής συλλογιστικής παίρνουν ήχηρά φραστικά «σκαμπίλια» και το φιλοθεάμον κοινό εντυπωσιάζεται από συνθηματολογικές ασυναρτησίες.

Υπάρχουν,τελικά,ευθύνες γι’αυτήν την κατάσταση;Τεράστιες,που ερμηνεύουν το γεγονός ότι το αναγνωστικό κοινό όχι μόνο αναλογικά,αλλά και σε πολλές περιπτώσεις απόλυτα μειώνεται αντί να αυξάνει σε κλίμακα αντίστοιχη με την αύξηση των «γραμματιζούμενων».

(Το κείμενο είναι απόσπασμα από δοκίμιο του Β.Φίλια,το οποίο περιλαμβάνεται στο βιβλίο του «Κοινωνιολογικές προσεγγίσεις»,εκδ Σύγχρονη Εποχή)

Πέμπτη 27 Ιανουαρίου 2011

Γιν-γιανγκ

Ένα σύμβολο χρησιμοποιημένο από εκατομμύρια ανθρώπους κάθε ηλικίας, εθνικότητας, φυλής και φύλου. Το συναντάμε χαραγμένο σε μπρελόκ, περιδέραια, δαχτυλίδια , ζωγραφισμένο σε τοίχους και σε μπλουζάκια.

Όπως όλα τα σύμβολα μιλά στο ασυνείδητο και μας γοητεύει, μας μαγνητίζει, με ένα μυστηριώδη τρόπο.

Εκφράζει το καλό και το κακό λένε κάποιοι - μάλλον πολύ επιφανειακά - και αυτό είναι μόνο μια πολύ παιδική ερμηνεία του συμβόλου. Όλη η κινέζικη σκέψη και κοσμογονία είναι κλεισμένη σε αυτό το σύμβολο, η ζωή , ο θάνατος, ο φόβος, η δύναμη, το σκοτάδι, το φως.

Το Γιν και το Γιάνγκ είναι οι δύο αντίθετοι και συμπληρωματικοί πόλοι της φύσης.

Το Γιάνγκ είναι το άσπρο. Είναι αυτό που ευθύνεται για την κίνηση, την επιθετικότητα, την πρωτοβουλία, τη δημιουργικότητα, την αρσενική δύναμη, τα επιβεβαιωμένα συναισθήματα, τον Ουρανό, το φως, τη λαμπρότητα, τη φωτιά, τη τόλμη, τα βουνά που διεισδύουν στον ουρανό, το θερμό, το σκληρό, το ζεστό. Γιανγκ σημαίνει ''σημαίες που κυματίζουν στον ήλιο'' δηλαδή λαμπρό ή φωτεινό.

Το Γιν είναι το μαύρο. Είναι αυτό που ευθύνεται για το σκοτάδι, την παθητικότητα, την ακινησία, τη δεκτικότητα, το θηλυκό στοιχείο, την έλλειψη ζωής, τη σελήνη, τη νύχτα, το ψυχρό, τις κοιλάδες της φύσης που δέχονται και συντηρούν, προστατεύουν τη ζωή μέσα τους, τη μήτρα στα γυναικείο σώμα, τις σπηλιές, τα στάσιμα νερά, το αδύναμο, το απαλό, το υποχωρητικό, τα σκοτεινά και ύπουλα συναισθήματα. Γιν σημαίνει ''συννεφιασμένος, σκοτεινιασμένος''.

Αυτές οι δύο μορφές ενέργειας αποτελούν εκφράσεις της μίας, μοναδικής, έσχατης πραγματικότητας που είναι πέρα από τη μορφή και την ουσία, πέρα από κάθε δυαδισμό. Το ΤΑΟ.

Αν παρατηρήσουμε το σύμβολο, το Τάι-Τσι Του όπως ονομάζεται, θα δούμε ότι αποτελείται από ένα κύκλο που το ένα του μισό είναι άσπρο με ένα μαύρο σημείο μέσα του και το άλλο του μισό μαύρο με ένα άσπρο σημείο μέσα του. Είναι οι δύο δυνάμεις της φύσης που μάχονται, το λευκό και το μαύρο, έτσι ώστε η μια να διαδέχεται ακατάπαυστα την άλλη και έτσι να δημιουργείται ο κόσμος με τις αποχρώσεις του.

Καθώς το σύμβολο κινείται το μικρό μαύρο σημείο μέσα στο αντίθετο μισό άσπρο μεγαλώνει κι ενισχύεται, έτσι ώστε κάποια στιγμή καταλαμβάνει ολόκληρο το χώρο του και το αντικαθιστά.

Αυτή η κίνηση της ενέργειας έχει σαν αποτέλεσμα να δημιουργούνται οι ενδιάμεσες καταστάσεις στη φύση που κάνουν τον κόσμο πολύμορφο, περιπλοκότερο και πιο πλήρη. Στην κίνηση αυτή οφείλεται η αέναη εναλλαγή των τεσσάρων εποχών , η πολυμορφία του εδάφους όπως θα μας ερμηνεύσει το Φενγκ Σουι, οι εναλλαγές του καιρού, οι εναλλαγές της διάθεσής μας, η αέναη γέννηση αρσενικών και θηλυκών σωμάτων. Χωρίς αυτήν, ο κόσμος της ύλης, η ''Μάγια'' σύμφωνα τους Ινδούς, θα ήταν μονότονος, μονόπλευρος.

Η διδασκαλία του Γιν Γιανγκ κρύβεται πίσω από το Φεγνκ Σουι. Αυτή η αρχαία τέχνη της γαιομαντείας στοχεύει στην κατανόηση της φύσης και στην εναρμόνιση των δημιουργικών και δεκτικών ενεργειών του χώρου. Στόχος είναι η ισορροπία. Αυτή η ισορροπία που χρειάζεται στην κάθε περίπτωση.

Έτσι σύμφωνα με αυτή την τέχνη στις κατοικίες των ζωντανών πρέπει να κυριαρχεί η ζωοδότρα ενέργεια Γιανγκ , ιδιαίτερα στα παιδικά δωμάτια. Στα υπνοδωμάτια αντίθετα πρέπει να κυριαρχεί η ενέργεια Γιν αφού είναι χώρος ανάπαυσης και χαλάρωσης. Η υπερβολική ενέργεια γιν προκαλεί ασθένεια, απώλεια , ακόμη και θάνατο. Αντίθετα η ενέργεια Γιν βοηθά το σώμα και θεραπεύει τις ασθένειες, γιατί πάλλεται, σφύζει από ζωή και φέρνει καλοτυχία.

Η διδασκαλία του Γιν Γιανγκ έχει διαποτίσει και τις πολεμικές τέχνες. Το ΤΑΟ είναι πηγή τροφής για την ανάπτυξη των παραδοσιακών πολεμικών τεχνών στην Κίνα. Η δουλειά τους είναι περισσότερο εσωτερική , όπως για παράδειγμα τα μοναστήρια των Σαο Λιν.

Σύμφωνα με τον Ταοϊσμό τα πράγματα έχουν δύο αντίθετες δυνάμεις , το Γιν και το Γιανγκ, δύο όψεις που αλλοστηρίζονται, βοηθιούνται και μάχονται. Αυτές οι αρχές χρησιμοποιούνται για τη φυσική και νοητική προετοιμασία στις Πολεμικές Τέχνες, βασισμένες στην ενέργεια ΤΣΙ που αποτελείται από το Γιν και το Γιανγκ.

Στις πολεμικές τέχνες το Γιάνγκ είναι ακόμα το ανώτερο, η ζωή, η καλοσύνη, η γενναιότητα, η ομορφιά η αρετή , η τάξη. Όλα αυτά τα ηθικά, πνευματικά στοιχεία που χρειάζεται να ξυπνήσουμε μέσα μας για να γίνουμε πολεμιστές και Άνθρωποι. Το Γιν είναι το υποχθόνιο, η κακία, ο εγωισμός, το άσχημο, η αταξία, η παρακμή, το μίσος. Η εκπαίδευση των πολεμιστών είναι μια μάχη του Γιν και του Γιανγκ και ο δρόμος της αυτοπραγμάτωσης.

Η παραδοσιακή Κινέζικη ιατρική βασίζεται στα στοιχεία Γιν και Γιανγκ του ανθρώπινου σώματος. Κάθε αρρώστια θεωρείται διατάραξη της ισορροπίας ανάμεσα στα δύο αυτά στοιχεία. Γενικά , το εσωτερικό μέρος του σώματος είναι Γιανγκ και η επιφάνεια είναι Γιν. Το πίσω μέρος είναι Γιανγκ και το μπροστά είναι Γιν. Μέσα στο σώμα υπάρχουν όργανα Γιν και όργανα Γιάνγκ. Η ισορροπία στο σώμα διατηρείται χάρη στη συνεχόμενη σωστή ροή του ΤΣΙ, ''ζωτική ενέργεια'' που κυκλοφορεί διαμέσου ενός συστήματος ''μεσημβρινών''. πάνω στις γραμμές των μεσημβρινών του σώματος βρίσκονται τα σημεία που εφαρμόζεται η θεραπευτική μέθοδος του βελονισμού.

Αν η ροή του Τσι ανάμεσα στα στοιχεία Γιν και Γιανγκ σταματήσει, το άτομο αρρωσταίνει και η αρρώστια θεραπεύεται με την τοποθέτηση βελόνων σε διάφορα σημεία του σώματος που αποκαθιστούν τη ροή του Τσι.

Αυτές είναι μερικές από τις εφαρμογές την πανάρχαιας διδασκαλίας του Γιν και του Γιανγκ. Τόσο αρχαία όσο και τα βουνά και οι κοιλάδες που σχηματίζονται από την κίνησή του. Τόσο σοφό όσο τα άστρα και η ζωή που υπάρχουν επειδή αυτό υπάρχει. Όπως σε κάθε αρχαία γνώση απλά προσπαθούμε να ακούσουμε , να ερμηνεύσουμε το μεγαλείο και τη γνώση που κρύβει. Όποιος συνειδητοποιεί το Γιν και το Γιανγκ ερμηνεύει το σύμπαν και γίνεται συνεργός της αέναης ροής των πραγμάτων. Της Εξέληξης

Πηγή: esoterica.gr

Η «αγοραμανία» δεν είναι «shopping therapy»


«Πρέπει να ψωνίσω... Πρέπει να αποκτήσω αυτό ή εκείνο... Το χρειάζομαι...». Πόσοι άραγε από εμάς δεν κάναμε αυτή τη σκέψη μπροστά σε μια ελκυστική βιτρίνα ή βλέποντας μια διαφήμιση στην τηλεόραση ή στα περιοδικά για κάποιο προϊόν; Μας αρέσει να δικαιολογούμε αυτή την καταναλωτική μας τάση λέγοντας ότι χρειαζόμαστε κάπου-κάπου να ξοδεύουμε χρήματα για πράγματα που δεν τα έχουμε πραγματικά ανάγκη…το γνωστό μας δηλαδή αθώο shopping therapy!!

Είναι όμως πάντα έτσι; Μπορούμε να ξεχωρίσουμε πότε κάποιος έχει αυτό το καταναλωτικό σύνδρομο ή έχει περάσει στην φάση της αγοραμανίας που είναι πλέον μια πάθηση; Σε μένα έχει κάνει πολύ εντύπωση ένα άρθρο της κ. Ελεάνας Ελευθερίου, που είχα διαβάσει πριν λίγους μήνες στο Νέα και σκέφτηκα να το μοιραστώ μαζί σας! Λέει λοιπόν η κ. Ελευθερίου:


«Συχνά υποτιμούμε τη σοβαρότητα αυτής της πάθησης που λέγεται «ωνιομανία» (αγοραμανία) χρησιμοποιώντας τον όρο αγοραθεραπεία (shopping therapy), o οποίος αναφέρεται στην ήπια και ίσως θα μπορούσαμε να πούμε φυσιολογική έκφραση του καταναλωτικού συνδρόμου.

Στην ωνιομανία που ως όρος έχει τη ρίζα του στο αρχαιοελληνικό ωνέομαι- ωνούμαι (=αγοράζω), η επιθυμία κατανάλωσης και απόκτησης υλικών αγαθών παύει να αποτελεί πηγή ευχαρίστησης, αλλά μετατρέπεται σε μια ακατανίκητη και αστείρευτη ανάγκη, η οποία πρέπει πάση θυσία να ικανοποιηθεί, μια εμμονή που καθηλώνει το άτομο, το οποίο υπόκειται σε βασανισμό εάν δεν μπορεί να ικανοποιήσει το πάθος του.

Ο εθισμός στις αγορές δεν διαφέρει από τους υπόλοιπους εθισμούς, αφού το άτομο νιώθει εγκλωβισμένο στην ανάγκη του, υποχρεούται να την ικανοποιήσει, ενώ αυτή η ανάγκη ικανοποίησης αναγεννάται, είναι μόνιμη και συνήθως μεγεθύνεται αντί να είναι σταθερή ή να εξαλείφεται. Μια ανάγκη δηλαδή που γεννάται από μια βαθύτερη ανεκπλήρωτη επιθυμία και καταδικάζει το άτομο σε μάταιη επανάληψη.

Θα μπορούσαμε λοιπόν να πούμε πως ο αγοραμανής είναι η σύγχρονη παραλλαγμένη μορφή του Τάνταλου και του Σίσυφου, οι οποίοι έχουν τιμωρηθεί να νιώθουν το ανεκπλήρωτο και το βαθύτερο κενό ολοένα και εντονότερο παρά τη συνεχή και αδιάκοπη πλήρωση των επιφανειακών επιθυμιών τους.

Η αγοραμανία αποτελεί σοβαρό σύμπτωμα εκδήλωσης υπαρξιακού προβλήματος και αντικατοπτρισμός της ευρύτερης κοινωνικής παθολογίας στο άτομο, το οποίο καταφεύγει σε αυτήν για να εξομαλύνει δύσκολα προσωπικά ή μη προβλήματα και να αντιμετωπίσει την έλλειψη ανθρώπινων σχέσεων.

Αποτελεί δηλαδή έναν ανορθόδοξο και αναποτελεσματικό τρόπο καταπολέμησης, κάλυψης ή και υπέρβασης βαθύτερων αισθημάτων μοναξιάς, θυμού, δυσφορίας, θλίψης, κατωτερότητας και ανεπάρκειας, η ύπαρξη των οποίων δημιουργεί και τροφοδοτεί την ακατάπαυστη καταναλωτική τάση, ενώ η ικανοποίησή της γεννά με τη σειρά της προσωρινά και βραχυπρόθεσμα συναισθήματα πλήρωσης, ικανοποίησης και ασφάλειας αφού τα υλικά αγαθά δεν πληγώνουν, ούτε προδίδουν.» Η κ. Ελεάνα Ελευθερίου είναι ειδικός ψυχικής υγείας Μ.Α., μέλος ΑΡΑ, ΙSSΜ, ΕSSΜ


Αρχή φόρμας

Τέλος φόρμας

Πιείτε νερό!

Θέλετε να χάσετε βάρος; Πιείτε νερό. Θέλετε να έχετε καλύτερο δέρμα; Πιείτε νερό.

Θέλετε να αυξήσετε τον μεταβολισμό σας, θέλετε να προστατεύσετε τις αρθρώσεις, θέλετε να βοηθήσετε στη μείωση και την αποβολή των τοξινών, τη χαλάρωση του δέρματος και της δυσκοιλιότητας; Πιείτε νερό.

Περισσότερο από το μισό του σώματός μας αποτελείται από νερό, και πρέπει να το εκμεταλλευτούμε καθώς καταστέλλει την όρεξη και βοηθά το σώμα να μεταβολίσει το λίπος. Ρυθμίζει επίσης τη θερμοκρασία του σώματος και απομακρύνει από το σώμα μας τις τοξίνες.

Πάνω από όλα όμως, το νερό λειτουργεί και ως μεταφορέας θρεπτικών ουσιών και οξυγόνου για την απορρόφηση και τη χρησιμοποίηση των βιταμινών και των μετάλλων.

Ενώ ήδη γνωρίζετε ότι το πόσιμο νερό είναι καλό για την υγεία, ωστόσο ορισμένες φορές ίσως αναζητούμε πιο γευστικές επιλογές. Δυστυχώς, δεν υπάρχει άλλο 'ποτό' που να μπορεί να πάρει τη θέση του νερού, όσον αφορά τα φυσικά οφέλη του, όμως υπάρχουν και άλλες λύσεις. Υπάρχουν πολλοί τρόποι για να βελτιώσετε τη γεύση του νερού, όπως για παράδειγμα προσθέτοντας λίγο περισσότερη όξινη γεύση στο νερό σας βάζοντας μια φέτα λεμόνι.

Επίσης μπορείτε να προσλαμβάνετε τις καθημερινές σας ανάγκες για νερό, χωρίς να χρειάζεται να πιείτε αποκλειστικά νερό. Υπάρχει ένας μεγάλος αριθμός από φρούτα, λαχανικά και διάφορα ροφήματα όπως χυμοί, αναψυκτικά (χωρίς ζάχαρη), καφέ και τσάι που μπορείτε να προσλαμβάνετε επαρκή ποσότητα νερού.

Παρακάτω ακολουθούν μερικές οδηγίες που μπορείτε να ακολουθήσετε για να ξεδιψάσετε το σώμα σας:

1. Όταν ξυπνάτε, ξεκινήστε τη μέρα σας με ένα ποτήρι νερό.

2. Κρατήστε ένα μπουκάλι παγωμένο νερό στο ψυγείο.

3. Έχετε μαζί σας ένα μπουκάλι φρέσκο νερό μαζί σας.

4. Αποφύγετε να πίνετε πολλά καφεϊνούχα ποτά.

5. Πιείτε μερικές γουλιές από μια τρεχούμενη πηγή που μπορεί να συναντήσετε.

6. Πιείτε ένα ποτήρι νερό με κάθε γεύμα, ακόμη και αν πίνετε άλλο ποτό.

7. Αν πεινάτε, πιείτε ένα ποτήρι νερό προτού καταναλώσετε το σνακ σας.

8. Αυξήστε τα φρούτα σας και την πρόσληψη λαχανικών.

9. Παραγγείλετε σούπα πριν από το γεύμα σας.

10. Προγραμματίστε το νερό που πρέπει να πίνετε και βάλτε καθημερινούς στόχους.

Καλατζή Μαρία: Διατροφολόγος - διαιτολόγος